DAG
8

LENINGRAD – AMSTERDAM – ROERMOND
Ik
sta pas laat op en mis daardoor bijna het ontbijt. Er is 's morgens eigenlijk weinig
te doen. Ik hang wat rond in de hal. We maken afspraken over een spoedige reünie
om foto's en films te laten zien. Ik denk niet dat ik er naar toe ga. We
wisselen adressen uit. Om half twaalf verschijnt er een bus. Ineens moet er
ook nog een andere groep mee, daar was niet op gerekend, dus de bus is te
klein. De jongeren van het gezelschap moeten uitstappen en wachten op een in
allerijl bestelde tweede bus. Ik hoor bij de ouderen...
|
 |
Oudjes op sleeptouw
Op de luchthaven blijven de loodgieter uit Wassenaar
en de alweer ietwat opgeknapte Jan in
mijn kielzog. Ze gaan ervan uit dat ik wel alles voor hun zal regelen en dat
doe ik dan ook maar. Lena, de gids, krijgt van iedereen stiekem, heel
Nederlands, fooi in de hand gedrukt. De meesten geven net als ik vijf dollar;
ongeveer één dollar per dag is de standaardprijs internationaal gezien. De
vertrekhal is erg klein. Ongeveer 800 passagiers (veel Duitsers) verdringen
zich voor dat éne poortje waarachter de douane de scepter zwaait. Kortom,
slecht geregeld hier. Na een half uur duwen kom ik er als eerste van de groep
door. Ik word niet gefouilleerd en mijn bagage wordt evenmin gecontroleerd.
Voor ik het weet zijn we in Amsterdam, waar het twee uur vroeger is. Daarom
ben ik dan ook veel vroeger thuis dan aanvankelijk gepland, de verrassing van
broer Clim is dus
niet gespeeld.
