DONDERDAG, 21 0KTOBER 1993

Nachtelijke treinreis

We hebben een Joodse conducteur, Semjonov geheten, ofwel zoon van Simon. Het comfort is redelijk, hoewel het sanitair verschrikkelijk is. Op het gangpad staan we flessen bier te lurken, zo krijgen onze beide gidsen wat meer privacy. In de coupé naast ons hebben de meisjes de grootste lol. Als Olga en Lydia om één uur onder zeil liggen zoeken wij ook onze britsen op. Het is er krap, we moeten ons een beetje behelpen. In het begin is het koud, maar als we 's morgens vroeg in Petersburg aankomen is het net aangenaam geworden. Op het perron worden we opgevangen door een nieuwe plaatselijke gids. Ze spreekt goed Nederlands, die Lena. Ze ziet er nogal zwakjes uit met haar ziekenfondsbrilletje en haar bleke huid, bovendien is ze een zware rookster. Voor de microfoon hijgt ze astmatisch als ze haar verhaal doet. Ze verstaat haar vak goed in onze ogen. Ook in deze metropool maken we gebruik van een vaste bus met chauffeur.   

Klik voor meer info Petersburg

HOTEL SOVJETSKAYA IN SINT PETERSBURG

Degelijk, maar onpersoonlijk Sovjethotel

We worden ondergebracht in het driesterrenhotel Sovjetskaya, in een later aangebouwde zijvleugel. Prima kamers; netjes, ruim en licht. Groepsontbijt apart in een van de verspreid liggende bars. Daarna rusten en douchen, want van wassen is in de trein niets terecht gekomen. ‘s Middags volgt een wel zeer uitgebreide stadsrondrit. Gelukkig liggen de bezienswaardigheden van deze stad zeer dicht bij elkaar. Petersburg heeft echt één grote, compacte historische kern, gebouwd in twee eeuwen tijd. Het is frisjes buiten, zo rond de vijf graden. Maar geen regen of zware bewolking, dus de omstandigheden zijn goed. We hebben drie stops, waarover nu iets meer.  

De eerste is bij het Ingenieursslot, weinig bezocht door toeristen en ook niet echt interessant. Het wordt momenteel gerestaureerd. Wel een fraaie souvenirwinkel. Het trappenhuis is al klaar en ziet er mooi uit. Verder is alles achter de coulissen (waar we ongegeneerd een kijkje nemen, dat was enkele jaren geleden absoluut onmogelijk) in verregaande staat van verwaarlozing.

Onze tweede stop is bedoeld om koffie te drinken en wel in een van de chicste en duurste tenten van de stad, Gostinitsa Moskwa (Hotel Moskou). We gaan op de solotoer, drinken aan een kiosk een fles bier uit Wisconsin, USA (!) en eten er een sosiski (worstje). In rap tempo bekijken we het Alexander Nevski-kloostercomplex. Het is ook een Lavra (belangrijk klooster in orthodox Rusland), er omheen liggen uitgestrekte kerkhoven die er prachtig uitzien in de herfstkleuren.

En zoals altijd en overal bij kerken, kloosters, tempels en moskeeën:  bedelaars bij de vleet. Twee oude dronkaards houden elkaar in evenwicht, een derde ligt met bebloede kop zijn roes uit te slapen op de kerktrappen. Schrijnend om te zien, zeker als je weet dat hier veel helden en grootheden liggen begraven. Nog iets opvallends: het stoplicht bij de zebra geeft in seconden aan hoeveel tijd je nog hebt om over te steken. Wee je gebeente als je die tijd overschrijdt! Brullend en walmende uitlaatgassen uitbrakend trekken dan de onelegante Sovjet - monsters op om die vermetele voetganger te onderscheppen.  

Excursies overslaan

Via de hoofdstraat Nevski Prospekt keren we terug naar het hotel, waar we een wel erg late lunch in de bar gebruiken. Bij de lunch wordt steevast soep geserveerd, dat bevalt ons soepliefhebbers wel. Na het eten volgt enige consternatie als sommigen, zoals wij onder anderen, enkele excursies willen overslaan. Volgens Wim is dit niet mogelijk. Er ontstaat een discussie. Later blijkt het programma toch heel wat soepeler te zijn dan eerst werd gedacht. Hoe dan ook, als we de excursies gewoon betalen is er toch niets aan de hand? We zien wel en wachten de plannen af. We gaan in ieder geval niet naar de folkloristische avond morgen.

Nachtelijke wandeling

Het is inmiddels zes uur geworden. Samen met Wiet maken we een avondwandeling door nachtelijk Petersburg. We steken de Egyptische brug over de Fontanka over en wandelen in de richting van de Neva. Het is niet druk hier. In de buurt van het Kirov - theater maken we rechtsomkeer. In een soort restaurant drinken we spotgoedkope, en navenant smerige, koffie. Onverwacht stoten we op het fantastische Leeuwenbruggetje (of is het Griffioenbrug) over het Gribojedew - kanaal. Jos maakt een praatje met een Rus die zijn reusachtige hond uitlaat. Een schoonzus van hem heeft een jaar in Leiden gestudeerd, Nederland kent hij goed, beweert hij. Hij toont zich zeer ontevreden over de toestand in zijn vaderland. Heeft Jos toch zijn Russisch nog wat kunnen oefenen. Even verderop ligt een heel aardige, bijna sprookjesachtige kerk, de Nicolaas - kathedraal. Daar in de buurt slaan we bij een kiosk bier in. De juffrouw achter het loketje is heel vriendelijk, bijna on-Russisch. Het vermelden waard dus.   

Russische mentaliteit

Om negen uur is het echte diner. Daarna wordt nog wat nagekletst met Olga over de toestand in het land, de toeristenmaffia en zo meer. Zij is het met de meeste van ons eens dat er wat aan de mentaliteit van de gemiddelde Rus schort en dat die hoognodig opgevijzeld dient te worden. Wij gaan eerder naar boven. Ons wacht een perfect gekoeld biertje, hopen we althans. We hebben onze biervoorraad tussen de dubbele beglazing gezet, daar is het behoorlijk fris. De truc is gelukt, het bier smaakt weer best. Terwijl Clim televisie kijkt, maakt Jos weer eens wat aantekeningen voor dit verslag.