Fotopagina's
|
Fotopagina's
|
GOKSTAD LAS VEGAS
Zondag 22 juli 1990
Hoewel Piet nog vóór vijf uur uit de veren was, waren de anderen al op weg naar de canyon om getuige te zijn van de zonsopgang. Hij ging dus maar alleen op pad. Onderweg sloot hij zich aan bij de Australiërs, die ook iets te laat waren. Op Yavapai Point maakte hij een stel foto's van het imposante schouwspel. Het beloofde die dag voortreffelijk weer te worden. Helicopter flight in the morningOm half negen stonden we bij de Grand Canyon Airport en Helihaven. We zouden vliegen met de Papillon Helicopters en betaalden vooraf met reischeques, alleen Clim betaalde contant omdat hij nog een overvloed aan dollars had. Van te voren hadden we ons gewicht (in pounds!) moeten opgeven, bij de verdeling van de zitplaatsen werd hiermee rekening gehouden. Voor de vlucht ontvingen we middels een videofilmpje nadere instructies in verband met de veiligheid. Hoeden en petten af! Als laatste klommen we in de chopper; we waren met zijn zessen. Met een koptelefoon deelde de piloot ons bijzonderheden mee. De vlucht duurde 25 minuten en we vlogen voornamelijk over de South Rim. We vonden het fantastisch, onze reisgenote Yvonne kneep het hem echter behoorlijk. Het was wel woekeren met ruimte in de cabine, je kon er niet goed fotograferen. Achteraf vielen de foto's toch al wat tegen omdat we door de ruiten heen moesten fotograferen en vaak tegenlicht hadden. Bij terugkomst kregen we als aandenken een poster van de Canyon. We dronken koffie in een winkel en om kwart over tien zaten we in de bus op weg naar Las Vegas.
Woestijnachtige streekBijna de gehele dag koersten we door de verdorde, woestijnachtige streek waaruit Noord - Arizona bestaat. In Kingman lunchten we bij Arby's. Reindert haalde geld op voor de optionele excursies. Wij hadden er niet zoveel meegemaakt, we hoefden derhalve niet veel af te rekenen. De Belgische belastinginspecteur moest wel diep in de buidel tasten; hij had met zijn gezin op alles ingeschreven.
|
 |
 |
Hoover Dam (grens tussen Nevada en Arizona)Civieltechnisch meesterwerk uit de tijd van de grote depressie
“Vanmorgen kwam
ik, zag ik en was ik overweldigd [..] door deze grote prestatie van
de mensheid." De dam wordt ook Boulder Dam genoemd: aanvankelijk zou hij in de Boulder Canyon worden gebouwd. De aanleg van de Hoover Dam was een van de opmerkelijkste civieltechnische prestaties van de 20e eeuw, ook omdat deze plaatsvond tijdens de grote depressie. De rivier de Colorado had een zeer sterke stroming en was al meermaals buiten zijn oevers getreden. In 1905 was zelfs de Imperial Valley ondergelopen en ontstond een meer van 388 km2 . Samen met de toenemende vraag naar elektriciteit en water leidde dit tot het plan om de rivier in te dammen. Voordat het project van start kon gaan, moest een overeenkomst tussen Arizona, Nevada, California, Utah, Colorado, New Mexico en Wyoming worden opgesteld, zodat elke staat evenveel baat zou hebben bij de dam. Na het Hoover Compromise kon de aanleg beginnen. Eerst moest de rivier worden omgelegd zodat de voorgestelde plek, de Black Canyon, werkbaar zou zijn. Hiervoor werden vier tunnels in de wanden van het ravijn gemaakt. Meer dan achtduizend arbeiders maakten vervolgens de ravijnbodem vrij, zodat er beton in kon worden gestort. De betonnen boogdam bestaat uit een enorm dikke wand die als een gigantische hoef tussen de ravijnwanden staat. Voor de dam ligt Lake Mead. De enorme waterdruk wordt via de dam opgevangen door de ravijnwanden. Door dit systeem ontstaat een zeer solide constructie. De oorspronkelijke ontwerpen achtte men niet prestigieus genoeg voor een bouwwerk van een dergelijke grootte en belang. Architect Gordon B. Kauffman werd dan ook ingeschakeld en gaf de dam zijn elegante art-deco voorkomen. De Hoover Dam is niet alleen belangrijk vanwege zijn cruciale functies, maar ook als voorbeeld van de civieltechnische en architectonische kunde in de eerste helft van de 20e eeuw. |
Hilton Hotel in las VegasLas Vegas is een volkomen onnatuurlijke, geconstrueerde stad, vol glitter en glamour. Een agglomeratie van 500.000 inwoners midden in een bar landschap, levend van gok? en amusementsindustrie en enorm energieverspillend. De bus rijdt langs enkele befaamde casino's voordat we onze eigen Hilton Hotel bereiken. Dit laatste is enorm groot: 3200 kamers met winkelgalerijen, overdekt zwembad en uitgestrekte gokzalen als voetbalvelden zo groot. Om de goklust te prikkelen staat er voor een ingang een standbeeld dat het geluk verzinnebeeldt met de mythische pot met goud op het einde van de regenboog. Piet neemt in zijn eentje een frisse duik in het zwembad op de 3de etage. |
|
We eten een hot dog in de"videobook" waar je met computers kunt gokken
op alle mogelijke sporten. De shuttlebus brengt ons voor een 1 $ naar de strip,
een 5 km lange boulevard waaraan al die gokpaleizen liggen te pronken in al
hun groteske kunstmatigheid. Het is er druk, zowel op de stoep als op de weg.
Er lopen opvallend veel doodgewone toeristen zoals ons rond, mensen die nieuwsgierig
zijn en geen miljoenen hebben te vergokken. Clim specialiseert zich vanavond
op nachtopnamen van de uitbundige neonreclames. Onderweg kopen we een sixpack
die we op de vuist opzuipen. Achter "Dunes" maken we rechtsomkeer.
In het Hilton kruipen zowel Clim als Piet achter de roulettetafel om eens een gokje te wagen. Beiden hebben ze veiligheidshalve een maximum inzet, d.w.z. een hoogstens te besteden bedrag, gereserveerd: $ 72 voor Clim en $ 50 voor Piet. Clim probeert de zaak, zeg maar zijn ondergang, zo lang mogelijk te rekken. Gebiologeerd door het magische balletje schenkt hij zijn bier te fors in, waardoor het overvloedig schuimt en 't groene laken van de goktafel bevuild. De vrouwelijke croupier kijkt hem stil verwijtend aan. Piet is veel scheutiger met zijn inzetten dan zijn baardige en reeds vroeg kalende vriend. Na een handvol spelletjes is hij blut en mag hij aan de bar gaan zitten kniezen. Jos zit daar al lang gezellig te bomen met Werner en Patriek, er worden reiservaringen uitgewisseld en Werner verhaalt over uitspattingen van jonge wichten op zijn school. Clim en Piet tonen zich opvallend zwijgzaam en bij wijze van hoge uitzondering gaan ze eerder dan Jos naar de kamer. Als geslagen honden druipen zij af. Op de kamer gaat het mokken verder. Somber kijkend en af en toe vreugdeloos nippend aan hun blikje bier trachten zij in alle stilte hun verlies te verwerken....
Opsomming van casino's in Las Vegas |
Desert Inn, Sheherazade, Silver City, Algiers, Fastbuck, Golden
Nuggets, King
8, Tropicana, Miller's Outpost, Trocadero, The Hop, Megabucks, Quartermania,
Frontier, Rivièra, El Morocco, El Ranco, Hacienda, Slot 'n Fun, Le
Mirage,
Cascade, Dunes, Le Mirage, Miracles, Caesar's Palace, Sands, Horseshoe,
Stardust,
High Voltage, Excalibur, Rio, Aladdin, Showboat, Canyon Gate, Flamingo, Circus
Circus, Desert Rose, Westward Bound, Nevada Palace, Granada Inn, Folies
Bergeres,
Hilton Flamingo, Jackpot Mania, Barbary Coast, Maxim Casino, Denny's, Oasis
Lounge, Balley's, Union Plaza, Splash, Sahara, 0'Shea's.
Las Vegas is het Mekka
van de goklustigen, samen met Reno, |
Voor we uit Las Vegas vertrekken doen we het grootste hotel ter wereld aan, het spiksplinternieuwe Excalibur met zijn circa 4500 kamers. Dit is niet leuk meer, wat een kitsch, wat een perverse verspilling. Hier werd en wordt nog steeds letterlijk met geld gesmeten. En groot, immens... De Golden Girls, de twee krasse Australische dametjes, verdwalen erin, waardoor ons reisgezelschap al zeer vroeg een kwartier vertraging oploopt.
LAS VEGASHet amusante gekkenhuis dat Las Vegas heet is een verhaal apart,
maar waar we toch graag een paar woorden aan willen wijden. Zoals
bekend leeft deze stad van de talloze gokmogelijkheden, die vooral
in de vele extravagante hotels aanwezig zijn, maar ook in speciale
casino’s. Hoewel wij niets met gokken hebben, en nog geen quarter in
een éénarmige bandiet hebben gegooid, hebben we ons twee dagen
uitstekend vermaakt in Sin City. Tekst uit: REIZEN 2006 (ANWB, Hans Bouman) |
 |
 |
