Fotopagina's
|
Fotopagina's
|
SAN FRANCISCOTHE GAY CITY / THE BAY AREA
Hotel bij Civic CenterOm vier uur 's middags komen we in San Francisco aan. We worden ondergebracht in Civic Center, een Holiday Inn vlakbij Market Street, een belangrijke ader van Frisco. We moeten lang op onze bagage wachten. Jos gaat naar beneden en neemt en passant de koffers van Piet en Clim mee naar boven. Hij krijgt nog niet eens een fooitje van die ondankbare honden. We frissen ons op en gaan op stap. Cable CarsBij Powell Street is het kopstation van de Cable Cars. We sluiten aan achter de lange rij. We moeten lang wachten, want er is letterlijk een kink in de kabel. De wagens worden hier met spierkracht gedraaid, als in oude tijden. De conducteurs en wagenbestuurders zijn zonder uitzondering zwarten. Tijdens de rit zijn er prachtige vergezichten op de baai. Vlak bij Fisherman's Wharf stappen we uit. Aan een stalletje kopen we ieder voor $ 10 een trui. Die hebben we nodig , omdat er een behoorlijke frisse wind staat.
Fisherman's WharfHet is toeristisch druk aan de waterkant. Mensen bieden er hun diensten en kunsten aan: bedelaars, een piraat met een sprekende papagaai, buiksprekers, robotmensen, breakdancers, moppenverkopers. Deze laatsten trekken de aandacht met "Buy a joke" - borden.We lopen The Cannery in. Deze vroegere conservenfabriek (perziken van Delmonte) is omgebouwd tot winkelcentrum. In de restaurants moeten we wachten voor een plaats, we gaan dan ook maar verder op zoek, alweer de stad in. Het wordt een vermoeiende tocht: heuvel op, heuvel af. In de buurt van Russian Hill stuiten we op "the crookedest street in the world", de steile Lombardstreet vol haarspeldbochtjes en fraaie bloemenperken. In de buurt zijn mooie uitzichtpunten over het centrum vol wolkenkrabbers en over de Baai van San Francisco met erin Alcatraz Island. Terwijl we bij zo'n punt staan te genieten, staat naast ons een groepje zwijgzame jongens druk te fotograferen en te filmen. "Nou, die hebben ook niet veel te missen", zegt een van ons. Later komt uit dat het een groep doofstommen van een instituut betreft. Bij Nob Hill zijn we het lopen zat. We nemen een taxi. De chauffeur hoort ons praten en wil raden waar wij vandaan komen. Eerst raadt hij Denemarken, maar zijn tweede poging is een schot in de roos: "something between Flemish and German". Hij was een voormalig hippie die ook langdurig in Europa had rondgezworven.
Bekijk ook ons filmpje: |
 |
 |
 |
 |
We dineren uitgebreid in het restaurant van ons hotel. Vooral Jos neemt het ervan; meerdere malen bezoekt hij de rijk gevulde saladbar. We eten alledrie steak; Piet sirloin en de beide anderen voor het laatst T - bone steak. Daarna maken we een ommetje. Op advies van Clyde en Gus, die we op straat tegenkomen, laten we Market Street en omgeving links liggen ("Too weird, too kinky over there, man!) en drinken we een biertje in Folsom Street in een of andere cantina die net gaat sluiten. De belendende kroegen ogen ons te modern en de muziek (zowel qua soort als geluidsvolume) staat ons niet aan, dus gaan we terug.
 |
 |
Om zeven uur staan we op. In de buurt eten we bacon and eggs e.d. in een restaurant met louter aantrekkelijke, Chinese dienstertjes. Jos kwikt er zichtbaar van op. Om 09.00 zou de excursie beginnen, maar de bus is kapot en we moeten tot kwart voor tien wachten op een nieuwe. De reisleidster heet Yvette, is een Nederlandse en spreekt onwaarschijnlijk slecht Duits. Haar Engels en zelfs haar Nederlands zijn ook verre van onberispelijk. Bovendien lijdt zij aan een hinderlijke links?rechts verwisseling. Steeds als ze zegt "On your left hand side..." kijken we natuurlijk naar links, maar zien niks bijzonders. Tot haar schrik bemerkt ze dan haar fout, corrigeert tot "On your right hand side...", maar dan zijn we de bezienswaardigheid doorgaans al gepasseerd. Dit gebeurt een keer of tien zo. Ze leest haar commentaar op van een papiertje ook nog. Het is een beetje zielig. Na afloop ontvangt zij dan ook van bijna niemand fooi.
GOLDEN GATE BRIDGEThe Golden Gate National Recreation Area (GGNRA) is the largest urban national park in the world. The total park area is 74,000 acres of land and water. Approximately 28 miles of coastline lie within its boundaries. It is nearly two and one-half times the size of San Francisco. |
|
Golden Gate Bridge (San Francisco)Civieltechnisch meesterwerk dat eerst voor onmogelijk werd gehouden De Golden Gate Bridge, een van 's werelds mooiste hangbruggen, overspant de toegang (de Golden Gate) tot de Baai van San Francisco. De brug verbindt San Francisco met Marin County en is, als onderdeel van de beroemde Route 101, de enige manier om San Francisco aan de noordzijde te verlaten. Aanvankelijk voer er een veerdienst tussen de twee oevers van de Golden Gate, omdat overspanning van de grote afstand met een brug onmogelijk werd geacht. Door de volhardendheid van Joseph Strauss kwam de brug er uiteindelijk toch. Strauss presenteerde zijn plannen in 1921. Ze werden echter afgekeurd, waarna hij tien jaar werkte aan de verbetering van zijn ontwerp. De bouw begon in 1933 en vier jaar later werd de brug voltooid. Strauss overleed een jaar na de officiële opening. Vlak bij de brug staat nu een standbeeld van hem dat herinnert aan zijn rol. De belangrijkste draagkabel, die 1280 meter lang is, wordt ondersteund door twee elegante torens, die ten tijde van de oplevering met hun indrukwekkende hoogte van 227 meter 's werelds hoogste hangbrugpijlers waren. Esthetisch kent de brug geen gelijke, en de kleur (oranje-vermiljoen) draagt daaraan bij. Adviserend architect Irving Morrow stelde deze bijzondere kleur voor om twee redenen: de brug past zo goed in zijn natuurlijke omgeving en is in de mist voor scheepsverkeer duidelijk zichtbaar. 's Avonds wordt de brug verlicht met schijnwerpers, waardoor hij een prachtige gouden gloed krijgt die door het water wordt weerspiegeld en voor een magisch effect zorgt. Eenmaal voltooid, werd de Golden Gate Bridge het symbool van de macht en vooruitstrevendheid van de VS en was hij wereldwijd een voorbeeld voor hangbrugontwerpers. Nog steeds is hij een van de meest gefotografeerde bruggen ter wereld en vormt hij een van de mooiste panorama's in het land. |
|
|
 |
 |
 |
In een straf tempo bezoeken we de hierboven al opgesomde bezienswaardigheden. Hier en daar stoppen we. De Twin Peaks liggen in de mist (de naam zegt het al: het is de top van een tweelingheuvel), dat weet Yvette, maar ze heeft niet de flexibiliteit het programma om te gooien. Zo zouden we in Chinatown best een wandeling hebben kunnen maken in plaats er doorheen te rauzen. Bij de kathedraal, zeer modern van opzet en prachtig van binnen, komen de Australische dametjes weer eens te laat. Clim en Jos bezoeken in het park de Japanse theetuinen die er fris en groen bijliggen. Piet blijft in de buurt van het eet- en drinkstalletje. Het uitzicht bij de rotskust, niet bij het strand, is wel mooi. Ook hier weer veel vogels. Cliff House. De Golden Gate ligt met haar toppen verscholen in de mist. Piet loopt een stukje de brug op. De trip eindigt bij Fisherman's Wharf.
 |
 |
We drinken wat en gaan daarna meteen door naar de duikboot uit de Tweede Wereldoorlog, de U.S.S. Pampanito. Hij staat open voor bezoekers en we duiken erin, voorzien van een apparaatje, een soort bandrecordertje, dat geactiveerd wordt zodra we een nieuwe ruimte binnenstappen en dan tekst en uitleg geeft. Een stuk verderop ligt het Nautisch Museum. We bezoeken er een drietal historische schepen, o.a. een clipper en een raderboot. Deze attracties worden tot onze verbazing niet zo druk bezocht.
Rondvaart door de BaaiOns volgende doel is een heuse rondvaart door de Baai van San Francisco. Ze begint bij Pier 41 en direct al wordt van ons een foto gemaakt, die Piet later voor $ 5 (of was het $ 7?) koopt. We gaan richting zee en achter ons verdwijnt de aantrekkelijke skyline van Frisco in de mist. We varen onder de Golden Gate - brug door, waarna we omkeren en met een wijde boog om het voormalige gevangeniseiland Alcatraz. De rondvaart is effectief georganiseerd. Het gaat snel, binnen 40 minuten zijn we weer terug. We missen de stormachtige wind bepaald niet. Op een terras drinken we koffie en gaan we uit de broek (dit laatste niet op het terras, maar op het openbare toilet...). Stiekem neemt Piet een kiekje van de twee broers als zij, uitgeput lijkend, over een tafeltje hangen. |
|
Alcatraz (Baai van San Francisco)Een van 's werelds beruchtste en meest onheilspellende gevangenissen
In diezelfde periode zag het Amerikaanse leger de waarde van het eiland in en bouwde er een militair fort, waarin later krijgsgevangenen werden opgesloten. In 1912 was al een groot cellenblok verrezen en acht jaar later werd het grimmige drie verdiepingen tellende gebouw voltooid. Op 12 oktober 1933 nam het Amerikaanse ministerie van Justitie het fort over van het leger en in augustus 1934 werd het omgebouwd tot de beruchte en weerzinwekkende federale gevangenis. In haar 29-jarige geschiedenis huisvestte ze enkele van de zwaarste criminelen, onder wie Al Capone, George 'Machinegeweer' Kelly en Robert Strout, de 'Vogelaar van Alcatraz'. De gevangenis is wellicht het meest bekend door de veertien ontsnappingspogingen die er werden ondernomen en alle 'officieel' zijn mislukt. De meest gewaagde was die van Frank Morris en John en Clarence Anglin in 1962, op het witte doek verschenen als Escape from Alcatraz. De drie zijn nooit gepakt en hoewel hun lichamen nooit zijn gevonden wordt aangenomen dat ze zijn verdronken. Tot de dag van vandaag is hun lot een mysterie.
'Alcatraz is een rotte kies in
het kaakbeen van het landelijke gevangenissysteem."
|
ALCATRAZOut in the middle of the San Francisco Bay, the island of Alcatraz is a world unto itself. Isolation, one of the constants of island life for any inhabitant - soldier, guard, prisoner, bird or plant - is a recurrent theme in the unfolding history of Alcatraz. Alcatraz Island is one of Golden Gate National Recreation Area's most popular destinations, offering a close-up look at a historic and infamous federal prison long off-limits to the public. Visitors to the island can not only explore the remnants of the prison, but learn about the Native American occupation of 1969 - 1971, early military fortifications and the West Coast's first (and oldest operating) lighthouse. The island features many natural features as well - gardens, tide pools, bird colonies, and bay views beyond compare. |
|
|
| Exotisch China Town We stappen op een street car (niet hetzelfde als een cable car!) en laten ons naar Chinatown brengen. Het is er druk en we kijken onze ogen uit bij de winkeltjes waar honderden voorwerpen uitgestald liggen die we nog nooit hebben gezien. Vooral de voedingswaren en het fruit ziet er uitgesproken exotisch uit, het ruikt ook als zodanig. We eten bij een Chinees. Clim moet er even naar achteren en komt walgend van die blik achter de schermen (sanitair, woonkamer, keuken en opslagruimte tegelijkertijd in onbeschrijfelijke vuiligheid en primitieve wanorde) terug en dat terwijl hij toch heel wat gewend is op dit gebied. Nieuwsgierig lopen we nog enkele winkels binnen. Piet is op zoek naar een goedkope walkman, maar hij slaagt daar niet in. Jos zoekt een nieuw foedraal voor zijn fototoestel, Clim ontdekt precies het goeie voor zijn Pentax. Prijs $ 20. Het ligt waarschijnlijk al tien jaar op de plank, maar het is fonkelnieuw.
Na enig rondzwerven krijgt Jos last van buikkramp. Zal hij buikloop krijgen? Nergens een w.c. te bekennen. Als hij begint te kermen van de pijn besluiten de anderen een taxi te nemen. Na een uur en een bezoek aan het toilet zijn de buikklachten als sneeuw voor de zon verdwenen. Voor we onze traditionele avondpint pakken knapt Piet een uiltje, terwijl Jos en Clim hun bagage voor de volgende dag alvast inpakken. We hebben met het onderwijzersechtpaar met oma uit Deventer afgesproken dat we samen een taxi of busje naar de luchthaven pakken de volgende dag. We kunnen hen echter niet bereiken op hun kamer voor meer concrete afspraken. |
|
SAN ANDREASBREUKLengte San Andreasbreuk 1300 km / Diepte breuk 16 km De beruchte San Andreasbreuk die door het hart van San Francisco loopt, is een van de langste en actiefste geologische breuken ter wereld. De breuk, die ten westen ligt van de bergen van de kust van Californië, is ook een van de zichtbaarste, en is te herkennen aan de vele langgerekte meren, vreemd gedraaide formaties afzettingsgesteente, riviertjes met scherpe bochten en wegmarkeringen en hekken die verbogen zijn door laterale strike-slip (zijschuivende breuk). De breuk, die zo'n 20 miljoen jaar oud is, steekt 16 km diep de aardkorst in en vormt de 'hoofdbreuk' van een complex netwerk van breuken dat door de rotsen van de Californische kuststreek loopt. De breuk is ontstaan door spanningen die veroorzaakt zijn doordat de Pacifische plaat naar het noordwesten beweegt ten opzichte van de Noord-Amerikaanse plaat, en bestaat uit een strook vermalen rots tussen de 100 en 1600 m breed. Kleine schokken zijn doodgewoon. Stenen langs de breuk zijn in de afgelopen 20 miljoen jaar tot wel 563 km verplaatst. De gemiddelde verschuiving noordwaarts is 5 cm per jaar. Bij de aardbeving die San Francisco in 1906 trof, was de verschuiving 6,4 m. |
Om negen uur geven we acte de présence in de lounge. We worden er niet echt op onze wenken bediend, dat zijn we niet gewend. Bovendien staat de televisie loeihard aan en heeft het bedienend personeel meer oog voor de vrijdagavondfilm dan voor de cliëntèle. Clim pikt dit niet en tekent ferm protest aan. Na zijn ingrijpen worden we beter behandeld. Piet blijft het hier een grote "Affenscheisse" vinden, al "dae pòppekas", "dae horejas" die ons niet bedient, "waat eine sirk" en "wo is die boutkiet hiej?"....
 |
 |
Midden in
de Baai van San Francisco doemt Alcatraz, ofwel The Rock, op. De
Spaanse ontdekkingsreiziger Juan de Ayala gaf het kleine eiland
waarop de gevangenis staat zijn naam: Isla de los Alcatraces
(eiland van de jan-van-genten). Het eiland is dor en rotsachtig
en werd tot de bouw van een vuurtoren in de jaren ‘50 van de 19e
eeuw niet gebruikt.
