Toronto

Om half vijf waren we in de drieëneenhalf miljoen inwoners tellende metropool Toronto. Een moderne stad ook met veel hoogbouw en immigranten uit de hele wereld, met name zwart, geel en bruin. Mooi gelegen aan het Ontariomeer en Engelstalig, in tegenstelling tot Canada's andere miljoenenstad Montreal. Deze grote stad ligt in Quebec en is Franstalig. We werden er ondergebracht in het Westbury Hotel, vlakbij de hoofdstraat gelegen.

CN - Tower, landmark of the town

We doken niet lang daarna de metro in, richting meer. Daaraan lag de hoogste toren van de wereld, de CN - Tower. $ 10 entree weliswaar, maar wel een snelle lift (met liftjongen - of was het een -meisje? - die een standaardverhaal met afmetingen van het gebouw afratelde) en een magnifiek uitzicht over de stad. We herkenden enkele punten waar we eerder met de bus tijdens een soort excursie waren geweest, o.a. het oude en nieuwe stadhuis. Naast de toren lag de Skydome, een volledig overdekt stadion met verschuifbare overkapping dat plaats biedt aan 50.000 toeschouwers. Ook de met de excursie bezochte parlementsgebouwen waren herkenbaar. Te voet keerden we terug naar de binnenstad, waar we bij het station opnieuw de metro gebruikten om naar het uitgaanscentrum te zoeven.

Grieks restaurant en uitgaan in disco

Viel dat effe tegen. Wel veel restaurantjes, maar weinig kroegjes waar wij ons op ons gemak konden voelen. We besloten eerst te dineren. Onze keus viel op een Grieks restaurantje dat gedreven werd door de gehele familie. We aten er o.a. sirloin - steak en dronken er bier bij. Vooral dit laatste zorgde ervoor dat de rekening hoog uitviel; een pilsje kostte er welgeteld f 5 per stuk! Daarna zwierven we opnieuw nachtelijk Toronto door op zoek naar een behoorlijk café. Jos had ondertussen last gekregen van duizeligheid en voelde zich niet helemaal patent. In arren moede besloten we maar een disco binnen te gaan, de P.M. Toronto genaamd. Het was er behoorlijk donker en er hing een ietwat landerige sfeer. Hier en daar deed men wat spelletje op een videoscreen, een quiz of zoiets. De kosten van een pint bleken hier helemaal een rib uit ons lijf te zijn: we moesten f 6,50 voor een schamel glaasje bier neertellen. We dronken rap ons glaasje op en verdwenen schielijk uit deze lawaaierige ballentent.

Dure hotelbar

Bij gebrek aan beter streken we neer in de hotelbar, waar een bandje speelde. De zangeres bracht imitaties van Sinead 0'Connor ten beste. Ook hier werden we geconfronteerd met exorbitante prijzen. De bartender voelde ons probleem aan en voegde ons met een knipoog toe: "It will cost you an arm and a leg!". Jos paste ervoor zich nog langer te laten kaalplukken, dus ging hij naar boven om aantekeningen voor dit verslag te maken. Betrekkelijk korte tijd na hem volgden de twee anderen zijn voorbeeld. Ze hadden bijtijds ingezien dat de drankvoorraad op onze hotelkamer beduidend goedkoper was.

Vrijdag 13 juli 1990

VAN CANADEES ONTARIO NAAR MOTOR CITY

We mogen een uurtje later opstaan. Regulier vertrek. Langdurig rijden door een welvarende veeteeltstreek, veel groen en bosrijke omgeving. Het lijkt ons goed toeven in de Canadese provincie Ontario. In het plaatsje London is om 11.00 uur een vroege lunchstop. Ons volgende doel is de autostad Detroit in de USA, aan de andere kant van de rivier (of is het een meer?).

MODERNE CANADESE METROPOOL

Stad aan Ontario - meer

CN - Tower, landmark of the town

Grieks restaurant en uitgaan in disco

Dure hotelbar

Vrijdag 13 juli 1990

VAN CANADEES ONTARIO NAAR MOTOR CITY

ONZE ANDERE REISVERSLAGEN