ANARADHNAPURA
Er komen ook mensen van een andere reisorganisatie in onze bus, in totaal telt ons gezelschap nu 29 personen. We hebben een aantal stops onderweg, o.a. bij een souvenirshop, een handicraft centre, een gezellig dorpsmarktje en grindbaggeraars aan de rivier. We lunchen (dat is in de prijs inbegrepen) aan een meer. We rijden door rijstvelden en een soort oerbossen. Anaradnapura is tweeduizend jaar oud, het was ooit het centrum van een imposant Boeddhistisch rijk.Op deze plek zijn de oervormen van de stupa's ontstaan: de dagoba's. Dit zijn hoge grafheuvels, ze lijken op piramides, maar zijn gemaakt van aarde en baksteen. Andere bouwwerken: pagodes, vihara's. Er liggen grote kunstmatige bevloeiingsmeren in de buurt. De natuurlijke omgeving valt een beetje tegen en het bewolkte weer werkt ook niet helemaal mee.
 |
 |
|
|
In de bus naar Sigiriya leg ik de Belgische weduwe uit Turnhout uit hoe het geld uit Sri Lanka in elkaar steekt. Het dorpsleven langs de weg lijkt ontspannen, maar de lui hier zijn wel straatarm. Ze hebben eten en drinken, voor scholing en basis medische voorzieningen wordt ook gezorgd, maar verder? De democratie hier functioneert hetzelfde als die van Grote Broer India, namelijk gebrekkig en met veel vriendjespolitiek. Het grote probleem vormt uiteraard de afscheidingsguerrilla van de Tamils, die hier in het noorden al duizend jaar wonen. Het is een vuile oorlog, dus gepaard gaande met veel wreedheid van beide kanten. Er vallen behoorlijk wat onschuldige burgerslachtoffers. Jaffna, een grote stad aan de noordkust, is het broeinest van separatisme. We komen nu dan ook regelmatig roadblocks tegen, waar wij als toeristen eigenlijk nauwelijks last hebben. Tien kilometer verderop begint het territorium van de Tamil Eelam, de rebellen. Die hangen het Hindoe-geloof aan. Driekwart van de Sri Lankese bevolking is echter Singalees en die zijn allemaal Boeddhistisch. Eigenlijk is hier dus niet alleen sprake van een politieke en etnische oorlog, maar vindt er ook nog eens een religieuze strijd plaats. Dat komt dus nooit meer goed. |
In het donker stoppen we voor koffie of een verfrissing bij een smerig guesthouse. Het enige wat men ons te bieden heeft is zelf gestookte arak, bah! Het logement is vergeven van de mieren, muggen en kakkerlakken. Joke uit Rotterdam ziet tot haar niet geringe afgrijzen voor het eerst in haar leven een kakkerlak... Even later krijgen we een klapband, hetgeen weer een extra half uur kost. Dankzij al die verlengde fotostops (weinig discipline in de groep) komen we heel laat in ons mooie hotel in Sigiriya aan. Laat eten, ook nog snel en veel. Het eten is hier lekker, moet ik zeggen. Later zal ik dat bezuren. In de eetzaal worden we nog vergast op een optreden van Kandydansers. Kenmerkend voor hun act zijn de acrobatiek, kleurige kledij en zware trommen.
 |
 |
FOTOGALERIJ ANARADHNAPURA
Klik op een thumbnail voor een vergroting
 |
 |
 |
 |
 |
Naar Fotogalerij CULTUUR / MENSEN
