|
|
MOSKOU IIDAG 3Kremlin /
Sjarok de drop out /
Metrostations /
Wereldtentoonstelling /
Mausoleum
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
Wachten voor Kremlin-poortDiezelfde Tatjana liet ons aan de westelijke ingang van het Kremlin echter een half uur wachten. Zij gaf daarvoor de bureaucratie de schuld. De Kremlin - vesting, want dat is het in feite, stond goed in de verf en wordt nog uitstekend onderhouden. Alles is er nog streng gereglementeerd. Waag het niet van de gebaande paden af te wijken, je zult terstond letterlijk teruggefloten worden door suppoosten of militairen. De laatsten zijn sinds kort niet meer tot de tanden bewapend, men heeft hier klaarblijkelijk toch het begrip klantvriendelijkheid omhelsd. Kunsthistorisch interessantIk
ga min of meer mijn eigen weg, evenals anderen die fotograferen. Het is wel
aardig, maar niet echt indrukwekkend. De interieurs van de talrijke kerken en
kathedralen binnen de omwalling zijn rijk en vanuit kunsthistorisch oogpunt
(iconen!) interessant, maar gezien hun religieuze oorsprong doen ze me
weinig. Ik trok een tijdje op met een 80-jarige loodgieter (voormalig
dus... ) uit Wassenaar. "Uit het dorp, hoor!", zei hij erbij. Alsof
ik wel eens mocht denken dat hij uit de omliggende kapitale villawijken
afkomstig was. |
Bekijk ons filmpje:
|
Kremlin (Moskou) Residentie van Russische tsaren en tegenwoordig van de Russische president Tot begin 18e eeuw was het Kremlin de hoofdresidentie van de Russische tsaren en de hiërarchen van de Russisch-orthodoxe kerk. Dit versterkte complex ontstond eind 11e eeuw, al kreeg het Kremlin pas in 1475 zijn huidige gedaante dankzij een groot bouwproject van grootvorst Ivan III, ook wel Ivan de Grote genaamd. Aan de rivier de Moskva groeide het Kremlin uit tot een verzameling kerken, kloosters, paleizen en overheidskantoren, omgeven door een hoge muur. Het complex kent een ruwweg driehoekig grondplan. Ivan nodigde Italiaanse architecten uit om hem te helpen bij de herbouw. Later zouden de meer ambitieuze tsaren constant buitenlanders inhuren om de achtergebleven Russische staat te helpen moderniseren. Begin 16e eeuw bouwde Ivan zijn beroemde klokkentoren, die na werk in 1600 81 meter hoog boven het Kremlin oprees. Door de eeuwen heen hebben verschillende heersers gesloopt en nieuwe gebouwen neergezet die aansloten bij de smaak van de dag, maar het Kremlin behield zijn Russische karakter, vooral in zijn uivormige koepels. In 1812 beleefde het Kremlin een crisis, toen Napoleons invasietroepen het een maand lang bezetten en bij hun terugtrekking uit Moskou gedeeltelijk verwoestten. Er kwamen fundamentele veranderingen na de Russische revolutie van 1917, toen de bolsjewieken Moskou weer tot regeringszetel maakten. De oude kerken en kloosters werden verbouwd tot nieuwe instellingen als de communistische militaire school en het Congrespaleis. In 1955 werden delen van het Kremlin opengesteld voor buitenlandse toeristen, die toen de musea daar konden bezoeken. Sinds het uiteenvallen van de Sovjet-Unie is het Kremlin de officiële residentie van de Russische president. |
Ik
maak toch nog heel wat foto's, want het is opnieuw stralend weer, wel 25
graden. Ik
kiek een enorm massief kanon, de klokkentoren en een joekel van een bronzen
klok. Die zou de grootste ter wereld zijn: 200 ton, in 1735 gegoten, maar
heeft nooit gebeierd omdat er een stuk uit gesprongen was. Als eerste sta ik
weer bij de uitgang, waar ik Sovjetspeldjes op een kussen van schuimplastic koop en een praatje maak met Peter, een
kerel van mijn leeftijd die al 6 keer in Moskou is geweest. Hij is niet meegegaan naar het Kremlin, dat kende hij ondertussen als zijn
broekzak. Nee, hij is een ijsje gaan eten bij McDonalds. Die Peter, gedurende de gehele reis heb ik
hem met een blikje bier in zijn hand gezien, op dronkenschap heb ik hem echter
niet kunnen betrappen. Zijn ouders waren ook bij het gezelschap, misschien
hield hij zich daarom groot. Een vreemde snoeshaan vond ik, temeer omdat hij
na al die reizen niet eens een enkel woord Russisch sprak. In Leningrad zou
een vriendinnetje op hem wachten, beweerde hij. Ik ben benieuwd!
Mausoleum van LeninBij
Macdonalds geen rijen meer; ook hier zijn de prijzen tot boven de koopkracht
van Pjotr Modaal gestegen. Nog gauw even naar Lenin's
Mausoleum, via het Rode
Plein waar er angstvallig op wordt toegezien dat je binnen de lijnen blijft
lopen en dat terwijl er helemaal geen rijen wachtenden zijn! In het marmeren
grafgebouw is het duister en koel als in een grot. Overal staan eerbiedig
wachten geposteerd. Het lijk van de grote sovjetleider ziet er onnatuurlijk
bleek uit. Het is net een wassen pop uit Madame Tussaud's collectie. Achter
het mausoleum liggen de graven van communistische helden en grootheden, o.a.
Zjoekov, Dimitrov, de "Rode" Amerikaanse journalist John Reed, ruimtevaarders, Stalin, etc. Ik mis
Kroetsjov, die is voor zijn dood al in ongenade gevallen, vandaar. Ik ben als
eerste bij de bus terug en maak een praatje met chauffeur Dimitri. Hij reed aanvankelijk
op een schoolbus, maar toeristen rondrijden bevalt hem
beter. Het zullen wel de fooien zijn die dat aantrekkelijker maken. |
|
Lenin Mausoleum: wisseling van de wacht |
|
Mausoleum van Lenin (Moskou) Rustplaats van de vroegere bolsjewiekenleider Na de dood van Vladimir Iljitsj Lenin (1870-1924) wilden zijn aanhangers de kans krijgen om hun respect to betuigen aan hun held. Daarop wend het lichaam van de revolutionair gebalsemd en bouwde men haastig een mausoleum van hout. Dat maakte later plaats voor een groter houten bouwwerk, maar toen de stroom bezoekers niet afliet, bouwden de communistische autoriteiten een permanent monument. In 1929 begon het werk op het Rode Plein en een jaar later was het af. Het nieuwe stenen mausoleum was gebouwd als een trappenpiramide met een gevel van rood graniet, porfier en zwart labradoriet. Het opschrift 'Lenin' werd uitgesneden boven de bronzen deuren, waar een erewacht naast stond. In het mausoleum bevindt zich de gedenkhal waar de glazen sarcofaag met Lenins lichaam kan worden bezichtigd. Lenins lichaam is zo goed geconserveerd dat sommigen vermoeden dat een wassen beeld de plaats van het lichaam heeft ingenomen, al willen de autoriteiten daar geen commentaar op geven. In 1953 kreeg Lenin gezelschap van het gebalsemde lichaam van Jozef Stalin. In 1961 liet Sovjetleider Nikita Chroesjtsjov Stalins lichaam overbrengen naar een begraafplaats binnen in het Kremlin. Tussen 1924 en 1972 zijn zo'n tien miljoen mensen aan Lenins lichaam voorbijgelopen, en het is nu zowel een toeristische trekpleister als een communistisch bedevaartsoord. Sinds het uiteenvallen van de Sovjet - Unie heeft het mausoleum een lagere prioriteit voor de staat en zijn onderhoud en beheer in handen van particuliere instellingen. Sommigen, zoals Boris Jeltsin, riepen om sluiting, maar aanhangers van Lenin houden hun poot stijf. Overigens wilden alle communistische leiders die geconserveerd zijn – Lenin, Mao Zedong, Ho Chi Minh en Kim II-Sung – gecremeerd worden.
"We kunnen
zijn lichaam onbeperkt bewaren: zeker nog een eeuw of langer"
|
Lunch in restaurant "Gastronom" bij ons hotel. Ik zit met Gerard bij de drie zusjes uit Amersfoort; er is een tweeling bij. Echte Hollandse poldermeiden, met frisse appelwangetjes en een minimum aan make up. Ze zijn vóór in de twintig en zitten op een middelbaar beroepsopleiding. Opvallende gerechten bij het eten deze keer: gefileerde vis, ijs met veenbessensap, kwast. Natuurlijk weer borsjt en veel brood en nu ook vette frieten, gelukkig met een heerlijk gekruide saus erbij. Ik liet het me smaken.
|
 |
Met
de metro begeef ik me naar het noorden van de stad, het permanente VDNCh, een
expositie
terrein van de eertijdse wereldtentoonstelling. Imposante toegangspoort en
triomfboog, tientallen paviljoens en schitterende fonteinen. In de buurt het
megasculptuur "Arbeider en Kolchose-boerin", het
Spoetnik-monument en de Ostankino-televisietoren.
Fotos' Openlucht tentoonstelling techniek (Klik voor vergroting) |
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
 |
 |
 |
Rondom
het metrostation is het een komen en gaan van de part time handelaars. Ik koop
er een brood waarin vis en eieren tegelijk meegebakken zijn. Terwijl ik dit
smakelijk oppeuzel, word ik benaderd door een 13-jarig jongetje. Met
mijn beperkte Russisch kom ik erachter dat hij Sjarok heet, in de buurt
woont bij zijn tante (zijn moeder is dood of weg, dat werd me niet duidelijk),
dat hij niet meer naar school gaat ondanks zijn leerplichtige leeftijd. Hij
bedelt verder om een pen. Ik antwoord dat hij die niet meer nodig heeft nu hij
immers school heeft afgezworen. Hij krijgt zijn pen toch; het is het laatste
pennetje van het tiental dat ik in het Hilton-hotel van Las Vegas
gratis uit de gokhallen heb meegenomen. (Volgens mijn broer Clim heb ik die
gewoon gepikt.) Op de trappen naar de metro ligt een éénbenige alcoholist
voor Pampus. Niemand kijkt naar hem om. Rusland gaat wat dit betreft dezelfde
weg op als de States en India.
Gedisciplineerd reizenOp
het toppunt van het spitsuur, zo rond half zes, schuifel ik voetje voor voetje
het metrostation is. Het is een drukte die alleen te vergelijken is met een
voetbalstation dat na een Europa Cup - wedstrijd leegloopt. Ik ben aangenaam
verrast door het ontbreken van enig gedrang, met als positief gevolg dat
alles gladjes en soepel verloopt. Geen stress voor de vermoeide reiziger! Ook
valt de stilte op waarmee de stroom mensen wordt afgevoerd. Slechts weinigen
maken een praatje met elkaar. Ondergrondse pracht en praalOnderweg stap ik enkele malen op tussenstations te vroeg opzettelijk uit, enkel en alleen om de paleisachtige pracht en praal van de ondergrondse architectuur te bewonderen. Ik raak even verdwaald als gevolg van een niet vermoede naamswijziging van een van de stations. Hoe dan ook, op "Smolenskaya Stantsia" bij de Arbat bereik ik via de 60 meter lange roltrappen (d.w.z. 60 m diep!) de open lucht. Op de Arbat koop ik een tweede berenmuts (nu betaal ik met roebels, alles kan hier) en wip ik een onaanzienlijk "restaurant" binnen. Men verkoopt er verlepte pizzaatjes, iets anders is er niet, op wat ondefinieerbare puddinkjes na. Ik drink er chocolademelk bij (te herkennen aan de kleur, niet aan de smaak) en frisse perensap : kosten: 60 cent. |
|
Bekijk ons filmpje:
Op
mijn kamer roept een kleine blaar onder het eelt van mijn linker kleine teen
om verzorgende aandacht. Overigens, ik moest opnieuw de mecanicien inschakelen
om binnen te komen. Toen ik aan tafel over mijn problemen met de keycard
vertelde, zei een van de Groningers met onverwoestbaar optimisme: "Prima,
een uitstekende manier om inbrekers buiten de deur te houden." Relaxen op de
kamer met CNN, een Russische vocabulaire, een ligbad en de "Moscow News",
een
gratis blad voor "bisnismen".
Heenvlucht |
Moskou 1 |
Moskou 2 |
Moskou 3 |
Petersburg 1 |
Petersburg 2 |
Petersburg 3 |
Terugreis |
FOTOGALERIJEN |
MOSKOU |
PETERSBURG |
MENSEN |
