De grens van het Yellowstone natuurpark wordt gemarkeerd door een slagboom.
Clyde is zichtbaar vermoeid door de snelle rit. Na een fotostop bij het meer
waarover een grandioze ondergaande zon zijn purperen licht giet, kantelt bij
een achteruitrijdmanoeuvre de bus bijna om. Ook de bochten op de bergwegen neemt
hij onzorgvuldig, om niet te zeggen roekeloos. Bovendien baalt hij van de vele
fotostops, waarbij steeds weer mensen te laat terugkomen. Onze collegabus is
doorgaans 1 à 2 uur vóór ons op de plaats van bestemming. Als wij aankomen
zit Gus al prinsheerlijk achter zijn pint. Het is dat Clyde niet drinkt, maar
steken doet het in ieder geval wel .... Pas om kwart over tien kunnen we ons in de lodge van Grant Village aan het
meer installeren. De kamer is eenvoudig maar proper en goedkoop ($ 20 per persoon).
We besluiten de rest van de avond op de beslotenheid van onze kamer door te
brengen. Per slot van rekening hebben we dankzij Piet's uitmuntende fourageren
aan gekoeld gerstenat geen gebrek.Woensdag 18 juli 1990
By
Act of Congress on March 1, 1872, Yellowstone National Park was
"dedicated and set apart as a public park or pleasuring
ground for the benefit and enjoyment of the people" and
"for the preservation, from injury or spoilation, of all
timber, mineral deposits, natural curiosities, or wonders. . . and
their retention in their natural condition." Yellowstone is
the first and oldest national park in the world.
The
commanding features that initially attracted interest, and led to
the preservation of Yellowstone as a national park, were
geological: the geothermal phenomena (there
are more geysers and hot springs here than in the rest of the
world combined), the colorful Grand Canyon of the Yellowstone
River, fossil forests, and the size and elevation of Yellowstone
Lake.
The
human history of the park is evidenced by cultural sites dating
back 12,000 years. More recent history can be seen in the historic
structures and sites that represent the various periods of park
administration and visitor facilities development.
YELLOWSTONE PARK
The Old Faithfull
Ontbijt in het blokhutrestaurant aan de Marina. We zitten aan de waterkant,
erg romantisch, zeker nu de zon net opkomt. Flarden mist over het meer. Om negen
uur zitten we met honderden andere nieuwsgierigen op houten bankjes geduldig
te wachten tot de Old Faithful Geyser begint te spuiten. Tegenwoordig heelt
hij kuren en spuit hij niet meer zo hoog en niet meer met exact dezelfde tussenpozen.
Piet blijft bij de reusachtige Lodges (de Inn en de Lodge) rondhangen, terwijl
Clim en Jos een ommetje maken.
Jos wil persé ook de Castle Geyser zien
en rent er op een holletje naar toe. Je moet je altijd haasten in dit land,
wil je iets zien tenminste. Als we willen vertrekken blijken Maria, Patriek
en Clim in de bus te ontbreken. Zij staan, volkomen terecht, bij de Inn te wachten;
zo had Reindert het ook afgesproken. Alle anderen waren fout, maar konden dit
moeilijk verkroppen. Jos wees onze reisleider op de verwisseling van Inn en
Lodge, en plein publique, en uiteindelijk gaf hij schoorvoetend zijn ongelijk
toe. Hoe dan ook, we vertrokken weer eens een half uurtje later dan de bedoeling
was.
De volgende stops zijn weer geysers, pruttelende bronnen en modderpoelen. Ze
heten Fountain Paint Pot, vanwege de prachtige kleuren waarvoor de chemicaliën
gezorgd hebben, en het Lower Geyser Basin. We lopen in marstempo de paadjes
af. We hebben nauwelijks de tijd om iets eens op ons gemak te bekijken. Jammer.
De kalksteenformaties, vergelijkbaar met die in Pamukkale in Turkije, van Mammoth
Hot Springs vallen iets tegen. Ze zijn fletser dan verwacht. We blijven hier
langer dan een uur, doen inkopen en picknicken op het gras. Het is lekker weertje.
Bisons en bosbranden
Onderweg stoppen we enkele keren om een langs de weg grazende buffel of hert
te fotograferen. Grote stukken van het dichte naaldwoud zijn tijdens de grote
zomer branden in 1988 verloren gegaan en liggen er nu verkoold bij. Toch zijn
ze nog levensvatbaar, de ondergrond is alweer groen en er bloeien talrijke bloemen.
Vanaf Artist Point hebben we een geweldige view over de Yellowstone Canyon,
een kleurige kloof waarin de hoge Lower Falls waterval zich stort. De laatste
keer dat we de bus uitgaan is bij Mud Volcano, waar het behoorlijk naar rotte
eieren (zwavel) stinkt.
In de avonduren zoeken we de laundrette op. In de enorme wasmachine gaan vooral
vuile sokken en ondergoed. Eindelijk tussen echt Amerikaans volk. Ontspannen
maakt Clim een vrijblijvend praatje met een contactvriendelijke studente medicijnen.
Om acht uur zitten we achter onze steaks. Jos heeft T-bone, maar die valt vies
tegen, veel te veel vet en aangebrand bovendien.Aan de oever van het rustieke
meer heerst een serene stilte. We belanden uiteindelijk toch in de bar, waar
we uiteraard Patriek en Werner, Yvonne en Maria ontmoeten. Jos test zijn Amerikaans
bij een typisch Amerikaans stel: hij van Duitse komaf (Heidelberg, 4e generatie),
zij van Noorse (Bergen, 2e generatie). Op het nu voor ons normale tijdstip,
even na twaalven, duiken we onder de lakens.
