Hoewel Piet nog vóór vijf uur uit de veren was, waren de anderen al op weg naar de canyon om getuige te zijn van de zonsopgang. Hij ging dus maar alleen op pad. Onderweg sloot hij zich aan bij de Australiërs, die ook iets te laat waren. Op Yavapai Point maakte hij een stel foto's van het imposante schouwspel. Het beloofde die dag voortreffelijk weer te worden.

CANYON DE CHELLY

At the base of sheer red cliffs and in canyon wall caves are ruins of Indian villages built between AD 350 and 1300. Canyon de Chelly National Monument offers visitors the chance to learn about Southwestern Indian history from the earliest basketmakers to the Navajo Indians who live and farm here. Authorized April 1, 1931. Boundary change: March 1,1933. Acreage- 83,840 all nonfederal. he United States.

Helicopter flight in the morning

Om half negen stonden we bij de Grand Canyon Airport en Helihaven. We zouden vliegen met de Papillon Helicopters en betaalden vooraf met reischeques, alleen Clim betaalde contant omdat hij nog een overvloed aan dollars had. Van te voren hadden we ons gewicht (in pounds!) moeten opgeven, bij de verdeling van de zitplaatsen werd hiermee rekening gehouden. Voor de vlucht ontvingen we middels een videofilmpje nadere instructies in verband met de veiligheid. Hoeden en petten af! Als laatste klommen we in de chopper; we waren met zijn zessen. Met een koptelefoon deelde de piloot ons bijzonderheden mee. De vlucht duurde 25 minuten en we vlogen voornamelijk over de South Rim. We vonden het fantastisch, onze reisgenote Yvonne kneep het hem echter behoorlijk. Het was wel woekeren met ruimte in de cabine, je kon er niet goed fotograferen. Achteraf vielen de foto's toch al wat tegen omdat we door de ruiten heen moesten fotograferen en vaak tegenlicht hadden. Bij terugkomst kregen we als aandenken een poster van de Canyon. We dronken koffie in een winkel en om kwart over tien zaten we in de bus op weg naar Las Vegas.

Woestijnachtige streek

Bijna de gehele dag koersten we door de verdorde, woestijnachtige streek waaruit Noord - Arizona bestaat. In Kingman lunchten we bij Arby's. Reindert haalde geld op voor de optionele excursies. Wij hadden er niet zoveel meegemaakt, we hoefden derhalve niet veel af te rekenen. De Belgische belastinginspecteur moest wel diep in de buidel tasten; hij had met zijn gezin op alles ingeschreven.

Enorme stuwmeren

Lake Mead National Recreation Area (NRA) offers a wealth of things to do and places to go year-round. Its huge lakes cater to boaters, swimmers, sunbathers, and fishermen while its desert rewards hikers, wildlife photographers, and roadside sightseers. Three of America's four desert ecosystems--the Mojave, the Great Basin, and the Sonoran Deserts--meet in Lake Mead NRA. As a result, this seemingly barren area contains a surprising variety of plants and animals, some of which may be found nowhere else in the world.

(Hiernaast Clim en Piet bij Lake Powell)

De Hoover - Dam

Om half vier arriveerden we bij de Hoover - dam (ook wel eens Boulder - dam), waarachter Lake Mead zich heeft gevormd. In het bezoekerscentrum bekeken we de maquette van de dam. Regelmatig weet de meedogenloze zon in deze contreien de temperatuur tot boven de veertig graden op te jagen; deze dag vormde daarop geen uitzondering, de thermometer wees 45 graden in de schaduw aan! Het leek er wel een bakoven. (Piet de Bekker voelde zich dan ook danig in zijn element.) De dam werd als werkgelegenheidsproject in de jaren dertig gebouwd en is jarenlang de grootste van de wereld geweest. Een half uurtje later zaten we weer in de verzengende woestenij.

Veel toeristen op straat

We eten een hot dog in de"videobook" waar je met computers kunt gokken op alle mogelijke sporten. De shuttlebus brengt ons voor een 1 $ naar de strip, een 5 km lange boulevard waaraan al die gokpaleizen liggen te pronken in al hun groteske kunstmatigheid. Het is er druk, zowel op de stoep als op de weg. Er lopen opvallend veel doodgewone toeristen zoals ons rond, mensen die nieuwsgierig zijn en geen miljoenen hebben te vergokken. Clim specialiseert zich vanavond op nachtopnamen van de uitbundige neonreclames. Onderweg kopen we een sixpack die we op de vuist opzuipen. Achter "Dunes" maken we rechtsomkeer.

Een gokje wagen

In het Hilton kruipen zowel Clim als Piet achter de roulettetafel om eens een gokje te wagen. Beiden hebben ze veiligheidshalve een maximum inzet, d.w.z. een hoogstens te besteden bedrag, gereserveerd: $ 72 voor Clim en $ 50 voor Piet. Clim probeert de zaak, zeg maar zijn ondergang, zo lang mogelijk te rekken. Gebiologeerd door het magische balletje schenkt hij zijn bier te fors in, waardoor het overvloedig schuimt en 't groene laken van de goktafel bevuild. De vrouwelijke croupier kijkt hem stil verwijtend aan. Piet is veel scheutiger met zijn inzetten dan zijn baardige en reeds vroeg kalende vriend. Na een handvol spelletjes is hij blut en mag hij aan de bar gaan zitten kniezen. Jos zit daar al lang gezellig te bomen met Werner en Patriek, er worden reiservaringen uitgewisseld en Werner verhaalt over uitspattingen van jonge wichten op zijn school. Clim en Piet tonen zich opvallend zwijgzaam en bij wijze van hoge uitzondering gaan ze eerder dan Jos naar de kamer. Als geslagen honden druipen zij af. Op de kamer gaat het mokken verder. Somber kijkend en af en toe vreugdeloos nippend aan hun blikje bier trachten zij hun verlies te verwerken in alle stilte.

Casino's in Las Vegas

Desert Inn, Sheherazade, Silver City, Algiers, Fastbuck, Golden Nuggets, King 8, Tropicana, Miller's Outpost, Trocadero, The Hop, Megabucks, Quartermania, Frontier, Rivièra, El Morocco, El Ranco, Hacienda, Slot 'n Fun, Le Mirage, Cascade, Dunes, Le Mirage, Miracles, Caesar's Palace, Sands, Horseshoe, Stardust, High Voltage, Excalibur, Rio, Aladdin, Showboat, Canyon Gate, Flamingo, Circus Circus, Desert Rose, Westward Bound, Nevada Palace, Granada Inn, Folies Bergeres, Hilton Flamingo, Jackpot Mania, Barbary Coast, Maxim Casino, Denny's, Oasis Lounge, Balley's, Union Plaza, Splash, Sahara, 0'Shea's.

Las Vegas is het Mekka van de goklustigen, samen met Reno, sinds in 1936 in de staat Nevada het gokken werd gelegaliseerd.

Maandag 23 juli 1990

Voor we uit Las Vegas vertrekken doen we het grootste hotel ter wereld aan, het spiksplinternieuwe Excalibur met zijn circa 4500 kamers. Dit is niet leuk meer, wat een kitsch, wat een perverse verspilling. Hier werd en wordt nog steeds letterlijk met geld gesmeten. En groot, immens... De Golden Girls, de twee krasse Australische dametjes, verdwalen erin, waardoor ons reisgezelschap al zeer vroeg een kwartier vertraging oploopt.

MEER INFO LAS VEGAS

Het amusante gekkenhuis dat Las Vegas heet is een verhaal apart, maar waar we toch graag een paar woorden aan willen wijden. Zoals bekend leeft deze stad van de talloze gokmogelijkheden, die vooral in de vele extravagante hotels aanwezig zijn, maar ook in speciale casino’s. Hoewel wij niets met gokken hebben, en nog geen quarter in een éénarmige bandiet hebben gegooid, hebben we ons twee dagen uitstekend vermaakt in Sin City.

Na een bescheiden verblijf bij het zwembad (daarvoor is het eigenlijk te heet in zomers Las Vegas, met temperaturen van stevig boven de 40° C) togen we vooral van het ene geairconditionde hotel naar het andere. De doldwaze overnachtingspaleizen, die bijna allemaal rond een bepaald thema zijn opgezet, vormen namelijk de échte topattractie van Las Vegas.

Wijzelf logeerden in Luxor, een hotel in piramidevorm, waar de liften diagonaal omhoog en omlaag gaan zonder dat je omvalt, maar wat toch iets merkwaardigs met je evenwichtsgevoel doet. Het hotel is – uiteraard – geheel in Egyptische stijl ingericht, compleet met sfinx bij de ingang en talloze winkeltjes waar je de complete gekopieerde inhoud van Toet Anch Amons graftombe kunt kopen.

Laat je niet afschrikken door je terechte oordeel dat dit een ongevaarlijke vorm van gekte is, maar geniet van een drankje in de Nefertiti Lounge, eet iets in het Pyramid Café of haal een afzakkertje in de Ra Nightclub. Of in een van de vele andere eet-, drink- en vermaakgelegenheden die dit grote en luxe hotel biedt. Overigens: bijna alle hotel in Las Vegas zijn gróót en luxe. En bezoek vervolgens, per monorail, auto of wandelend, een aantal van de andere hotels aan The Strip (zoals de Las Vegas Boulevard wordt genoemd), met thema’s als de Stille Zuidzee, Parijs, Italië, de Middeleeuwen, New York, Schateiland enzovoort.

Voor veel Amerikanen is dit het ultieme vakantieparadijs. Zó onstuitbaar geweldig vonden wij deze wereld van glans en glitter nou ook weer niet, maar een paar dagen is leuk.

Aardige bijkomstigheid: omdat de hotels het leeuwendeel van hun inkomsten via hun casino’s binnenhalen, zijn de kamertarieven schappelijk en zijn er vaak aanbiedingen.

Tekst uit: REIZEN 2006 (ANWB, Hans Bouman)

GOKSTAD LAS VEGAS

Zondag 22 juli 1990

CANYON DE CHELLY

Helicopter flight in the morning

Woestijnachtige streek

Enorme stuwmeren

(Hiernaast Clim en Piet bij Lake Powell)

De Hoover - Dam

Hilton Hotel in las Vegas

Veel toeristen op straat

Een gokje wagen

Casino's in Las Vegas

Las Vegas is het Mekka van de goklustigen, samen met Reno, sinds in 1936 in de staat Nevada het gokken werd gelegaliseerd.

Maandag 23 juli 1990

MEER INFO LAS VEGAS

Bekijk onze thumbpagina over
AMERIKAANSE PRAIRIE - INDIANEN
Deel 1 / Deel 2 / Deel 3

ONZE ANDERE REISVERSLAGEN

GOKSTAD LAS VEGAS

Zondag 22 juli 1990

CANYON DE CHELLY

Helicopter flight in the morning

Woestijnachtige streek

Enorme stuwmeren

(Hiernaast Clim en Piet bij Lake Powell)

De Hoover - Dam

Hilton Hotel in las Vegas

Veel toeristen op straat

Een gokje wagen

Casino's in Las Vegas

Las Vegas is het Mekka van de goklustigen, samen met Reno, sinds in 1936 in de staat Nevada het gokken werd gelegaliseerd.

Maandag 23 juli 1990

MEER INFO LAS VEGAS

Bekijk onze thumbpagina over AMERIKAANSE PRAIRIE - INDIANEN Deel 1 / Deel 2 / Deel 3

ONZE ANDERE REISVERSLAGEN

Bekijk onze thumbpagina over
AMERIKAANSE PRAIRIE - INDIANEN
Deel 1 / Deel 2 / Deel 3