De stadsrondrit daarentegen is een must. We rijden langs de concentratie van spoorwegstations: Kazan-, Jaroslavl- en Leningradstation liggen pal naast elkaar. We bekijken het Kremlin van de andere kant, alsmede de oostelijk gelegen 19de-eeuwse wijk met oude kerken en patriciërshuizen. Iets langer verblijven we in het Klooster van de Nieuwe Maagden, meer een fortificatie aan de Moskourivier waarbinnen kerken, kapellen en kloostergebouwen liggen. Er hangt een speciale sfeer in dit rijke klooster. Buiten de muren bevindt zich een kerkhof waar onder anderen Chroetsjov is begraven. Voor de immens grote Lomonossov - Universiteit staan veel stalletjes bij het uitzichtterras over de stad Moskou. We staan hier op de Lenin - heuvels. Vanaf dit punt zie je pas echt hoe uitgestrekt de stad is. Rijdend langs de rivier bereiken we vervolgens de brug die naar de Nieuwe Arbat leidt. Hier is het twee weken eerder menens geweest bij het Witte Huis en hotel Oekraïne, waar Jos een jaar eerder vertoefde. Wiet was er bij en wijst ons kogelgaten aan. Het Witte Huis is nu zwart-wit gestreept als een zebra.  

Onze bus botst

Als we een hoofdweg opdraaien rijdt onze bus een personenauto aan. De bumper is naar zijn mallemoer, onze chauffeur treft schuld en moet achterblijven om met de politie de formaliteiten af te handelen. Door dit ongeluk moeten we te voet we verder trekken. We drinken koffie in een chique gelegenheid aan de Nieuwe Arbat, een casino waar we onze jassen aan de garderobe moeten afgeven. Nog steeds te voet bereiken we tegen zeven uur een voormalig herenhuis gelegen naast de Amerikaanse Ambassade. Daar zijn we in beperkte kring getuige van een uitvoering door plaatselijke artiesten: klassieke muziek op piano, fluit en dergelijke en zang. We zijn geen echte liefhebbers, maar dit heeft wel iets aparts. De kunstenaars zijn op een enkele uitzondering na erg jong.