ZONDAG, 24 OKTOBER 1993

Tramrit
PeterPaulVesting  
Vliegveld
Düsseldorf

Ritje met old timer trammetje Het gevolg van de discussie gisterenavond is dat we vanmorgen kunnen uitslapen. We vertrekken pas dik na tien uur. Te voet gaan we naar een nabijgelegen pleintje waar een originele tram uit 1910 ons opwacht. Zittend op de houten bankjes genieten we van de speciale route door het oude centrum die de tram aflegt. We krijgen er ook uitleg bij. We vinden het een heel aardig ritje. Het verrast ons, want het tramritje zou gisteren niet doorgegaan zijn. Achteraf zouden we het niet hebben willen missen.

Peter en Paul Vesting

We stappen uit bij de vaart die de Peter en Paul-vesting omringt. Het is vandaag bitter koud. We lopen het fort binnen in het kielzog van Lena die tekst en uitleg verstrekt. In de kathedraal ligt een aantal tsaren uit de 18e en 19de eeuw begraven.Ook hier weer veel verguldsel en dure steensoorten. We blijven niet erg lang in de vesting, tijd om andere dingen te bekijken, zoals de wallen en de kerkers, hebben we niet meer. Buiten de hoe muren wordt voor een laatste keer geshopt bij de talloze souvenirkraampjes en kiosken. Clim koopt nog wat munten op de valreep. Jos een boek met foto's. 

We hebben nu ineens te veel roebels. De vorige dag hebben we $ 25 in de Hermitage gewisseld Ook daar werden licht beschadigde (d.w.z. zichtbaar gebruikte) dollarbiljetten resoluut geweigerd. Clim dreigde alweer stennis te gaan maken, maar werd door Jos in toom gehouden. Het is zaak om dollars helemaal op te maken, want van terugwisselen zal waarschijnlijk toch niets terechtkomen. Karin 1 (of 2?) heeft een lakdoosje gekocht voor Vera, onze lerares Russisch. Het is weer eens zwaarbewolkt weer, niet zo'n best fotoweer dus. We kunnen ons goed voorstellen waarom de Russische ziel zo melancholiek is.   

 

Tussenstop bij Mendeleyev

In één ruk gaan we vervolgens naar het vliegveld. Hoewel, we stoppen nog even onderweg om Wim de kans te geven een foto van de scheikundige Mendeleyev te maken. Tenslotte is Wim niet voor niets leraar scheikunde van beroep en niet reisorganisator. We rijden opnieuw de lange Moskofski Boulevard af. Bij het kleine internationale vliegveld Poelkovo worden we net als in Poesjkin begroet door een blaasorkest: hier worden we geëerd met het Limburgs volkslied, heus waar! We staan verbijsterd. Jan laat het hun nog een keer spelen en maakt er video-opnamen van. We nemen afscheid van de gidsen Olga en Lydia en drukken hun, maar ook de plaatselijke gids Lena natuurlijk, fooi in de hand. We vergeten afscheid te nemen van Wiet, die hier eenzaam achterblijft. Enkele uren later zal hij pas vertrekken, hij vliegt via Wenen naar Schiphol.

Afhaalcomité in Düsseldorf

De douane en bagagecontrole vormen geen probleem. Na een uur wachten bij de tax free shop en koffie drinken kunnen we naar het vliegtuig dat op tijd vertrekt. Tijdens de vlucht gebeurt niets noemenswaardig. Ook de afhandeling op het efficiënte vliegveld van Düsseldorf verloopt vlekkeloos. Precies om half vijf hebben we met Corné afgesproken. Hij is koud aanwezig als we ons al melden. Peterke, zijn zoontje van twaalf,  heeft onze machine zien landen. We nemen afscheid van de groep en zijn nog vóór zes uur thuis in Roermond.