Het wekkertje van de hotelbaas laat het afweten; gelukkig werkt het klokje van de beide zwaargewichten wel. De taxi is punctueel, en dat zo vroeg! We hebben snel aansluiting en even na zevenen staan we op het perron van het station in Butterworth, eigenlijk veel te vroeg. Alles is nog gesloten, dus niks te happen, er zijn alleen wat automaten voor frisdranken. Zodra mogelijk zoeken we onze gereserveerde plaatsen in de derde klasse op. We hebben fans, geen airconditioning. De trein vertrekt mooi op tijd. Allen doen we regelmatig een tukkie. Ben spant wat dit betreft de kroon: hij doet niets anders tot K.L. en ziet dan ook weinig van de omgeving die met name de eerste twee uur de moeite waard was met ruigbegroeide bergen.

Cameron  Highlands, een koel bergoord voor Engelse kolonialen

Na Ipoh wordt het landschap vlakker en verschijnt de ene plantage na de andere. De trein loopt dan ook redelijk vol met passagiers. De tweede klas blijft echter voor het grootste gedeelte onbezet, dit in tegenstelling tot hetgeen het meisje aan het loket in Penang beweerde: ze zei dat alles volgeboekt was in de 1e en 2e klasse. Nou ja, met de 3e klasse zijn we eigenlijk best tevreden. Bovendien is het nog stukken goedkoper ook. In Kuala Lumpur wordt onze wagon afgekoppeld en wordt er gerangeerd. We vrezen in de verkeerde trein terecht te komen, maar gelukkig blijkt deze angst elke grond te missen. Ondertussen hebben we ploegsgewijs (steeds met zijn tweeën i.v.m. de bewaking van de bagage) ontbeten en geluncht in de restauratiewagon, waar we zeer voorkomend door de hoofdpurser worden ontvangen. Het ons toegereikte "evaluatieformulier serviceverlening" vullen we dan ook overwegend lovend in.

 

Ben  Schmitz

Robbert van den Born

Na K.L. doemt veel industrieterrein op, gevolgd door plantages en hier en daar eenzame plukjes achtergebleven jungle. Op een gegeven moment is er iets verderop in de coupé enige opschudding: er is een ruit kapot gesprongen, waarschijnlijk door een steen. De avond is al gevallen wanneer we de zuidelijke grensstad Johore Bahru binnenlopen. We worden verplicht alle kaartjes af te geven, maar Jos houdt er enkele achter bestemd voor het verslag. De Maleise douaniers bekijken onze paspoorten slechts vluchtig. In de pas van Ben is de inkt doorgelopen, waarschijnlijk onder invloed van overvloedige transpiratie. Een klein uurtje later staan we voor de derde maal binnen één maand op Singaporese bodem.  

 

	Tropisch fruit is altijd een lust voor het oog....
	... bovendien is het lekker, smakelijk en gezond.

[ Vorige ] [ Start ] [ Volgende ]