In alle vroegte, vóór zeven uur, stonden onze tassen en koffers
al op de gang. Ze werden dan door Clyde, onze chauffeur, en het hotelpersoneel
naar de bus gebracht. Voor we vertrokken haalden we bij de wasserette ons wasgoed
op. De rekening viel nogal hoog uit. je kunt je kleren beter vuil weggooien en
nieuwe kopen in een tweedehands winkel.
Verenigde Staten:
Gettysburg
Het keerpunt in de Civil War. Halverwege de 19e
eeuw scheurde de Burgeroorlog de nog jonge Amerikaanse natie. Het
Noorden was vóór afschaffing van de slavernij, maar het Zuiden wilde
geen bemoeienis van het verre Washington. Vele battle fields zijn te
bezoeken, waaronder Gettysburg in Pennsylvania. In een fraai en zeer
informatief National Park wordt de herinnering levend gehouden aan
een slag in juli 1863.
De zuiderlingen, onder leiding van de
legendarische Robert E. Lee, waagden zich brutaal buiten hun eigen
gebied om aan de oevers van de Potomac het noordelijke leger een
doodklap toe te brengen. Dat mislukte na een serie heldendaden over
en weer die in talloze Amerikaanse films en romans vereeuwigd zijn.
Achteraf bleek het een breekpunt in de oorlog.
www.cr.nps.gov
Slagveld Gettysburg
Even na ons vertrek sloeg het weer om. Het begon te motregenen en voor de
rest van de dag bleef het bewolkt en mistig. Toen we rond tien uur in Gettysburg,
een beroemd slagveld uit de Amerikaanse Burgeroorlog, aankwamen regende het
werkelijk pijpenstelen. Vanuit de bus bekeken we nog enkele markante
landschapspunten van het slagveld, soms mochten we uit de bus, maar het had
allemaal weinig zin zo. Verspreid over het gehele terrein van zo'n 20 km² lagen
monumenten en had men gedenktekens, bijvoorbeeld zuilen, opgesteld. Het zei Piet en Jos
weinig, maar Clim zat op het puntje van zijn stoel.
Slagveld van Gettysburg
(Gettysburg)
Bloedigste
toneel van de burgeroorlog
Achter de
schoonheid van het gebied rond de stad Gettysburg gaat een
gruwelijk verleden schuil. Hier vond in 1863 de Slag bij
Gettysburg plaats, waarbij duizenden soldaten en hun paarden
omkwamen. Het was een strijd die in het aantal omgekomen mensen
en dieren zijn gelijke niet kende en een omslag in de oorlog
betekende. De geconfedereerden zouden hun nederlaag hier nooit
te boven komen, en hoewel de oorlog nog twee jaar duurde, keerde
de slag het tij.
Gettysburg
was centraal gelegen tussen enkele andere belangrijke steden in
Pennsylvania en Maryland en werd dientengevolge een militair
brandpunt. De stad, de uitgestrekte heuvels en het omringende
open landschap werden het toneel van een felle strijd. Ten
zuiden van de stad ligt Cemetery Hill, die eerst een
burgerbegraafplaats was maar na de slag een militair karakter
kreeg en een eerbetoon werd aan Abraham Lincoln. De unionisten
gebruikten de heuvel in het met zwerfkeien bezaaide landschap
als belangrijke verdedigingslinie.
Na de slag
kocht David McConaughy, een plaatselijke advocaat, 243 ha land
om het als monument te behouden. In 1864 werd de Gettysburg
Battlefield Memorial Association opgericht. Deze probeert
sindsdien te voorkomen dat de stedelijke ontwikkeling schade
toebrengt aan het terrein dat zo'n belangrijke rot speelde in de
Amerikaanse geschiedenis.
“De wereld
zal amper opmerken wat we hier zeggen, maar kan niet vergeten
wat ze hier hebben aangericht" Abraham Lincoln, voormalig
president VS
Amish en Mennonieten
Een uur nadat we het triest ogende Harrisburg (hoofdstad van Pennsylvania),
barstend van de zieltogende zware industrie, gepasseerd waren hielden we een
lunchpauze in een groot wegrestaurant. Hier lopen de locals, de bekende Mennonieten,
nog los rond of rijden met wapperende baarden en opwaaiende folkloristische
rokken rond in hun paardenrijtuigen. We zaten aan tafel met het oudere Australische
trio, een echtpaar en de schoonbroer. Een sympathiek stel. We hadden er een
lunchbuffet voor $ 5, "eat as much as you want"; dat liet Jos zich
geen twee keer zeggen. Hij maakte er een onvervalste schranspartij van. De eerlijkheid
gebiedt te zeggen dat hij niet ontbeten had, maar toch...
De stad Buffalo
Verder ging het, richting Eriemeer. Terwijl Jos lag te pitten genoten de andere
twee van het berglandschap van de Appalachen. We pauzeerden nog een keer voor we
rond zeven uur aankwamen bij het Hilton Hotel in Buffalo, dat aan de oever van
het Eriemeer gesitueerd was. Het was weer eens een prima hotel met een groot
fontein ervoor. In de stad zelf bleek niet veel te doen.
Na een kwartier zoeken
vonden we een café, Buffalo's Bison Bar, zeer toepasselijk. Terwijl Jos en Clim biefstuk
met horseradish aten, begon Piet alvast aan het Canadese bier. De kastelein
beloofde ons bij het afrekenen korting te geven, een en ander afhankelijk van
de hoogte van de bill. Op de tv's (in elke kroeg staan er meerdere!) werd een
honkbalwedstrijd vertoond. Bij het vertrek vroeg Clim of hij een whiskyglas
mocht kopen, maar dat mocht niet; hij kon het wel cadeau krijgen. Zo kwam Piet
aan dat originele whiskyglas...
Rebus verzinnen
In het hotel werd het toch later dan we gedacht hadden. Met veel plezier stelden
we een rebus voor de clientèle van Huib zijn kroeg op, Jos schreef
er een begeleidend briefje bij. We maakten er een prijsvraag van met een heus
wedstrijdreglement. Tijdens deze creatieve eruptie slonk onze sterke drankvoorraad
zienderogen.
Donderdag 12 juli 1990
NIAGARA WATERVALLEN
Hoewel we door de hotelreceptie werden gewekt om zes uur, hadden we toch nog
ons eigen wekkertje nodig. Vermoedelijk iets te veel drank in de man. In de
lounge dronken we "gratis" koffie met lekker gebak. Al om negen uur arriveerden we op Goat Island, van waaruit we de beide watervallen
van de Niagara konden bewonderen. We stonden er pal naast. De Canadese val is
de grootste en de mooiste. De Amerikaanse is in deze eeuw nog voor een gedeelte
in elkaar gedonderd. Bij de grens moesten we de bus uit en te voet door de douanepost
lopen. Clim en Piet sloegen tax free drank en rookwaren in. Aan de Canadese
zijde was het een echte kermis, Valkenburg gelijk. Allerlei opgefokte attracties,
het is een echt toeristencentrum hier met veel kitsch. Nog steeds komen hier
pas gehuwde stellen op honeymoon vakantie.
Verenigde Staten &
Canada: Niagara Falls
De drukste. De bekendste en met 14 miljoen
bezoekers per jaar ook drukst bezochte waterval ter wereld ligt
op de grens van de Verenigde Staten en Canada: Niagara Falls. De
55 kilometer lange Niagara-rivier verbindt het Canadese
Ontariomeer met het Amerikaanse Eriemeer en stort zich hier in
twee hoofdwatervallen naar beneden: Horseshoe in Canada en
American Falls in de Verenigde Staten.
Horseshoe is de machtigste, met een val
van 51 meter naar beneden over een breedte van 762 meter. Je
kunt hem bekijken per helikopter en per boot, de klassieke
'Maagd van de Mist' waarop je gegarandeerd nat wordt. Aan de
Amerikaanse kant staat een hele stad met hotels, restaurants en
casino's. In Canada is het rustiger en in het omringende land
tref je mooie boomgaarden en wijnvelden.
www.travelcanada.ca
De rest van de bus ging uit dineren. Wij gingen niet mee, want aan dineetjes hebben we een
bloedhekel, vooral Piet en Clim. We gingen onze eigen weg. Allereerst een
vervroegde lunch bij Arby's, waar we ons tegoed deden aan de gratis saladbar.
Vervolgens verkenden we het plaatsje. Jos wisselde dollars om in dollars (van
US naar CAN, de laatste is 20 cent minder waard). Om twaalf uur bezochten we
een spektakelfilm in de IMAX - bioscoop met een reusachtig scherm en een perfecte
geluidsweergave. Het was of je zelf aan de film meedeed. In de Skylon Tower genoten
we van het uitzicht op de watervallen. Ook hier
weer veel voorzieningen voor toeristen, o.a. complete gokhallen. Langs de hoge
Canadese oever liepen we terug naar het parkje waar de bus ons zou oppikken.
