DE HAVEN  VAN  MARSAXLOKK

(DAG 4)

WANDELING OVER DE KLIFFEN

Vaak overstappen 

Eerst een Eurocheque (vol bedrag van 70 pond = fl. 340) wisselen bij Bank of Valletta, dat gaat behoorlijk soepel. Ik haal net de bus van 10.00 uur. Overstappen in Valletta, waar het busstation onder de muren van de stad ligt. Het is er altijd levendig, ook al door de talloze stalletjes die allerlei spullen aanbieden. Binnen een minuut zit je via de oude stadspoort in de binnenstad.Naast mijn hotel is dit de plek waar ik het vaakste vertoef. Soms moet ik er lang wachten op bussen om over te stappen. Alle buslijnen beginnen en eindigen in la Valletta, wat nogal lastig is als je in een bepaald dorp bent en naar een dorp verderop wilt gaan. Je zou dan via La Valletta moeten reizen, een hele omweg. Meestal loop ik die korte afstanden dan ook. Zo zie je trouwens meer van de omgeving.

Grootste vissersvloot

Marsaxlokk, een toeristisch vissersplaatsje aan de oostkust, is mijn startplaats van een fikse wandeling. Ik drink eerst cappuccino op een terrasje (elke dag een paar keer, is hier erg lekker, de Italiaanse invloed heeft ook zijn goede kanten hoor) en maak veel foto's. De plaats bezit de grootste vissersvloot van het eiland. De haven ligt vol kleurige bootjes met een hoge voor- en achtersteven. Bijna allemaal hebben ze ogen op de kiel geschilderd om het onheil (het boze oog) af te wenden. Langs de haven staan huizen in vele kleuren, wat oleanders en palmen op de achtergrond. De fraaie kerk met koepel heeft een madonna tussen de twee torens staan. Er liggen verder kleine werfjes waar de vissers timmeren, schilderen en bootjes opkalefateren. Ook worden hier en daar netten geboet. Dat is hier mannenwerk; de vrouwen maken van hetzelfde nylonmateriaal boodschappentassen voor de toeristen.

Kliffen van kalksteen

Ik verlaat Marsaxlokk en loop vervolgens zuidwaarts in een boog naar St. Paul's Bay, veel industrie daar valt me op. Ik bekijk een van de talloze wachttorens die langs de kust staan, logge vierkante gebouwen. Voor deze kust lag het jacht gemeerd waarop in 1989 de Amerikaanse president Bush met zijn Russische collega Gorbatsjov een topontmoeting hadden. Daarna ga ik naar het noorden. Ik volg paadjes die doodlopen in de akkers, waar ik me doorheen moet worstelen. Mooi uitzicht op de kustkliffen bij de masten van de radiozender 'Deutsche Welle'. Een opgravingplaats van de Phoeniciërs blijkt gesloten te zijn, het heet de Tas Silg. Over de oude resten heeft men restanten gevonden van andere, latere culturen: Foenicisch, Grieks, Romeins, Byzantijns en vroegchristelijk. Ook Noormannen (beter is: Normandiërs), Turken en Arabieren hebben de eilanden in het verleden voor korte of langere tijd bezet. De Arabische invloed is nog steeds onmiskenbaar, vooral in de taal valt dat op, maar volgens velen ook in de volksaard en de feesten. Op een kaap ligt Fort Delimara. Lunch in St. Thomas Bay, temidden van feestvierende families. Ik krijg friet met halve haan en natuurlijk Kinnie (dat bitter smakende drankje waar ik zo gek op ben).

Vissersdorp Marsaskala

Doorlopen naar Marsaskala, ook een vissersdorp waar toerisme hoogtij viert. Visvijvers, nog een toren, de St. Lucian's Tower. Onderweg heb ik al een andere toren gezien, die van Sant Tumas. (De torens waren belangrijke elementen in de kustbewaking van de Maltezer ridders.) Er staat een lelijke moderne kerk bij de haven, een echte dissonant. Hij is gewijd aan de Heilige Anna, de moeder van Maria. Pal daarachter op een heuvel ligt een opvallend, architectonisch gewaagd bouwwerk, het Ta'Monita appartementencomplex. Daar in de buurt liggen verder nog enkele zoutpannen te schitteren in de zon. Het weer is opnieuw schitterend. Terwijl ik zo over de veldwegen wandel word ik verschillende keren gepasseerd door sulky's; die zijn best wel populair op deze eilanden. Als ik besluit terug te keren mis ik de bus op het nippertje, zodat ik half uur moet wachten op volgende. Ik wilde eerst doorlopen naar Zabbar, een echt massief dorp van 13.000 inwoners, maar ik heb last gekregen van zere voeten en besluit daarom maar weer de bus te pakken.

Virtual reality

Terug in St. Julian's eet ik eerst lasagne voor ik naar het hotel ga. De lasagne laat ik half opgegeten staan; wat een vette troep! In de lobby maak ik een praatje met boekhouder Cor en een van die "baksels van / voor oude vrouwen" (cryptische omschrijving voor taart) uit Heemstede. Zij vindt alles vies hier. Ook bleef ik nog een half uurtje in een speelhal, automatenhal. Ik kijk er mijn ogen uit, ze hebben er ook al virtual reality - apparaten. 's Avonds lees ik verder in de dikke pil van Paul Theroux, puzzel wat en leer Spaanse woordjes van buiten. Zoals gewoonlijk ga ik rond twaalf uur slapen.

AL ONZE  ANDERE  REISVERSLAGEN

ALASKA   /  ARGENTINIË   /   AUSTRALIË   /  AVONTUREN  /  BALKANREIS  /  BELGIË  /  BELIZE   /  BULGARIJE  /  CANADA   /   CALIFORNIË   /   CHILI   /   CHINA   /   CUBA   /   CURAÇAO   /   CYPRUS   /   DENEMARKEN   /   DUITSLAND   /  ECUADOR   /   EGYPTE   /   ENGELAND   /  ESTLAND  /  FILIPPIJNEN  /  FINLAND   /  FOTOSITE  /  FRANKRIJK  / GRIEKENLAND  /  GUATEMALA   / HONGARIJE   /  INDIA  /  INDONESIË  /    IRAN  /   ISRAËL  /   ITALIË   /  JORDANIË   /   KRETA   /   KROATIË   /  LETLAND   /   LITOUWEN   /   MADEIRA   /   MALEISIË   /   MALLORCA   /  MALTA  /   MAROKKO   /   MEXICO YUCATAN   /   MEXICO  /  NEPAL   /   NEW YORK   /   NOORWEGEN   / OEKRAÏNE /   OEZBEKISTAN   /  OOSTENRIJK  /   PARAGUAY   /   PERU   /   POLEN   /  PORTUGAL  /   REISFOTO'S   / ROEMENIË   / RUSLAND   /   SCANDINAVIË   /   SICILIË   /   SINGAPORE   /   SLOVENIË   /  SLOWAKIJE /  SPANJE   /   SRI  LANKA   /   SYRIË   /   THAILAND   /  TSJECHIË   /   TUNESIË   /   TURKIJE   /   UNESCO - SITE   /   URUGUAY   /   USA    /  WERELDERFGOED  / ZUID-AFRIKA  /   ZWEDEN