


Rabat, Arabische stad
Rabat en Mdina zijn aan elkaar gegroeid. Rabat - 13.000 inwoners - is in de
9e eeuw door de Arabieren gebouwd als voorstad van het Romeinse Mdina. Het is
een middeleeuwse stad met een warnet van straten, aardige winkels, kerken en
paleizen, handwerkateliers, bars en theesalons, restaurants en enkele nachtclubs.
Door de straten rijden leuke paardenkoetsjes, maar die zijn natuurlijk enkel
voor kapitaalkrachtige toeristen bestemd. Rabat ligt vlakbij, eigenlijk er tegenaan
gebouwd. De Romeinse villa, laat ik links liggen. Wel breng ik een bezoek aan
de Catacomben en de Sint Paul's Grot (daar heeft Paulus een tijdje gevangen
gezeten, zegt men). De paus is hier óók al geweest. Koffie gebruik
ik in The Emporium,een stijlvolle souvenirzaak. Na nog een rondje door de stad
spring ik op de bus.
|

|
Ook in Rabat hebben de bewoners hun best gedaan op hun voordeuren.
|
Zeventiende-eeuwse Pauluskerk
Vanaf de Romeinse villa voert de St. Paul's Street naar de Pauluskerk aan de
Parish Square. De kerk is in 1683 door Lorenzo Gafá gebouwd op de plaats
van een vroegere kerk. Ze heeft een hoge koepel met een slanke lantaarn erop;
een gevel met omrankte deuren en daarboven een mozaïek van Christus, dat
geflankeerd wordt door nissen met heiligen. Het interieur heeft een witmarmeren
hoogaltaar met daarboven een grote olieverfschildering van Stefano Erardi, voorstellende
Paulus die een adder in het vuur werpt. In de kerk zien we verder het beeld van
Paulus op een draagbaar, die bij processies wordt gebruikt; twee rijen zijaltaren
met schilderijen en erboven de koepel met veel verguldsel; het gewelf met taferelen
van het verblijf van Paulus op Malta.
 |

De apostel Paulus zou op zijn bekerings-zwerftochten door het
Middellandse Zee-gebied
ook het eiland Malta hebben aangedaan.
|
Catacomben en grotten
De Paulusgrot ligt onder de kerk.De rechterdeur van de Pauluskerk geeft toegang
tot een brede trap naar de crypte, die door een groot hekwerk is afgesloten.
De grot, die in de rotsen is uitgehouwen, zou volgens de overlevering Paulus
in het jaar 60 na Christus enkele maanden tot verblijfplaats hebben gediend.
Op het altaar staat zijn beeld en daarvoor bevinden zich enkele grafzerken.
De wanden zijn gladgestreken door gelovigen die Paulus hier om genezing van
een zieke kwamen vragen. Boven de St. Paul's Grotto staat de Publiuskerk. Daar
bevinden zich een fraaie zilveren godslamp, grote schilderijen, koorbanken achter
het altaar, wandborden met Maltezer kruisen. De vitrine, links tegen de muur,bevat
enkele relikwieën van Paulus, opgeborgen in een paar gouden armen en in
een beeldje, en monstransen. De St.Agatha Street brengt ons vanaf de Pauluskerk
naar deze catacomben, links aan de straat. In de tuin zijn enkele oudchristelijke
sarcofagen opgesteld. Entreebiljetten en documentatie verkrijgt men in het gebouwtje
links van de toegang. Een trap voert tussen ruwe stenen wanden omlaag naar de
catacomben, die in 1894 zijn blootgelegd. Vele eeuwen lang waren de gangen en
nissen met aarde gevuld. De catacomben zijn in de 4e en 5e eeuw door de christenen
aangelegd om er hun doden te begraven; ook joden vonden er hun laatste rustplaats.
De langwerpige graven en open nissen zijn in de rotsen uitgehold. De uitgestrektheid
van het ondergrondse kerkhof met de lange gangen wijst op een grote christengemeente
van Rabat in de Romeinse tijd.
De Heilige Agatha uit Sicilië
In de centrale ruimte bevinden zich twee ronde agapètafels die gehouwen
zijn uit de rotsen. Hier gebruikten de achtergeblevenen het doden- of liefdemaal,
een gemeenschappelijk afscheidsmaaltijd ter gedachtenis aan de dierbare overledenen
en als een symbool van het laatste avondmaal van Christus. Voor de catacomben van
St. Agatha wat verder in de St. Agatha Street daalt u bij het wegkruis rechts
de trap af, volg de korte St. Agatha Lane en sta dan bij het missiehuis en de
kleine Agatha - kerk die boven de catacomben zijn gebouwd. Daar vindt u de crypte
waar volgens de legende Sint Agatha in de derde eeuw naar toe vluchtte vanuit
Sicilië. In sommige graven liggen nog beenderen van christenen. Hier en
daar zijn ontluchtingsgaten, dat maakt de zaak wat minder claustrofobisch. Na
het bezoeken van deze christelijke gewijde plaatsen stap ik op de bus terug
naar Saint Julian's, waar ik de meegebrachte Nederlandse kranten en tijdschriften
doorlees.
 


|