Fotopagina's
|
Fotopagina's
|
NATUURWONDER THE GRAND CANYON
Zaterdag 21 juli 1990Highway of UtahHet ontbijt wordt geserveerd door dezelfde meisjes die 's avonds om elf uur nog aan het werk waren. Vanaf zes uur vanmorgen zijn ze in de weer, maar ze zien er veel frisser en monterder uit dan wij. Nou ja, zij drinken waarschijnlijk niet... We rijden terug naar de Highway die Utah van boven naar beneden doorkruist. In de Red Canyon stappen we uit om nog wat foto's te maken. We vervolgen onze tocht door de Painted Desert. Het landschap is grillig en veelkleurig, dat wil zeggen de rotsbodem, want buiten wat verdorde doornstruiken en wat cactussen is de begroeiing er bijzonder spaarzaam. In het plaatsje Kanab slaan we eten in voor de volgende picknick die op het programma staat. Achter het Zion National Park houden we halt voor koffie en sanitaire activiteiten. Er vliegen piepkleine kolibri's rond, hier hummingbirds geheten. Lusteloze Indianen bieden er hun spulletjes aan. Hun koopwaar bestaat voornamelijk uit toeristische hebbedingetjes, maar ze bieden ook echt mooie sieraden, tapijten en klederdrachten aan. Aan ons hebben ze echter slechte klanten.
|
MONUMENT VALLEY 2Dat je richting het misschien wel meest beroemde landschap van de
VS rijdt, zie je al kilometers van tevoren aankomen. Ja hoor, daar
liggen ze, de grote rode monolieten die we kennen uit films,
stripboeken, reclamespots en foto’s in boeken en tijdschriften. |
Bekijk ook ons filmpje van de Grand Canyon:
 |
 |
Reservaten: Native American LandDit is trouwens toch vooral Indiaans land. Enkele van 's lands grootste reservaten zijn hier in dit hete, droge en onherbergzame gebied gelegen. We rijden bijvoorbeeld urenlang door het Navajo - reservaat, met kleine enclaves voor de Hopi - stammen erin. We zien buiten de vrouwelijke winkelbedienden geen enkel persoon van Indiaansen bloede de handen uit de mouwen steken. Hun land is rijk aan delfstoffen en de concessies aan de mijnbouwondernemingen brengen gemakkelijk verdiend geld op. Velen leven ook van schamele uitkeringen. Alcoholisme ligt er voortdurend op de loer en ook criminaliteit is hier niet langer onbekend. Voorts valt op dat bijna al die Indianen, van jong tot oud, aan de gezette kant zijn. Ook veel kinderen zien er pafferig en sloom uit. Alleen hoogbejaarde, door jicht kromgetrokken stamoudsten vormen hierop een uitzondering. Zou hier echt sprake kunnen zijn van een volk in verval, van een natie in degeneratie? Het lijkt er veel op in ieder geval. |
|
 |
|
|
Navajo National Monumentpreserves three of the most-intact cliff dwellings of the Anasazi (Hisatsinom). The monument is high on the Shonto Plateau, overlooking the Tsegi Canyon system in the Navajo Nation in Northern Arizona. The monument features a visitor center, two short self-guided mesa top trails, a small campground, and picnic area. In the summer, Rangers guide visitors on tours of the Keet Seel and Betatakin cliff dwellings.
|
Glen CanyonGlen Canyon National Recreation Area (NRA) offers unparalleled opportunities for water-based and backcountry recreation. The recreation area stretches hundreds of miles from Lees Ferry in Arizona to the Orange Cliffs of southern Utah, encompassing scenic vistas, geologic wonders, and a panorama of human history. Additionally, the controversy surrounding the construction of Glen Canyon Dam and the creation of Lake Powell contributed to the birth of the modern day environmental movement. |
Aan de oever van Lake Powell, een groot kunstmatig meer, lunchen we met de zelf meegebrachte etenswaren in de picknick area. Het is er snikheet. Het meer wordt omzoomd door een soort riet, midden in het hemelsblauwe water liggen reusachtige rotseilanden. Er ligt ook een marina, een jachthaven. Er wordt hier veel aan watersport gedaan. Bij de Glen Canyon Dam (die dus dit stuwmeer heeft doen ontstaan) ligt ook de grens met de staat Arizona. We mogen er beslist geen fruit invoeren en moeten alles voor het passeren van de grens opeten. Bij de dam bezoeken we het bezoekerscentrum. Het is een tamelijk nieuwe dam. Zonder al die stuwdammen zou het ontstaan van grote steden zoals Falstaff, Phoenix, Albuquerque, Santa Fe, Tucson en natuurlijk de gok- en glittersteden Reno en Las Vegas onmogelijk zijn geweest. De meeste hier opgewekte hydro - elektrische energie is dan ook bestemd voor die steden, de rest wordt verkocht aan de metropool Los Angeles. Ook veel water uit deze gigantische zoetwaterbekkens wordt naar het immer dorstlijdende Californië getransporteerd. In deze contreien is water een belangrijk handelsartikel.
PAGE EN LAKE POWELLNa een aantal dagen de kurkdroge en hete schoonheid van uiteenlopende nationale parken te hebben bewonderd, is een verblijf aan Lake Powell een aangename afwisseling. Toegegeven, het is een kunstmatig meer, de vrucht van een dam in de Colorado, maar wel gevuld met echt water. Tijdens de werkzaamheden aan de dam (1956-1964) ontstond het stadje Page, ooit het woonoord voor de bouwvakkers, nu het verzorgingscentrum van het recreatiegebied dat ontstond toen Lake Page zijn volle omvang van 300 km lengte en 3200 km kustlijn had bereikt. Het grootste toeristische centrum van Page heet Wahwaep Marina. Van hieruit vertrekken uiteenlopende boottochten over het meer, ze variëren van de Wahweap Bay Paddlewheeler (1 uur) tot de Rainbow Bridge Cruise (5 uur). Bel Wahweap Marina, (520) 645 2433, voor boekingen en informatie; bij telefonische boeking meteen betalen met creditcard, dus hou die bij de hand. Vanuit Page kun je ook dagtrips maken naar andere imposante natuurfenomenen, zoals Antelope Canyon met zijn rozekleurige zandstenen ‘kamers’. |
In Arizona rijden we een tijdje langs de wat kleinere canyons, waar we eigenlijk niet zo veel van zien. Ze zijn er wel de oorzaak van dat we 200 km moeten omrijden. In Cameron Trading Post pauzeren we een half uurtje. Op de veranda in de koele schaduw zitten zwijgzame Navajo's met perkamenten huid en nietszeggende gezichten te luieren. Vanwege hun ligging in het reservaat zijn de winkels er belastingvrij, echt goedkoop kunnen we ze toch niet noemen.
|
|
THE GRANDCANYON
Een wereldwonder van de natuur in de staat Arizona. Meer dan 1500 meter diep, uitgesleten door o.m. de Colorado - rivier, weer en wind en geologische krachten. |
Panorama vanaf Desert ViewIn de verte trekken zich boven ons einddoel, de Grand Canyon, dikke pakken zwarte onweerswolken samen. Hebben we dan toch pech? En jawel hoor, hoewel het echte noodweer uitblijft is het zo donker en bewolkt dat de magnifieke kleuren van de Canyon niet goed uitkomen. We merken dat al direct bij het punt Desert View waar we voor het eerst de diepte en de uitgestrektheid (16 km breed!) van dit natuurwonder aanschouwen. De eeuwenoude Watch tower laten we er links liggen. Ondanks die teleurstelling gaan we welgemoed verder. Bij Grant Point ziet alles er even vaag uit. Je kunt de North Rim nog net herkennen en ook in de diepte kun je, zij het met enige moeite, de slingerende Colorado - rivier ontwaren, maar dat is het dan ook. |
|
INFO IN HET DUITS:
Grand Canyon, Panorama der ErdgeschichteWer zum ersten Mal über den Rand dieses gewaltigen Einschnitts der Erdkruste fliegt, ist - obwohl durch unzählige Fotos, Filme und Berichte vorbereitet - überwältigt, wie dramatisch diese Schlucht in Wirklichkeit ist. Es gibt Schluchten auf dieser Erde die tiefer oder enger sind - so grandios wie der Grand Canyon, so ehrfurchtgebietend, so faszinierend und so berühmt ist keine zweite. Im Nordwesten Arizonas gelegen, besteht der Grand Canyon aus einer 1800 Meter tiefen Schlucht, die eine Breite von bis zu 30 Kilometern erreicht und sich über rund 450 Kilometer Länge durch das bewaldete Kaibabplateau zieht. Geologen schätzen, dass sich das Gebiet in den vergangenen vierzig bis fünfzig Millionen Jahren herausgebildet hat. Für die europäischen Eroberer war der Canyon jahrhundertelang unbezwingbares Niemandsland. Erst 1869 erforschte Major John Wesley Powell auf einer legendären Befahrung des Colorado das Innere der großen Schlucht. Er gab ihr auch den Namen "Grand Canyon". Der Grand Canyon mit seinen unterschiedlichen Farben, rechts eine Felswand in hellem Gelbton links eine Mischung aus grau und rot. Heute ist der Grand Canyon zusammen mit dem Empire State Building der am meisten besuchte Ort der Vereinigten Staaten. Fünf Millionen Menschen kommen jedes Jahr. "Treten Sie an den Rand des Grand Canyon, schauen Sie hinab, immer tiefer in seine erschreckenden Abgründe. Dann erfahren Sie ihre eigene, völlige Bedeutungslosigkeit." So die amerikanische Psychologin M.E. Hart über die Wirkung dieses Naturwunders. Für Simone de Beauvoir galt der Grand Canyon als "geheimnisvolles Sinnbild aller Landschaften". Daten & Fakten Naturdenkmal: seit 1908 geschützt, seit 1919 Nationalpark und in der heutigen Fläche von 4930,77 qkm seit 1975 bestehend; spektakulär der Grand Canyon, eine 447 km lange, durch den Colorado River geschaffene Schlucht mit North und South Rims UNESCO-Ernennung: 1979 Flora und Fauna: Koloradotannen, Stechfichten, Amerikanische Zitterpappeln, Gelbkiefern und die Wacholderart Juniperus osteosperma sowie weitere über 1500 identifizierte Pflanzenarten aus fünf der sieben nordamerikanischen Vegetationszonen, darunter elf als gefährdet angesehene Pflanzenarten; über 300 Vogel- und 76 Säugetierarten, darunter Wanderfalken und Braune Pelikane; außerdem Koyoten, Berglöwen, Maultierhirsche, Gabelböcke, Dickhornschafe, Wapitihirsche, Rotluchse und nur am North Rim vorkommende Kaibabhörnchen |
GRAND CANYON / UTAH / ARIZONADe Grand Canyon geldt als een van 's werelds mooiste voorbeelden van erosie in aride gebieden. De Colorado en de harde wind hebben de plateaus uitgeschuurd tot een labyrint van kronkelende ravijnen. De afgesleten rotslagen gunnen ons een blik op 2 miljard jaar geologische geschiedenis. Andere krachten die hebben bijgedragen aan het ontstaan van de Grand Canyon zijn vulkanisme (vulkaanactiviteit), continentverschuivingen en ijs. Zo'n 17 miljoen jaar geleden stuwden krachten vanuit het binnenste van de aarde de landmassa omhoog die nu het Colorado Plateau beet. In combinatie met 5 miljoen jaar erosie ontstond zo een van 's werelds diepste kloven, met het adembenemende natuurspektakel dat wij nu zien. De canyon is ongeveer 1,6 km diep en 15 km breed. Hij strekt zich uit over maar liefst 450 km en loopt door twee Staten. De streperige wanden verkleuren in de loop van de dag: 's ochtends zijn ze zilverig goud,'s middags gedempt bruin, bij zonsondergang diep karmozijnrood en in het maanlicht koel indigoblauw. Op welk tijdstip u de canyon ook bezoekt, er staat u altijd een visueel feest to wachten. Vanuit de hoogte gezien slingert de Colorado zich als een glinsterend lint door een doolhof van gelaagde rotsformaties. Deze vogelvluchtperspectief logenstraft de ware grootte en kracht van de rivier. Met name bij een zogenaamde flash flood kan hij aanzwellen tot een kolkende maalstroom. Zijn eroderende werking is echter sterk afgenomen door de aanleg van de Glen Canyon-dam. Met zijn uiteenlopende leefgebieden en klimaten is de Grand Canyon een waardevol natuurreservaat. In het park leven meer dan 355 soorten vogels, 89 soorten zoogdieren, 47 soorten reptielen, 9 soorten amfibieën en 17 soorten vissen. Er zijn dieren te vinden variërend van de poema tot de rode ratelslang. De meeste bezoekers gaan naar de South Rim, die het hele jaar door geopend is. De Desert View Drive is een rit van 42 km langs deze zuidrand. De North Rim is geopend van half mei tot oktober. Het hoogste punt is Point Imperial, dat uitkijkt over de Painted Desert. Cape Royal ziet uit op het oosten en het westen; bij zonsopgang en zonsondergang is dit een spectaculaire aanblik. Van hier kunt u de Colorado zien, omlijst door een natuurlijke boog die Angel's Window heet. |
In de Grand Canyon Village krijgen we een propere lodge aangewezen. We checken ons rap in en gaan het self service restaurant opzoeken. We nemen plaats naast onze Belgische vrienden. Jos heeft honger als een grizzlybeer, want hij heeft deze dag bijna niets tot zich genomen. Hij schrokt ook nog op wat Clim en Piet niet op kunnen of niet lusten.
 |
 |
Tussen de verschillende lodges, de village en de 5 te onderscheiden uitkijkpunten loopt een shuttlebus. Hiermee gaan we naar Yavapai Point, bekend vanwege de grootse zonsondergangen. Helaas missen we die nipt, we zijn 5 minuten te laat. Ernaast ligt een klein museum dat echter om 20.00 uur sluit. We pakken de eerstvolgende bus terug en nemen plaats in de cocktailbar. Het is er druk. De Fransen van de andere bus geven luidruchtig blijk van hun aanwezigheid. Ook Clyde is aanwezig en zit achter de vrouwtjes aan. Uiterlijke aantrekkelijkheid interesseert hem hoegenaamd niet, dus zelfs Maria is doel van zijn verleidingskunsten. Op de kamer kijken we televisie. Jos gaat om 22.00 uur al slapen. De anderen volgen een uurtje later. 's Nachts krijgt Jos last van zijn spijsvertering als gevolg van zijn schranspartij waarvoor hij nu de rekening gepresenteerd krijgt.
GRAND CANYONOnderweg naar de Canyon kun je even uitstappen bij de Hoover Dam,
een van ’s werelds grootste bouwwerken. Tip: zet je auto niet in de
parkeergarage vlak voor de dam, maar rij een stukje door. Daar is
het gratis parkeren en er is doorgaans volop plek. |
 |
 |
De
fascinerende aanblik van Monument Valley spreekt tot de
verbeelding van haast iedereen die wel eens een klassieke
western heeft gezien. Hier, te midden van de schitterende
steile tafelbergen van rode zandsteen, heeft Hollywood
prachtige films als Stagecoach opgenomen. Daardoor behoort deze
plek tot de bekendste landschappen ter wereld. Monument Valley
maakt deel uit van het Navajo Nation Tribal Park, dat zich
uitstrekt langs de grens tussen Arizona en Utah; 50 miljoen jaar
geleden was dit een massief plateau van harde zandsteen met hier
en daar een vulkaan. 
