|
|
YALA WILDRESERVAAT
We gaan weer omlaag, zo'n 1.000 meter. We rijden letterlijk de zon tegemoet. In de lagere regionen wordt weer landbouw bedreven en is het een en al groene weelde. Langs de weg staan jongens die tuiltjes bloemen aanbieden, de bus stopt niet. Bij Ella's Gap weer een panorama; je kunt er ongeveer 80 km ver tot aan de kust kijken. Lunch in een resorthotel aan de kust. Tussen de rijstvelden door rijden we het bos van het reservaat in. Hele gebieden staan hier onder water. Ons onderdak is nu eens een keer zeer eenvoudig in een houten huisje. We eten er uit grote potten en pannen. Voor het eerst deze reis worden er aardappelen geserveerd; het is bulkvoedsel, dus 'eat as much as you can'.
's Avonds nemen we alvast afscheid van onze Lankese begeleiders. Envelopjes overhandigen en toespraakjes houden. Om acht uur volgt een diner in stijl, liefst in avondkleding (tjonge, wat een pretentie). Als het eten bij ons aankomt, is alles bijna op of resten ons enkel de waardeloze kliekjes. In stil protest verlaat ik samen met enkele lotgenoten voortijdig de feestdis. Op mijn kamer ruim ik mijn tas al definitief in. Ik steek de wierookspiralen tegen de malariamuskieten altijd direct aan; ze brengen veiligheid en ruiken ook nog eens lekker. Onder de klamboe en de ventilator rustig lezen tot middernacht. Gijs heeft zich vandaag bezig gehouden met het opstellen van een adreslijst ten behoeve van een reünie die hij wil organiseren. Hij vraagt of ik mee wil helpen regelen, maar ik sla zijn aanbod / verzoek beleefd af.
Naar Fotogalerij DIEREN / NATUUR
|
