|
Fotopagina's |
THE GREAT PLAINS
Bekijk ook onze thumbpagina over Zondag 15 juli 1990
The Mighty MississippiOnderweg stoppen we drie keer, waarvan een keer in Iowa City. Bij het plaatsje Dubuque steken we de Mississippi over op dezelfde plaats waar ooit de Mormonen naar het westen trokken onder leiding van Brigham Young. Bij een van de stopplaatsen is een Sears warenhuis en een shopping mall, waar het Clim lukt om bij een fotozaak in de doka het rolletje uit Jos zijn camera te laten verwijderen. Uiteraard is deze service gratis. De winkelier denkt dat Clim Amerikaan is. Piet is ondertussen op pad om sixpacks in te slaan. Dat gaat hem nu zeer goed af. | ||||||||||||||||||||
![]() |
![]() |
Meer info over BIZONS.
National Park of BadlandsEen paar uur later rijden we de Badlands, een nationaal park, binnen. Het doet Jos aan het Turkse Cappadocië denken: door erosie en weersinvloeden grillig gevormde bergen en dalen. Het is er woestijnachtig, ook de temperatuur. Geen geschikt fotoweer in ieder geval. We maken drie fotostops. In de verte nadert evenwel een onweer dat fantastische luchten met enorme wolkenformaties oplevert. |
Located in southwestern South Dakota, Badlands National Park consists of nearly 244,000 acres of sharply eroded buttes, pinnacles and spires blended with the largest, protected mixed grass prairie in the United States. Sixty-four thousand acres are designated official wilderness, and is the site of the reintroduction of the black-footed ferret, the most endangered land mammal in North America. |

|
|
In bus verveling troefIn de bus heeft Piet inmiddels een speel en knijp - relatie opgebouwd met de 12 jarige Fréderique. Bij hem is verveling troef. Veel mensen dutten regelmatig in. Catharine, zijn 21 - jarige zusje, zit ijverig te studeren; ze is studente economie en heeft een tentamen gemist. Soms schrijft ze brieven naar haar vriendje. Bij de stops neemt zij elke mogelijkheid te baat om in de zon te gaan bakken. Zij neemt nooit ontbijt; later blijkt dat zij dan stiekem haar vriendje in het verre België opbelt. Het gezelschap rouleert nog steeds in de bus, met uitzondering van ons drieën. We koesteren onze eigen nestjes achterin. Voordelen van zo'n vaste plek: je hebt meer privacy en wordt dus minder gestoord, je kunt bepaalde spullen in de bus laten liggen. Nadelen zijn er uiteraard ook: bij fotostops ben je steeds het laatste uit de bus, je krijgt minder mee van de uitleg van de gids, je ziet er minder dan voorin en je voelt er de schok? en veerbewegingen van de bus sterker.
|
Mount Rushmore is a memorial to the birth, growth, preservation and development of the United States of America. Gutzon Borglum sculpted busts of Presidents
high in the Black Hills to represent the first 150 years of American history. |
|
|
The primary resource at
Mount Rushmore is the granite sculpture itself, but also of interest is
the Sculptor's Studio built under the direction of Sculptor Gutzon
Borglum in 1939. Unique plaster models and tools related to the
sculpting process are displayed in the studio.Recently, ten years of
redevelopment work culminated with the completion of extensive new
visitor facilities. These include a new Visitor Center and Museum and
the Presidential Trail, a walking trail and boardwalk providing
spectacular close-up views of the mountain sculpture.
|
|
Mount Rushmore (Keystone)Een van 's werelds grootste gebeeldhouwde monumenten Mount Rushmore is een eerbetoon aan vier van de grootste vroege Amerikaanse presidenten. De in de granieten heuvels uitgehouwen hoofden van George Washington (1732-1799), Thomas Jefferson (1743- 1826), Abraham Lincoln (1809-1865) en Theodore Roosevelt (1858-1919) kijken uit over de prachtige Black Hills in South Dakota.
De keuze voor Mount Rushmore was omstreden. De berg was een heilige plaats voor de Lakota - Indianen, die hem Six Grandfathers noemden. De overheid vorderde het land, waarbij ze, naar men beweert, het verdrag van fort Laramie (1868) schond. Voor veel indianen was dit een grove belediging. Het is dan ook geen toeval dat het imposante Crazy Horse Memorial nabij Mount Rushmore verrijst en bij voltooiing Borglums werk in het niet zal doen laten vallen. Van links naar rechts: George Washington, Thomas Jefferson, Theodore Roosevelt en Abraham Lincoln. |
Na de Badlands is het naar de beruchte Black Hills (nog steeds een goudwinningsgebied) nog maar een peulenschilletje van een uurtje. Het zijn mooie heuvels, iets hoger dan de Ardennen. We bezoeken er Mount Rushmore, een toeristische trekpleister in optima forma. Dagelijks vergapen duizenden zich aan de 4 koppen van Amerikaanse presidenten in de de bergwand zijn uitgehouwen. We hebben tegenlicht, waardoor onze opnamen nier erg geslaagd te noemen zijn. In het bezoekerscentrum (elk park heeft er een) bekijken we een videoproductie over de totstandkoming van dit kunstwonder in de twintiger jaren.
BADLANDS / SOUTH DAKOTA, VSOppervlakte Badlands 989 km2 / Ouderdom Badlands 5 miljoen jaar De Badlands in South Dakota zijn vormgegeven door wind en water. Dit bijzondere, geërodeerde landschap telt onnoemelijk veel buttes, staketsels en torens, die zijn gevormd uit een onderliggend plateau van zacht afzettingsgesteente en vulkanische as. De eerste bewoners gaven de Badlands hun toepasselijke naam, want het was vrijwel onmogelijk gewassen te verbouwen in deze verweerde heuvels. Gelukkig is hun waarde voor de wetenschap en als natuurschoon al lang onderkend en maakt het gebied nu deel uit van het Badlands National Park. Het afzetten van de lagen gesteente van de Badlands is 75 miljoen jaar geleden begonnen, toen schuivende continenten de Black Hills in het westen omhoog duwden. Zand-, slib- en kleilagen, met een diepte van meer dan een kilometer, werden toen op de vlakte gedeponeerd, tegelijk met verschillende lagen vulkanische as. Dit ging door tot 5 miljoen jaar geleden, toen de White River door erosie geleidelijk het kale landschap aan het licht bracht dat we nu zien. De Badlands bieden tevens een uitstalling van de mooiste zoogdierfossielen ter wereld, 35 miljoen jaar geleden opgeslagen. |
Om 19.30 uur nemen we onze intrek in de Holiday Inn van Rapid City. We vinden Holiday Inn iets minder van kwaliteit. Dat blijk direct al uit overboekingen bij sommige van onze medereizigers. We worden er ondergebracht in het derde bijgebouw, dat zegt al genoeg. Er is wel een "welcome" - ontvangst met wijn en kaas, geserveerd naast het overdekte zwembad. We zitten aan een tafeltje te keuvelen met het komische Belgische koppel Patriek (purser op een veerboot) en Werner (leraar Frans en Nederlands op een soort middenschool, vrijgezel). We nemen wat extra kaas zodat we geen trek meer hebben om te avondeten. Dorst daarentegen hebben we wel.
We lessen de dorst in de hotelbar, bij gebrek aan beter, want in de buurt waren enkel wat restaurants, maar een gezellige kroeg, ho maar. In de bar treffen we de twee vrijgezelle Belgen weer. Zij spuwen er ook niet in, net zomin als wij. Als we in bars en cafés op reisgenoten stoten zijn het meestal deze twee en de hiervoor gememoreerde Brabantse meisjes. We worden er bediend door een met zwier werkend vakbekwame zwarte dienster. Een pittige meid waar heel wat mannenogen stiekem op gericht zijn. Tegen het einde van de avond weet Clim haar een of ander vreemd drankje te ontfutselen, kosteloos.
Meer info over BIZONS.
We toasten enkele malen met de beide chauffeurs Clyde en Gus. Clyde, slank en bruin, hoog stemmetje, is vrijgezel en woont heel tevreden met zijn moeder in Springfield, Massachusetts. Hij rijdt liever de zuidelijke route door de States, door is het zonniger, zijn meer stranden en dus meer "females", om zijn eigen woorden te gebruiken. Gus is van Italiaanse komaf en op kleuterleeftijd naar Amerika geëmigreerd. Hij is getrouwd en lust hem graag. Clyde daarentegen is geheelonthouder. Om een uur of elf zoeken we onze kamer op.
In het plaatsje Sheridan (1 uur lunchstop, eten in fast food - tent, inkopen doen, meestal sixpacks) wisselen we geld. Piet neemt een groot bedrag aan dollars op met zijn Eurocreditcard. Een Duitser uit de andere bus die voor ons staat wil hetzelfde met zijn Visa?kaart, maar hij krijgt niks. Hij is woedend en sist verontwaardigd: "Nie wieder Visa!". Hij komt uit Berlijn. Een weekje later in Californië tracht hij Catherine uit onze bus te versieren, vergeefs. Onderweg vangen we nog een blik op van Devil's Tower, een bekende monolithische rots die recht uit het vlakke landschap omhoog rijst. Even later wordt onze Clyde op de bon geslingerd vanwege "speeding", ofwel te hard rijden. $ 160 kost dat grapje.
DEVIL’S TOWER / WYOMING, VS
Steven Spielberg gaf deze toren een hoofdrol in zijn film Close Encounters of the Third Kind; de plaatselijke veeboer William Rogers beklom hem in 1893, met behulp van een ladder; en in de jaren veertig van de vorige eeuw zat een parachutist er zes dagen vast nadat hij het touw had laten vallen waarmee hij naar beneden had moeten klimmen. Devil's Tower is een gigantische monoliet in Noordoost-Wyoming. Hij is gevormd uit vulkanische lava die omhoog gedrukt is door de onderliggende steenlaag en hij is zichtbaar vaneen afstand van meer dan 160 km. De kleur van de rots verandert met het verstrijken van de dag en de wisseling der seizoenen. De rots is 50 miljoen jaar geleden gevormd, toen hete, gesmolten lava afkoelde, kromp en verticale rijen vormde van zeshoekige zuilen. Zachtere stenen die de intrusie omhulden, sleten weg, waardoor de naakte toren overbleef, hoog boven het omringende landschap. De Kiowa-stam gelooft dat Devil's Tower is ontstaan toen een groep meisjes, achternagezeten door een beer, hun toevlucht zocht op een lage rots. De rots kwam omhoog en bracht de meisjes buiten het bereik van de beer, die echter zijn sterke klauwen in de rotswand zette, waardoor er groeven langs de kanten van de toren achterbleven. |
Big Horn Mountains en CodyLangdurig zien we de Big Horn Mountains voor ons liggen. Eindelijk bereiken we de voet van dit voorgebergte van de Rockies. Mooi uitzicht over de prairie. In Sheil Creek stoppen we bij een waterval. Rustieke omgeving. We lopen enige vertraging op vanwege werkzaamheden aan de weg en aan een brug. Niemand windt zich hierover op, men blijft er gelaten onder. Het duurt hoogstens 30 minuten. In het cowboyplaatsje Cody, zo genoemd naar de achternaam van Buffalo Bill, hebben we een uur om te dineren. We kiezen 'The Irma', een restaurant dat ook favoriet blijkt te zijn geweest bij onze ouwe Bill. Van binnen ziet het er bijzonder authentiek uit. We eten vis en lever en moeten ons haasten omdat het eten aan de late kant wordt geserveerd. Aan de bar zit Reindert, onze gids, in zijn eentje te smullen. Hij wordt op zijn wenken bediend, sneller dan ons. Om half acht zetten we onze laatste etappe in. |
![]() |
![]() |
![]() |