|
|
|
|
Kathedraal van VallettaKathedraal meteen overdadig barokinterieur en werken van Caravaggio De Sint-Janskathedraal van Malta is de kerk van de Johannieterorde, een militaire orde die eind 11e eeuw werd gesticht om pelgrims onderweg naar het Heilige Land te beschermen en te verdedigen. De orde trok in 1530 naar het eiland Malta. Het hoofd van de orde, grootmeester Jean de la Cassière, gaf in 1573 opdracht tot de bouw van de kathedraal. Deze werd ontworpen door de Maltese militaire architect Gerolamo Cassar, en voltooid tussen 1573 en 1578. De façade werd gebouwd na het grote beleg van Malta in 1565 als herinnering aan een versterkte vesting en heeft een vrij strenge, bijna martiale uitstraling. Dit vormt een sterk contrast met het uitbundig gedecoreerde barokinterieur, dat grotendeels het werk was van de 17e-eeuwse Italiaanse kunstenaar Mattia Pretti. De gebeeldhouwde muren en het beschilderde plafond plus de zijaltaren tonen scènes uit het leven van Johannes de Doper. De kathedraal heeft acht kapellen, opgedragen aan de beschermheiligen van de acht afdelingen van de kruisridders. In het schip bevinden zich de rijk gedecoreerde marmeren graven van belangrijke ridders, de voornaamste personen het dichtst bij de voorkant van de kerk. De Sint-Janskathedraal bezit een aantal kunstwerken, waaronder de vermaarde Onthoofding van Johannes de Doper (1608), die nog op de oorspronkelijke plek hangt. Het is het belangrijkste werk van de eerste grote kunstenaar van de Italiaanse barok, Michelangelo Merisi da Caravaggio, het enige schilderij dat de schilder signeerde en een prachtig voorbeeld van zijn talentvolle gebruik van chiarascuro, de toepassing van licht en schaduw. Het schilderij hangt nog altijd in de bidkapel. Een ander werk van Caravaggio, Sint-Hieronymus, is eveneens in bezit van de kathedraal, die een passend monument vormt voor een van de oudste en glorierijkste Europese militaire orden en voor de heroïsche en belangrijke leden ervan.
“De grootmeester hing een gouden
ketting om zijn hals en schonk hem twee Turkse slaven." |
 |
 |
Auberge van Castilië |
Saint Paul's Church |
Ik bezoek daarna de Malta Experience, een audiovisuele show. Is wel aardig, maar niet echt spectaculair. Is wel duur: twaalf vijftig. Verder ga ik over de wallen en verdedigingswerken. Uitzicht op de oudere vestingen van de Three Cities aan de overkant van de Grand Harbour, een grote baai waar de huidige handelshaven en dokken liggen. Via St. Lazarus - bastion naar het St. Eloy - fort. Gratis toegang daar. De bewakers lopen er in historische uniformen, een knieval voor het toerisme lijkt me zo! Aardige uitzichten over stad en zee. Aan de andere kant van de stad wandel ik terug, via de French Curtain, de English Curtain etc. De binnenstad doet erg gezellig aan met zijn smalle, beschaduwde trapstraatjes. Hier liggen de echt bruisende volkswijken. Ik bezoek er nog een Anglicaanse Kathedraal die bijzonder sober is ingericht.
 |
 |
Daarna doemt iets verder het centrale plein met het Paleis van de Grootmeester op. Bezichtiging van de Armoury, de wapenkamer. De rest van het paleis (tegenwoordig ook Maltees Parlement) is gesloten. Nationale Bibliotheek : gevel bekijken. Over de hoofdstraat (voetgangersgebied) loop ik terug naar de toegangspoort van de ommuurde stad. Daar liggen de ruines van het Operagebouw, verwoest door de 'bloody' Germans in WO II. In deze buurten ook veel souvenirwinkels. Koffie bij de City Gate. Ik ontdek een lekker drankje dat verdacht veel lijkt op Crodino, hier heet het Kinnie. Het smaakt bitterzoet en is uiterst verfrissend. Kost één piek per flesje. Buiten de muren ligt nog een RAF-memorial en enkele monumenten, o.a. het aardige Neptunus-fontein. (Of is het Triton-fontein)?
Paleis van de grootmeesters (Valletta)Hoofdkwartier van de heersers over Malta vanaf het eind van de 16e eeuw
“Valletta doet
niet onder voor welke Europese hoofdstad dan ook. Integendeel." Het Paleis van de grootmeesters in Valletta was het hoofdkwartier van een van Europa's oudste militaire orden, de Johannieterorde. Deze kruisridderorde kwam in 1530 naar Malta, nadat men acht jaar geen vaste basis had gehad na verdrijving van het eiland Rhodos door de Turken in 1522. Het paleis vormde de basis van de kruisridders van 1571 tot 1798, toen Napoleon het eiland veroverde. Het paleis, ontworpen door de Maltese architect Gerolamo Cassar, werd gebouwd op een plek die de orde in 1571 verkreeg. Daarvoor stond er een klein huis van de neef van het hoofd van de orde, grootmeester Jean Parisot de la Valette. Dit huis werd opgenomen in de zuidwestelijke hoek van het paleis. De buitenkant is voorzien van houten balkons, die rond 1741 de oorspronkelijke ijzeren balkons vervingen. De binnenkant is gegroepeerd rond twee binnenplaatsen. Nadat de Engelsen het eiland in 1800 op de Fransen hadden veroverd, werd het paleis gebruikt als de residentie van de Engelse gouverneurs van Malta. In 1964 verkreeg Malta onafhankelijkheid en werd de oorspronkelijke raadszaal de permanente behuizing van het Maltese parlement. De zaal is behangen met gobelins met taferelen uit het Caribisch Gebied en de Nieuwe Wereld. Het paleis bevat ook het kantoor van de president. Langs de achterkant van het gebouw ligt een arsenaal aan talloze voorbeelden van wapens die werden gebruikt door de ridders en hun vijanden, zoals het zwaard van Turgut Reis, de Ottomaanse admiraal en kaper die omkwam bij het beleg van Malta in 1565. Het Paleis van de grootmeesters is sinds het eind van de 16e eeuw de basis van de heersers over Malta. Het bevat ook voorwerpen uit de geschiedenis van het eiland die een beeld geven van de wisselingen van het lot door de eeuwen heen. |
 |
 |
Ik loop The Mall in Floriana af, een voorstadje dat ook geheel ommuurd is. Voor de kerk hier ligt een plein met tientallen putdeksels, die toegang geven tot de ondergrondse graanopslagplaats. Via parken op de fortificaties daal ik af naar een haventje, waar de veerboot naar Gozo geankerd ligt. Het volgende haventje ligt vol jachten en heet Msida. Zo langzamerhand gaat de zon onder (tegen vijf uur). Ik bekijk nog een kerk met een alleraardigst kerststalletje, wandel door een botanische tuin en neem de eerste de beste bus terug naar St. Julian's. Daar eet ik een grote filetsteak. De rest van de avond blijf ik op mijn kamer.
INFO IN HET DUITS:
Valletta, Die Festung der MalteserUntrennbar verbunden mit der Geschichte Maltas ist die Geschichte des Ordens der Johanniter. 1530 wurde ihnen die Insel von Kaiser Karl V. als Lehen übertragen. Nur 35 Jahre später mussten sie ihr Lehen in einem furchtbaren Kampf gegen die Osmanen verteidigen. Trotz großer Übermacht der Angreifer gelang es den Christen, Malta zu halten und die Türken zum Abzug zu zwingen. Zum Dank für die "Retter des christlichen Abendlandes" half Papst Pius IV. den Felsen befestigen und so legte Großmeister Valette am 28.03.1566 den Grundstein für die spätere Stadt. Die Schlacht um St. Elmo als Fresko. Rund 40.000 Osmanen belagerten die Insel. Die verlustreiche Belagerung dauerte mehrere Monate. Dank militärischer Hilfe aus Sizilien wurden die Osmanen geschlagen. Daten &Fakten Kulturdenkmal: europäische Festungsstadt UNESCO-Ernennung: 1980 28. März 1566 Grundsteinlegung unter Großmeister de la Valette 1798 Besetzung Maltas durch die Franzosen 1814 Vertreibung des Johanniterordens aufgrund des Vertrags von Paris. Malta wird Britische Kronkolonie 1940-43 wichtige strategische Rolle im Rahmen des Afrika-Feldzuges 15.4.1942 Abwurf von 6700 t Bomben auf Valletta und den Grand Harbour Verleihung des englischen Tapferkeitsordens »The George Cross« an die Festung Malta 21.9.1964 Valletta Hauptstadt der Republik Malta |
Door de buitenwijkenEigenlijk wil ik in mijn hotel blijven, maar als blijkt dat het weer bijzonder zonnig is, kan ik de verleiding niet weerstaan om op pad te gaan. Het wordt voor het laatst La Valletta. Eerst bezoek ik de zuidelijke wijken (in feite zelfstandige stadjes, zoals Marsa en Hamrun, alles ligt min of meer aan elkaar vastgebouwd, hoogstens gescheiden door een park of openbare tuin ), daarna nogmaals de binnenstad. Het Grootmeesterpaleis is nog steeds voor publiek gesloten. Bij de kathedraal vis ik ook achter het net, ze sluiten net voor de siësta. Het Manoel-theater (van buiten niks, maar van binnen is het prachtig) is ook dicht. Ze zijn er aan het werken, zodat ik er een kijkje kan nemen.
Dus blijft er niet veel anders over dan wandelen. Ik ga al vroeg terug naar mijn uitgangsbasis en maak mijn resterende geld op aan blikken soldaatjes, wegwerpaanstekers (12 voor viereneenhalve gulden) en wat kaarten. Ik gebruik een diner bij de Chinees (waar alleen maar blanke bedienden rondlopen): 'sweet and sour porc' en dergelijke. Gelukkig zijn de porties niet al te groot, want ik heb in Valletta ook al macaroni in een volkscafeetje gegeten. Ik vul de enquêtes van het hotel en de reisorganisatie SRC in, haal mijn safe leeg en lever de sleutel in. Morgen hoef ik niet echt vroeg op, maar toch maak ik het niet laat. Het lukt me om precies met mijn literfles whisky uit te komen.
 |
 |
 |
We zijn met zijn vijven en worden met een privé-busje afgehaald. Reisleidster Jenny is ook van de partij; ik heb haar alleen bij het begin en aan het eind van de reis ontmoet. Het vliegveld is klein, maar de zaken zijn goed geregeld. Ik krijg problemen bij de tax free shop met mijn Euro-creditcard, die wordt door de computer geweigerd. Achter me ontstaat een lange rij en ik geef de pakken Drum die ik voor Clim wilde aanschaffen (fl. 3,- per stuk) maar weer terug. We vertrekken mooi op tijd. Weer slecht eten aan boord. Om kwart over drie, precies volgens planning, landen we op Schiphol. We moeten nog een kwartier wachten voor we uit het vliegtuig kunnen, want de marechaussee heeft de slurf van onze gate afgesloten! Nederland is in de greep van de winter, vanuit de lucht ligt het er koud, kaal en wit bij.
In de trein naar Roermond valt, voor Utrecht al, eerst het licht en daarna ook nog eens de verwarming uit. De andere coupés zijn overvol, dus ik moet blijven zitten. Als genoegdoening deelt een conductrice consumptiebonnen voor stationsrestauraties uit. Met behulp van mijn eigen zaklamp kan ik toch nog een beetje lezen. Tegen de kou is echter niets te beginnen. Het blijkt een van de laatste treinen te zijn die op deze Oudejaarsnacht loopt. Na acht uur ligt alles stop. Verkleumd kom ik even na zessen thuis aanzetten.
