|
|
|
|
 |
 |
Alweer een forse wandeldag. Het is Kerstmis vandaag, iedereen heeft vrij en de meeste winkels zijn gesloten. De Three Cities bestaan uit Vittorioso, Senglea en Conspicua. Ze liggen aan de andere kant van Grand Harbour tegenover Valletta. Ze zijn allen zwaar versterkt. Ze zijn gebouwd op grillige schiereilanden en wel tot de laatste meter toe. Aan de oevers staan uitkijktorentjes. Dit is het dichtstbevolkte deel van Malta. De bewoners zijn vooral werkzaam in en aan de haven, bij werven, pakhuizen, droogdokken en fabrieken. In de Tweede Wereldoorlog zijn deze wijken zwaar verwoest door bombardementen van Duitse Stuka's.
Ik begin in Vittorioso (vroeger Birgu) met het bekijken van een expositie van plaatselijke kerststalletjes, prachtig spul zit erbij. Loop verder over de wallen naar het St. Angelo Fort, maar krijg geen toegang daar. Vanaf de vroegere galeihaven heb ik een uitzicht over de Baai van Kalkar (geen kerncentrale daar). Trappen op en af naar andere kant van schiereiland. Mooie kerk langs een palazzo, net alsof je in Venetië bent. Het weer is minder mooi vandaag; half bewolkt (ik moet een keer schuilen voor regen) en er staat een forse wind. Senglea en Conspicua (vroeger Bormla) bekijk ik op dezelfde manier. Ik maak heel wat foto's, onder andere van La Valletta dat aan de andere kant van de baai ligt. Ik vind deze drie stadsdele mooier dan Valletta, veel authentieker. Toeristen zie je er dan ook nauwelijks. De forten die er nog liggen, onder andere het Ricasoli-fort, vind ik minder attractief, ook al omdat ik er niet binnenkom.
 |
 |
 |
Na de middag haast ik me te voet naar het zuiden. In Paola kom ik bij een moskee uit. Nog wat kerken bezocht en vergeefs de megalithische ruïnes van Tarxien en de catacomben van het Hypogeum opgezocht: respectievelijk gesloten vanwege feestdag en vanwege renovatiewerk. De ruïnes stammen uit een rijke culturele periode tussen 2200 - 1800 voor Christus. Aan de halfcirkelvormige binnenhoven lagen ellipsvormige kamers, bestemd voor religieuze handelingen. Ze waren door lange gangen verbonden. De stenen zijn versierd met spiraalvormige motieven en inscripties. Tegen enkele wanden bevinden zich reliëfs van offerdieren. Het Hypogeum is van iets oudere datum. Het is in de grond uit de rotsen gehouwen en lijkt meer op een catacombe. Het is zowel tempel als begraafplaats en telt drie verdiepingen die tot 14 meter onder de grond reiken.
|
|
|
INFO IN HET DUITS:
Maltas Megalith-Tempel, Erbaut aus tiefer FrömmigkeitVor rund 5.000 Jahren wurde auf Malta ein gewaltiger Tempel erbaut. Wer die Erbauer waren, woher sie kamen, weiß niemand. Sicher ist nur, daß es ein Volk von tiefer Frömmigkeit war, denn viele Generationen müssen über 500 Jahre lang an der riesigen Tempelanlage gebaut haben. Unvorstellbare Kraftanstrengung müssen nötig gewesen sein. Denn die Megalithen, aus denen die Anlagen erbaut sind, haben das Maß kleiner Häuser und wiegen an die 50 Tonnen. Im Dienst des Göttlichen entstand die erste freistehende Kultstätte der Menschheit, an der steilen Südküste Maltas. Der Film taucht ein in die Frühkultur. Kreisförmige Mauerruinen in Form eines fünfblättrigen Kleeblatts bilden den Grundriss der Tempelanlage. Diese einzigartigen Bauformen geben Rätsel auf: Über die Bauherren, ihr Leben und ihre Ambitionen. Der Film versucht die bis heute nicht geklärte Kulturgeschichte der Ureinwohner Maltas zu beleuchten. Er versucht ein Volk vorzustellen, von dem es bis heute keine Spuren eines profanen Lebens gibt. Unser Erbe sind einzig und allein die Megalith-Tempel Maltas. Daten & Fakten Kulturdenkmal: steinzeitliche Tempel und Grabstätten UNESCO-Ernennung: 1980 4500-4100 v. Chr. Entstehung von Skorba ca. 3800-3000 v. Chr. Mgarr und Ggantija ca. 3000-2500 v. Chr. Tarxien, Haga, Mnajdra 19. Jh. Ausgrabungen von Ggantija und Hagar Qim, Fund der »Venus von Malta« 1914-27 Ausgrabungen von Tarxien und Mgarr, Fund eines Tempelmodells (4,5x3,7 cm) 1961-63 Ausgrabungen von Skorba, weitere Freilegung von Ggantija 1987-94 Nachgrabungen Xaghra-Kreis und Fund von »Miniaturmenhiren« mit Kopfaufsatz |
Ik moet kilometers omlopen om foto van kerk Zabbar, het volgende dorp, op afstand te nemen. Omdat ik tijd over heb, bezoek ik ook nog het grote kerkhof van La Valletta met zijn monumentale mausolea van rijke burgers. De begraafplaats ligt op terrassen op een heuvel, de top wordt bekroond door een kerk.
 |
 |
 |
