Het beruchte Rode Plein

Om kwart over tien gaan we te voet naar het dichtsbijzijnde metrostation. We hebben er een plaatselijke gids bij gekregen; ze heet Lena, spreekt Duits en lacht bevallig. Ze studeert Germaanse talen aan de universiteit. Op het plein van de Revolutie stappen we uit. Het is guur weer, motregen en koude windvlagen. We bewonderen het Rode Plein en de extravagante Basilius - kathedraal, die we ook van binnen mogen bekijken. Men is er bezig met restauratie - werkzaamheden. Het Lenin Mausoleum is dicht evenals de begraafplaatsen van communistische kopstukken zoals Stalin bij de Kremlin - muur . We kunnen er niet bij, ze worden er ook nu na de neergang van het communisme nog steeds streng bewaakt. 

    Kremlin, het aloude machtscentrum

Via het graf van de Onbekende Soldaat in de Alexander - tuin aan de westkant van de Kremlin - vesting bereiken we de toegangspoort van het centrum van Rusland. Het Kremlin is in verband met de onlusten 2 weken dicht geweest. Vandaag is het voor het eerst weer voor toeristen opengesteld. We bezoeken er een drietal kathedralen en bewonderen de weelderige interieurs, iconostases en graven van een hele stoet tsaren. Na bezichtiging van de klokkentoren, het gigantische kanon en de gebroken bel keren we terug naar het Revolutieplein waar we in het ooit befaamde hotel Moskwa eten.   

Pracht en praal in de wapenkamer

We hebben een "vrije" middag. De anderen gaan winkelen en naar de Arbat. Wij besluiten samen met Wiet naar de Wapenkamer te gaan, terug naar het Kremlin dus. We betalen opnieuw entree. De kaartjescontroleur, een oude heer die Duits sprak, geeft Wiet een brief mee om in Duitsland te posten. Jos moet weer zijn tas inleveren. 's Morgens was hij ook al de pineut, evenals Jan met zijn cameratas. De wapenkamer is eigenlijk een complete schatkamer, vol pracht en praal.  Jos mist de Fabergé - eieren, maar die schijnen ergens anders te zijn geëxposeerd. We komen er niet achter waar precies. Buiten worden we door een barse politieagent teruggefloten omdat we naast het zebrapad oversteken. Bij een van de weinig overgebleven Lenin - beelden ontmoeten we Jan en Marjan die ook alleen op stap zijn.

‘s Avonds vindt een excursie in / naar de metro plaats. Nu is het er minder druk dan overdag. De ondergrondse bouwwerken en constructies zijn inderdaad indrukwekkend, zeker als je het voor het eerst ziet zoals de meeste onder ons. Elk station heeft zijn eigen thema dat kunstzinnig is uitgewerkt. Na een tijdje moeten enkele vrouwen uit ons gezelschap naar de w.c. en wordt de excursie afgebroken. Wij gaan met Wiet door terwijl de rest terugkeert naar ons hotel. Tot tien uur stappen we bij elk station van belang uit, bekijken de zaak, waarna we opnieuw instappen naar het volgende voorbeeld van stalinistische kunst. Bij de Arbat gaan we naar boven om er een pilsje te pakken, maar het regent dat het giet. We duiken weer de diepte in en keren op onze beurt terug naar het hotel. Onderweg pilsjes inslaan. Bij de in- en uitgangen van de metro staan lange rijen burgers, voornamelijk huisvrouwen, met kleren en levensmiddelen die ze te koop aanbieden. We hebben met hen te doen.

FOTOGALERIJEN

MOSKOU

PETERSBURG

MENSEN