We
zoeken in Butterworth de veerboot op en schepen ons in. Het is druk op het
water; we tellen veertien veerboten en talloze vrachtschepen. Heel in de
verte ontwaren we nog net de lange brug
die het eiland Penang met het vasteland verbindt. De overtocht is spotgoedkoop (3 dubbeltjes) en duurt 20
à 25 minuten. Het is nogal bewolkt
zodat het uitzicht niet optimaal is. Na eenmaal voet op Penang's bodem gezet
te hebben, huren we onmiddellijk een taxi en laten ons naar het Singapore-hotel brengen.
Ben en Clim gaan op onderzoek uit en vinden het te vies. Andere hotels in de
buurt zijn echter te duur, zodat we alsnog voor dit hotel kiezen. De kamers
zijn er zeer ruim, maar slecht onderhouden. Robbert, die hier met Jos een koppel
vormt, raakt direct in de clinch met de kamerboy omdat deze de euvele moed
heeft om fooi te eisen. Robbert op zijn beurt eist schone lakens, want hij
bespeurt haren en spermavlekken op de lakens die nu op bed liggen. Na hevig
tegensputteren haalt de boy bakzeil. Natuurlijk krijgt hij geen cent fooi. De
belangrijkste dingen, zoals de airconditioning en de douche, werken echter.
Per slot van rekening betalen we nog geen tientje per man, dus we mogen niet
al te kieskeurig zijn.
Strand Penang |
Brug Penang - Butterworth |
 |
 |
| De
middag gebruiken we voor een stadsverkenning. We zitten in de buurt van het
Komtar-coplex, een winkel- en kantoorcentrum met een heuse wolkenkrabber. We besluiten dit gebouw later te bekijken. Door een typische
Chinese woon- en werkwijk bereiken we de prachtige Khoo Kongsi-tempel;
wat een overdaad aan ornamentiek en beeldhouwkunst! We zijn er echt van onder
de indruk. Vanbinnen is dit de mooiste tempel in Maleisië. In K.L. staat een
Chinese tempel die aan de buitenkant het mooist is. We vervolgen onze weg
langs een hoofdstraat, waaraan we achtereenvolgens bezoeken: de Kapitan Kling-moskee
(mooi, maar de gebedshal mochten we ook hier niet in), de oudste Chinese
tempel van Penang (waar veel aanbeden werd en de lucht met wierook bezwangerd
is; op het voorplein worden offergaven opgebrand in grote ketels en vliegen
honderden duiven rond), een Zuidindiase tempel (gesloten) en de Sint George-kerk
(waar een koor met kerkorgel aan het oefenen was). |
|
Onderweg schaffen Ben en Robbert zich o.a. oude dollars aan bij een Indiase
geldschieter. Jos maakt kennis met een werkloze Tamil die ons geld tracht af
te troggelen, zogenaamd bestemd voor de reis naar Singapore waar hij werk wil
zoeken om zijn kinderen in leven te houden. Jos geeft hem wat om van hem af te
zijn. Robbert wordt door hem omhelsd en op zijn borstharen gekust. Door Clim
gewaarschuwd legt Robbert veiligheidshalve een hand op zijn beurs. Als we op
de Padang uitkomen kopen we aan een karretje wat fruit: ananas, watermeloen
en appels. Aan de padang staat een monumentaal gebouw dat nu dienst doet als
parlementsgebouw van de staat Penang. Fort Cornwallis ligt er pal tegenover.
Wat valt dat fort tegen. Er is eigenlijk niks te zien, afgezien van wat oude
vestingmuren en kanonnen van de V.O.C. We zijn er snel uitgekeken. Daarna
proberen we bij de Tourist Office info in te winnen, maar die is inmiddels
gesloten. Een jongeman merkt dat en spreekt ons netjes aan. Hij regelt tours
rond het eiland en we spreken prompt met hem af voor de volgende morgen.
|
|
|
We
eten die avond bij een Indiër. Jos en Clim halen herinneringen op aan India.
We wijzen die gerechten die we wensen aan in de vitrine. Er heerst een
gigantische herrie omdat de vaatwasmachine' handmatig bediend moet worden.
In een tweetal visrestaurants drinken we bier. Er lopen weer eens bedelaars
rond, nu ook van Chinese afkomst. Het tweede
visrestaurant is duurder; je kunt er de nog levende vis die je op je bord wil
hebben in aquaria aanwijzen. Het is er druk en ondanks het late uur wordt er
nog veel gegeten. Chinezen schrokken alles op voor ons rauwe en onsmakelijke
wijze in een mum van tijd op. Ze hebben hier ook geld zat, dat blijkt uit de
exquise gerechten die ze bestellen.
Onderweg
naar het hotel worden we door enkele oude rickshaw-mannen aangesproken.
Ze bieden aan ons naar de hoertjes te rijden. We wimpelen ze af na
inlichtingen over de gangbare prijzen ingewonnen te hebben: '$ 60 all in en
only $ 30 for hot massage'. Het hek voor het hotel is al gesloten. Wantrouwig
vraagt de aangeslofte nachtportier: "What do you want?" Gebelgd
antwoorden we: "We live here, we are residents!". Jos en Robbert
maken nog aantekeningen voor dit verslag.
EXCURSIE OVER HET EILAND
|
|
16.45
uur: terugkeer hotel
Het
busje staat al een tijdje te wachten voor ons hotel, verbazingwekkend vroeg.
Het is uitgevoerd met luxebekleding en toegerust met werkende airco, paraplu's voor
eventueel noodweer, een kleine reisbibliotheek en -apotheek, servetten,
etcetera. We
krijgen van Ezan, de sympathieke gids die tevens het busje bestuurt, ieder een
pakje ansichtkaarten cadeau. Aangenaam verrast gaan we op pad.
Achtereenvolgens doen we de volgende attracties en bezienswaardigheden aan:
|
|
|
1.
Birmaanse tempel
Zeer
kleurrijk en uitbundig geornamenteerd. We zullen de tempels niet uitputtend
beschrijven, de hierbij gaande foto spreekt wellicht voor zichzelf. Clim
vraagt beleefd of hij een foto mag maken van kaalgeschoren monniken. Ze voelen
zich gestreeld en stemmen toe. De sfeer is er rustgevend.
2.
Thaise tempel
Pal
tegenover de hierboven genoemde. Speciaal aanbevolen vanwege de liggende
Boeddha, een beeld van 32 meter. Meer toeristen hier. Voor de ingang
reusachtige beelden. In nisjes in de muur staan urnen met as van overledenen.
Ernaast een hoge taps toelopende toren waar vroeger (?) doden werden verbrand.
3.
Botanische Tuinen
Viel
op zich tegen: weinig bloeiende planten of bloemen. Wel speciale bomen. De
vrij rondlopende apen zijn normaal overvoerd, nu niet vanwege te weinig
toeristen! Clim slentert als een 33-toeren plaat en is verontwaardigd als
wij daar aanmerkingen op maken. Er ontstaat enige wrevel.
 |
 |
4.
Batu Ferringhi
De
noordzijde van het eiland. Stranden en searesort-hotels, echt
toeristisch. Zo te zien vielen de stranden tegen, ze kunnen niet wedijveren
met Bali of bepaalde Thaise stranden. Men doet er aan parasailing. Weinig
zonaanbidders, ook hier blijven de toeristen massaal weg.
5.
Waterval in jungle
Niet
erg indrukwekkend, we zitten in het droge seizoen. Prachtig door het geweld
van het neerstortende water gepolijste rotsen. Tevens goudkarpervijver. Weer
aapjes in het wild. Oosterse families liggen te baden in de minieme
stroompjes.
|
|
6. Butterfly-farm
Hoge
entreeprijs, maar alleszins de moeite waard. Duizenden vlinders (50 soorten
zegt men), alsmede andere insecten en schorpioenen, sprinkhanen, kevers en
leguanen (levend). Mooie tentoonstelling, educatief. Jos maakt tal van macro-opnames.
Het is er benauwd en broeierig warm. In de shop veel antiek,of wat daarvoor
moet doorgaan, naast tal van andere curiositeiten en souvenirs. Niet erg druk.
|
|
7.
Vissershaventje
De aanlegsteigers zijn van houten palen en lopen een stuk de zee in. De meeste boten zijn al terug van de nachtelijke vangst. Een heeft een kleine haai gevangen, een ander is met lege handen teruggekeerd, netten kapot. Het zijn stevige boten, allen in het blauw, de kleur van Noord-Penang.(De bussen zijn ook geverfd in de kleur van de richting waarin zij rijden: noord = blauw, west = geel, enzovoort!). Handig hoor! |
|
8.
Fruitstalletjes
Gelegen
tegen de hellingen van het westelijke gebergte. Tevens ook souvenirs, dus
eigenlijk verdomd weinig fruit maar wel veel curiosa. Jos praat met Engelsman,
al 6 maanden hier, een kattenliefhebber die uitlegt waarom al die poezen in
Penang zulke afgeknotte staarten hebben (niet afgesneden, maar genetisch
bepaald). Robbert wisselt een Nederlands tientje voor Maleisisch geld. We
kopen wat mondvoorraad in: bananenchips, kokoskoekjes en natuurlijk het
verfrissende drankje 'isotonic' 100 Plus. Hierna passeren we twee bergruggen
met kronkelige weggetjes en af en toe mooie doorkijkjes.
|
|
9. Snaketempel
Deze ligt
even voorbij het vliegveld. Foto 's van Jos laten maken door een
beroepsfotograaf, behangen met 3 levende slangen.
Bennie blijft achter, maar later
komt hij
uit eigen beweging schoorvoetend naderbij.
Hij weet zijn angst te overwinnen en maakt van anderhalve meter afstand een
foto van een levend serpent. Een echte zelfoverwinning! Hier lopen weer meer
toeristen rond. Er zijn in deze kleine tempel niet echt veel slangen, hoogstens 10.
Jos is niet zo bang uitgevallen als Ben. Hier kronkelen al drie giftige slangen over hem heen, er komen er nog meer. Een van die serpenten kruipt onder zijn hemd, op zoek naar een warm, broeierig plekje? |
10. Panorama lange brug
Vanaf
een voetgangersbrug over de autosnelweg. Nog te veraf voor goeie foto's. In
1985 gereedgekomen, gebouwd door Koreaanse firma met 2.000 werklui, 4 jaar
over gebouwd. Kosten 850 miljoen Mal. dollar, zowat fl 600.000.000. Het is de
op twee na langste brug van de wereld.
(Nr. 1: Japan; Nr. 2: Florida).
11. Uitzicht heuvel "waterleiding"
Mooi
maar heiig gezicht op Georgetown en de zeestraat. We weten eigenlijk niet meer precies wat met
"waterleiding" wordt bedoeld:
stond hier vroeger een watertoren of hoort het terrein tot de
waterleidingmaatschappij?
12.
Masjied Negara - Nationale Moskee
Een
modern gebouw, gelegen aan de rand van Georgetown. Uitgevoerd in okergeelwitte
tinten, biedt plaats aan duizenden gelovigen. We gaan er niet naar binnen.
|
|
Een
kolossaal aandoend Boeddhistisch complex, machtig uitgebreid met tientallen
tempel(tjes). Het busje brengt ons tot aan de voet van de bouwwerken, die in
diverse lagen tegen een helling zijn aangebouwd. Via poortjes, trapjes en
doorgangen bereiken we de centrale toren, 7 verdiepingen tellend, in 3
verschillende stijlen gebouwd. We zien duizenden Boeddha’s, op tegels
beschilderd, grote en kleine beelden, noem maar op. Clim haakt op een gegeven
moment af en zoekt een plekje onder bij een pagode, hij vindt het te warm om
te klimmen. De anderen gaan, druipend van het zweet, door en worden beloond
met een schitterend uitzicht.
|
|
|
 |
 |
14. Schildpadvijver
Hebben
we al ergens anders gezien. Het stinkt er. Foto van een schildpad die
sprekend lijkt op E.T. Robbert gaat er
over een masker hevig in de clinch met een verkoopster.
15. Kabelbaan
Penang Hill
Funiculair
naar top van de heuvel, buiten werking wegens reparatie werkzaamheden. Van
Zwitserse makelij, 1923.
16. Gevangenis
De
dikke buitenmuren zijn beschilderd, net zoals in K.L. Per jaar 100 executies door
de strop (ophanging). Delicten: drugs, bedreiging en verboden wapenbezit.
Moord wordt hier minder zwaar bestraft; die kan immers moreel terecht zijn?
|
|
|
We
zijn aan het einde van een alleszins de moeite waard zijnde excursie. Iedereen
is tevreden, ook Clim. We geven de chauffeur/gids Ahmed Ezan dan ook een
vorstelijke fooi. Ahmed heeft ons netjes behandeld. Zonder zich op te dringen
heeft hij ons onderweg van alles verteld over zijn land: over smokkel met
Thailand, over vrouwen, over het strafsysteem, enzovoort.
Bij de balie van het hotel worden we staande gehouden in verband met ons wasgoed. Er schijnt iets met een broek (later blijkt die van Clim te zijn) niet in orde te zijn, ergens kapot. Het wordt door taalproblemen nog een heel moeizaam gesprek, vol misverstanden. Kern van de zaak: zij willen achteraf niet aansprakelijk worden gesteld voor beschadiging van die broek! Gelijk hebben ze. Robbert inspecteert de kamer en stelt met genoegen vast dat er schone lakens op bed liggen en de kots uit het papiermandje verwijderd is. Dat hij de kamerboy de oren heeft gewassen heeft dus vruchten afgeworpen.
|
‘s
Avonds bezoeken we de Komtar-toren. Een oude man wijst ons driftig
voortbenend geheel belangeloos (dat verwacht je hier eigenlijk niet) de weg.
Mooi uitzicht op een schemerig Penang vanaf de 59e etage, waar we koffie
drinken. Er is ook een lopend buffet waar de Maleiers massaal op aanvallen;
met volgestouwde borden keren ze terug. Dan verdwalen we een beetje, terwijl we
op zoek zijn naar een Pizza Hut. Uiteindelijk vinden we het restaurant. Ben
eet er voor het eerst van zijn leven pizza, daarna bestelt hij zelfs nog een
‘spaghetti bolognese’. Het jonge, bedienend personeel rent zich de benen
onder de kont uit. Ze zijn uiterst beleefd en luisteren naar Amerikaanse namen
als Barbara, Anthony, Doris. |
|
 |
 |
| Hangmat | Fort |
MEER INFO PENANG / GEORGETOWN
Een echte Chinese stad
Ondanks ontsierende betonnen constructies vindt men in George Town nog
charmante Chinese wijken uit vroeger tijden.
George Town, ook bekend als Penang, is de hoofdstad van de gelijknamige
Malei¬sische deelstaat, die niet alleen het eiland maar ook een deel van de
kuststrook omvat. Penang is met een 13,5 km lange brug met het vasteland
verbonden. Deze "Parel van het Oosten" heeft een schilderachtig oud
stadshart. Ten zuiden daarvan ligt een rechthoekig stramien van woonwijken
met smalle hoge gevels. George Town is een typisch Aziatische stad,
dichtbevolkt en wat nonchalant. Het centrum is een doolhof van straatjes en
stegen, met indrukwekkende, uit hout opgetrokken Chinese huizen en villa's
uit de Britse koloniale tijd. Tegen het eind van de 19e eeuw werd het
westelijke kustgebied door inpoldering uitgebreid voor de bouw van loodsen
en scheepvaartkantoren. Daarna werden er woonwijken gebouwd voor de
Europeanen en George Town breidde zich landinwaarts uit in de sector van de
Residentie. In deze omgeving liggen riante bungalows met mooie tuinen.
Japanse industriëlen bouwden in de jaren zestig een aantal betonnen villa's
zonder veel ramen en deuren. Deze muur van beton ontsiert de zeekust, maar
gelukkig heeft George Town met zijn kleurrijke markten en traditionele
tempels zijn historische charme niet verloren.
WETENSWAARDIGHEDEN
Hoofdstad van de staat Penang
Talen: Maleis (officieel), Engels
Munteenheid: ringgit
Godsdiensten: Islam, boeddhisme, hindoeïsme, Christendom
Luchthaven: Bayan Lepas (18 km ten zuiden van de stad)
Een vrijhaven
Penang was de eerste Engelse handelspost in Maleisië en tegenwoordig is
George Town de voornaamste haven van de federatie.
 |
 |
CIJFERS
Bevolking: 248.250 inwoners / Staat Penang: Bevolking: 1,15 miljoen inw. /
Oppervlakte: 1150 km2
Tot het eind van de 18e eeuw was Penang het domein van vissers en zeerovers.
In 1786 tekende de Engelse kapitein Francis Light een verdrag met de sultan
van Kedah, die het eiland onder de naam Prince of Wales Island afstond aan
de East India Company. De Britten stichtten een stad met de naam Penang,
later herdoopt in George Town, ter ere van koning George III. Het was de
eerste Engelse handelspost in Maleisië, en later een vrijhaven die in de 19e
eeuw de havenstad Malakka overvleugelde. Daaraan kwam een einde door de
opkomst van Singapore, dat alles in de schaduw stelde. In 1832 kwam George
Town met Singapore en Malakka onder gemeenschappelijk bestuur in de nieuwe
Straits Settlements. Nadat Singapore zich in 1965 had afgescheiden van de
Federatie van Maleisië, groeide het belang van Penang. In 1978 kreeg George
Town een nieuwe bestuursvorm, met behoud van bepaalde voorrechten en
douanefaciliteiten.
BRONNEN VAN INKOMSTEN
IJzerertswinning en -verwerking. Levensmiddelenindustrie. Scheepswerven.
Handelscentrum, rubber- en kopra-export. Toerisme.
KLIMAAT
Warm en vochtig. Gemiddelde temperaturen: januari, 27° C mei, 28° C.
BEZIENSWAARDIGHEDEN
De tempels (Kuan Yin, Wat Chaya¬mangkalaram, Dharmikarama, Sri Mariamman),
de Khoo Kongsi, de moskeeën (Kapitan Kling, Malay), kunstgalerij en het
museum van Penang.
In de omgeving: strand van Baru Fer¬ringhi, Butterfly Farm (vlinderteelt),
Tanjung Bunga (Bloemenkaap).
Het eiland Penang en de stad vormen een smeltkroes van Chinezen, Maleisiërs,
Indiërs, Singalezen, Pakistani, Arabieren en Europeanen, die in perfecte
harmonie samenleven. George Town is niet alleen een economisch belangrijke
havenstad, nu weer de eerste van Maleisië, maar ook een van de drukst
vakantiebestemmingen van Zuidoost - Azië.
De oude stad werd in de 18e eeuw door de Engelsen gebouwd.