Fotopagina's
|
Fotopagina's
|
MOTOR CITY
Weer de grens overOm 13.00 uur komen we bij de Amerikaanse douane aan. We moeten weer de bus uit. In het kantoor kan Jos zijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en hij loert achter een geheimzinnig aandoend schot. Een douanier die dat ziet begint direct met paniekvoetbal en schreeuwt: "What the hell is that guy doing there?" Niets dus. Het loopt met een sisser af. De Australiër wordt verplicht zijn fruit op te eten, want dat mag je beslist niet in de States invoeren.
|
|
|
|
| Clim in het Ford Museum | Jos naast basketballer Isiah Thomas |
We worden ondergebracht in het zeer comfortabele Hyatt Regency Hotel, dat vlakbij ligt, De lift wil ons echter niet naar de 15de etage brengen. Door "trial and error" komen we er na veel gevloek en stijging van adrenalinegehalte achter dat we voor die zgn. VIP - etage (jawel hoor!) onze keycard moeten gebruiken. We zijn echter niet de enigen die staan te schutteren, een schrale troost. Hier blijkt ook dat de Belgische belastinginspecteur in de open, glazen liften verrekt van de hoogtevrees. Bibberend van angst en met het zweet duimendik parelend op zijn voorhoofd schuifelt hij dicht langs de wand gedrukt naar zijn kamer. Dat belooft wat voor de Grand Canyon....
Die avond brengen we door in opnieuw een immens winkelcentrum met opnieuw vele goed geklede black people. Na lang zoeken en informatie inwinnen bij een politieagent vinden we een Oyster Bar, nog redelijk goedkoop ook nog! Piet wil na 2 glazen al vertrekken, hij voelt zich niet lekker beweert hij. Samen met Clim keert hij terug naar het hotel. Jos blijft achter en raakt in gesprek met een jonge student uit Ann Arbor met zijn girlfriend. "Did you notice the girls in America are rather jumpy?", vraagt - ie aan Jos. Nee, die wist dat niet. Daarop knijpt hij zijn vriendin in haar billen, waarop deze opveert als door een adder gebeten.
 |
 |
Omdat we in de VIP - kamers logeerden, bood het Hyatt Regency ons gratis koffie met broodjes en gebak bij de liften aan. We lieten het ons smaken. Voor we vertrekken lopen we nog eens "ah's en oh's" slakend het imponerende hotel door. Uren rijden door een vlak en groen landschap van de staat Michigan volgden. Men noemt het hier ook wel de Dairy Belt, hetgeen zoveel betekent als de zuivelstreek. Niet voor niets ligt er ook het stadje Holland. We lunchen in Kalamazoo, ergens bij de grenzen met de staten Illinois en Ohio. Buiten is het droog, maar het blijft bewolkt.
|
|
HYATT REGENCYDEARBORNEEen van de betere (en duurdere) hotels tijdens onze rondreis door de States. Vaak zaten we in hotels van de ketens Hilton, Holiday Inn en Sheraton. |
