CULTUREEL
CENTRUM VAN MIDDEN - SUMATRA
Ondertussen genieten Jos en Robbert van een mooie excursie. Ze zijn met een
busje op excursie in de omgeving. De gids heet Ery, de chauffeur Anda en
verder zijn er nog 3 Italiaanse paartjes van de partij. In de stad worden ze
opgehouden door een defilé van fraai uitgedoste kindergroepen; er schijnt een
nationale feestdag te worden gevierd. Daarna bezoeken ze het dorpje
Kota Gadang waar ze een edelsmid aan het werk zien. Een aanfluiting, echt
waar. Daarna volgt een stop bij een theehuis boven een vallei. Uitzicht over
islamitisch dorpje, rivier en rijstvelden. Even
later een stop bij een suikerrietplantage waar een coöperatie (Cinta Maju)
een rietsuikerbranderij runt. Heerlijk zoete geur. Op de Lawangtop ligt 1200
meter onder hun het diep- blauwe kratermeer Maninjau te fonkelen in de zon.
Vanaf de kraterrand dalen ze af, door broeierige hitte tussen dichte
junglebegroeiing. Er is nauwelijks een pad, de stenen zijn er glibberig. Niet
echt geschikt om daar met sandalen af te dalen. De tocht duurt twee uur en is
best lastig. Op het laatst zijn ze beiden bijna aan het eind van hun Latijn.
De Italianen daarentegen ogen nog zo fris als een hoentje! Aardige lui,
trouwens, niet zo arrogant en schreeuwerig als de meesten van hun landgenoten.
Sommigen spreken zelfs Engels! Aan het meer wordt aan de waterrand
gegeten.Daarna volgt een frisse duik in het koele en heldere water. Ze zijn
onder de indruk van de schoonheid van de omgeving hier. Om half vier gaat het
verder, terug naar Bukittinggi. Een weg met 44 haarspeldbochten biedt hen
ongekend fraaie vergezichten. Ze fotograferen wat af die dag. Ze zijn uiterst
tevreden over het uitstapje: ze zijn afgedaald van 1700 naar 400 meter, hebben
door bananenplantages gebanjerd, hoorden hoe de oproep tot het gebed van de
imam door de valleien schalde, zagen aapjes in hun natuurlijke setting,
proefden eens van de klamme sfeer van het oerbos, zagen een vliegerwedstrijd
van de dorpsjeugd, baggerden temidden van desa's en sawa's. Kortom, zij hadden
een voldaan gevoel.
 |
MANINJAUMEER |
 |
Eigenlijk een kratermeer van 6 kilometer doorsnee. Bijzonder idyllische omgeving. Door de dichtbegroeide jungle daalden we af naar het water. |
Er is slechts één schaduwzijde; op de terugweg krijgt Jos plotseling een schrijnend gevoel in de top van zijn penis. In het hotel begint het te steken en te branden en komt er pus uit de eikel. Als hij wil plassen komen er maar een paar druppels uit, terwijl hij hoge nood heeft want die middag heeft hij anderhalve liter water gedronken. Hij besluit direct naar een dokter in de polikliniek van het ziekenhuis te gaan. Hij wordt geconfronteerd met een moslimdokter. Half in het Engels en half in het Bahasa wordt de communicatie gevoerd. Het kost veel moeite om precies duidelijk te maken wat eraan scheelt. De dokter wil de penis niet zien, hij verwacht enkel een beschrijving van de symptomen. Maar ze komen er uit als blijkt dat de dokter wel beter Engels kan lezen en schrijven. De communicatie gaat over in schriftelijke vorm. Uiteindelijke diagnose: ontsteking urinewegen. Remedie: antibiotica. Prijs consult: fl 0,50.
|
|
|
Jos is die morgen opgestaan op het moment toen Robbert en Clim vertrokken. Hij
maakt Ben wakker en deelt hem mee wat hij gaat doen en hoe laat hij ongeveer
terug denkt te zijn. Vervolgens loopt hij vergeefs 4 apotheken af,ze kunnen de
medicijnen op het recept niet leveren. Bij de moderne Zamzam- apotheek in het
centrum slaagt hij uiteindelijk: de pillen kosten een tientje, een enorm hoog
bedrag naar Indonesische begrippen.
|
|
|
Terug naar de Homepage