|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
![]() |
![]() |
Verder
naar oostzijde van de stad. Ik passeer de twee rivieren en kom in Oud-Funchal,
dat momenteel meer als een vissersdorp uitziet. Witbepleisterde huizen, rode
pannendaken, allemaal in eigen stijl. Fort en oude kerk bekijken. Panorama's
over de stad die in een soort kom pal aan zee ligt.
![]() |
![]() |
Via enkele canyons (hier wonen ook armere inwoners) kom ik helemaal boven, waar enkele uitzichtpunten met mooie uitzichten op de stad liggen. Van hieruit neem ik een andere weg terug. Onderweg gebruik ik ergens "caldo verde" ; dit is soep met kruiden, spinazie e.d., heel lekker!
Tot 9
uur blijf ik 's avonds op mijn kamer; cryptootjes oplossen, muntjes voor Clim
selecteren, lezen, t.v. kijken. Daarna pilsjes pakken in verschillende kroegjes
om de hoek. Op de markt is ter gelegenheid van Karnaval een orkest, de Black
Company geheten (inderdaad allemaal zwarten), die funk en rap ten gehore
brengen. Hier, in Madeira? De
kroegen sluiten vroeg, de meeste al vóór tien uur. Meestal kan ik
er wel een vinden die tot elf uur open is.
FUNCHAL
Opvallend in het centrum van de stad is de fraaie bestrating. Ook de gevels zijn vaak bewerkt met blauwwitte tegeltjes, de zogenaamde "azulejos". |
|
Impressies van het
comfortabele, beroemde hotel Reid’s. Vanaf de zee is het hotel te bereiken met
een lift. Een pilsje in de lounge kost me een vermogen. Gedurende vele jaren was
dit het favoriete hotel van Winston Churchill. Hij placht hier tot rust te komen
door te schilderen.
Directe bus naar Monte (eerst vertrekpunt uitzoeken, heeft nogal wat voeten in aarde), de rit duurt een half uurtje. Monte ligt op een hoogte van duizend meter pal boven Funchal. Ik bezichtig er het antieke kerkje met trappen. Veel tuinen in de omgeving, een waar lustoord is de juiste omschrijving voor deze plek.
![]() |
![]() |
Twee speelse sculpturen op het terras van het paleis van Ferdinand
II,
|
|
Ik bezoek langdurig het Monte Palacio (ooit behorend aan de laatste keizer van Oostenrijk), de Tropical en Oriental Gardens. Mooie uitzichtpunten. Hier is enkel flora te zien: azalea's, protea's, pijnbomen en sequioa-bomen, Khoi Fish vijvers (nou ja, die mooie Japanse karpers behoren natuurlijk tot de lokale fauna).
![]() |
![]() |
![]() |
Jardim Palacio, bijzonder fraaie tuinen |
||
Tobaggons bekijken, dit zijn houten sleden die naar beneden suizen. Kosten fl 25 per persoon voor 2 km, een duur toeristengrapje waaraan ik niet meedoe. Veel bezoekers zijn van middelbare en vergevorderde leeftijd, waaronder verwoede fotografen met heel antieke camera's, Engelsen natuurlijk. Ik slaag er in een mooi zelfportret te maken in een verkeersspiegel. Ik ga met de bus terug.
![]() |
![]() |
Karnaval is op Madeira een populair volksfeest met een Braziliaans tintje |
|
|
Diverse vissoorten in een restaurant uitproberen. Ze smaken allemaal even lekker. Karnavalsoptocht bekijken, het is te druk naar mijn smaak. Ik zie niks, er staan 8 rijen voor me en er zijn geen praalwagens, alleen groepen en 'Einzelgengers", over het algemeen jong volk en kinderen. Er wordt praktisch niet gezopen. Ik word belaagd door een brutale bedelares die ik bijna met fysiek geweld moet wegjagen. Ik ga nog eens Funchal Velho bezichtigen. In het gedrang moet ik trouwens angstvallig mijn beurs bewaken. Er is ook kermis in de stad, maar die is niet zo groots aangepakt. Aardige kroegjes in die oude buurt, ook veel toeristen trouwens. Er zet een koude wind op en het begint zachtjes te motregenen, reden om het hotel voortijdig op te zoeken. De zonsondergang is trouwens heel mooi. |
|
De naam Funchal is afkomstig van funcho, venkel.
Zarco noemde de plek waar hij in 1420 aan land stapte naar het
daar toen overal groeiende, geurige en in volle bloei staande kruid. De
hoofdstad van het eiland heeft in de vorige eeuw het ooit even welvarende
Machico achter zich kunnen laten. In 1895 werd de Molhe da Pontinha aangelegd,
een langgerekte golfbreker, in het midden waarvan het kleine versterkte eilandje
Loo Rock troont. Ook aan de eilandzijde van de Avenida do Mar treffen we
verdedigingswerken, zoals het in 1520 gebouwde Palácio de Sáo Lourenço, dat
met zijn waarschuwend geheven kanonnen de stad moest verdedigen tegen de
aanvallen van piraten. In de 19e eeuw werd het verbouwd tot de residentie van de
twee gouverneurs, een civiele en een militaire.
|
Als de Avenida do Mar afloopt kom je in de Zona Velha, de oude stad, met zijn nauwe, met keien geplaveide straatjes en restaurantjes waar u buiten op het terras het beste uit Funchals kookkunst geserveerd kunt krijgen. Ingeklemd tussen de oude stad en de hotelzone ligt het oude Funchal, smeltkroes van modern en oud, met zijn modieuze winkeltjes voor passagierende toeristen en zijn overjarige warenhuizen waar inwoners hun dagelijkse boodschappen doen, en waar de geuren van stokvis en gedroogde kruiden in de lucht hangen. Ook in bouwstijl is het een ratjetoe en daaraan wordt nog de nodige couleur locale toegevoegd door de bloemenverkopers en straathandelaars rond de kathedraal en de Mercado dos Lavradores, de lawaaierige en pittoreske markt, die op zichzelf al een fascinerende ervaring is. |
|
Het historische Portugese fort |
Het loont de moeite om in Funchal uw blik af en toe op de
grond te richten, als eerbetoon aan de bescheiden kunst van de stratenmaker.
In de Zona Velha bestaan de straten uit door de zee perfect rond
gepolijste keitjes, op grootte geselecteerd en in cement gevat.
Slijten doen deze stenen niet en het regenwater kan er snel door worden
afgevoerd Funchals centrale plein, de Praya do Municipio, heeft een elegante
bestrating in de vorm van reeksen waaiers van duifgrijs basalt op een
witmarmeren ondergrond. Flamboyanter is de Avenida Arriaga met een zwart-wit
mozaïek met heraldische motieven. In sommige delen van de stad wordt de
sierbestrating onderbroken door treurige littekens van asfalt, die de plaats
markeren waar de straat moest worden opengebroken, maar de oude kunst van
het stratenmaken is nog niet verdwenen: onlangs werd de Praga de Cristováo
Colombo ten zuiden van de kathedraal opnieuw bestraat met daarin het wapen van
Madeira, en verschenen de caravela, het kompas, de glijstoel en de
wijntransporteurs in de noordwestelijke hoek van het eiland.
|
MERCADO DOS LAVRADORES
|
|
De 'Arbeidersmarkt' is een van de boeiendste en kleurrijke
bezienswaardigheden van Madeira. Het
is er bedrijvig en naast voedsel ligt alles uitgestald wat Madeira te bieden
heeft. Vrijdag is de beste dag voor
een bezoek, want dan komen alle boeren uit de wijde omtrek naar de markt om er
hun producten te verkopen. Daarvoor
wordt de markt uitgebreid met kramen in de straatjes eromheen en op het
parkeerterrein aan de Rua de Carlos I. Zelfs als u niet van plan bent iets te
kopen, is het aanzicht alleen al de moeite waard, vooral de bloemenkraampjes met
hun in klederdracht uitgedoste verkoopsters bij de ingang van de overdekte markt
en de groentestallen op de begane grond. Alleen
als u van het schoonmaken en fileren van vis de rillingen krijgt, moet u de
kelders maar overslaan. De prijzen
voor bijvoorbeeld fruit en vis zijn zo laag dat u zich gemakkelijk een
voorstelling kunt maken van het inkomen waarvan de meerderheid van de boeren (en
vissers) moet rondkomen. Maar
altijd schieten er nog wel een paar escudo’s over om een lot te kopen, met die
ene kans dat alle geldzorgen ooit voorgoed voorbij zullen zijn.
|
MUSEU DE ARTE SACRA De trots van Madeira's museum voor religieuze kunst is de kleine collectie Vlaamse meesters van een kwaliteit die menig Europees museumdirecteur jaloers kan maken. De schilderstukken werden in de 15e en 16e eeuw gemaakt in opdracht van de schatrijk geworden suikerhandelaren. Over de kunstenaars zelf is weinig bekend, want in steden als Antwerpen - waar de stukken vermoedelijk vandaan komen - werkten destijds veel professionele kunstenaars in opdracht voor een atelier. De
schilderijen waren oorspronkelijk bedoeld als altaarstukken voor de diverse
kerken op het eiland, maar ze zijn nu veilig ondergebracht in het museum.
Dat is gehuisvest in het vroegere in 1600 gebouwde en tussen 1748 en 1757
gerestaureerde bisschoppelijk paleis. |
|
Als u de aangegeven route door het museum volgt, bewaart u het beste voor het laatst. U begint dan boven bij de geborduurde miskledij, de geïllustreerde en in bewerkt leer gebonden gezangenboeken en het houtsnijwerk. Sommige van de heiligenbeelden zijn ontroerend, maar twee werken springen boven alles uit: een 16e-eeuwse Maagd met Kind in kamer 2 en een uitbundig versierde crucifix in kamer 6-7. Beide kunstwerken zijn een schenking van de Portugese koning Manuel 1 (1490-1520) aan het eiland.
![]() |
![]() |
Beneden hangen de 19 schilderstukken die het hoogtepunt van de
collectie vormen, en ze komen daar na hun schoonmaak- en restauratiebeurt
schitterend en in al hun keurenrijkdom tot hun recht.
Er zijn triptieken, drieluiken met een religieus tafereel in het centrum,
met aan de zijkanten de portretten van de opdrachtgevers, geknield en in
gezelschap van hun patroonhéiligen. Het
beste voorbeeld daarvan is wellicht de Deposition, de Kruisafname,
geflankeerd door de portretten van Simon Acciaiuoli, een Italiaanse koopman, en
zijn vrouw. Op een ander zien we
St. Jacobus en St. Filips met aan hun zijde leden van de familie van Simon Gonçalves
da Cámara, de kleinzoon van de ontdekker van Madeira, Zarco.
Langs de kust
Dit is typisch een wandeling voor als je net op Madeira
bent aangekomen (zoals ik dus) en vanuit de hotelzone de weg naar het centrum
wilt verkennen. Rustig lopend duurt
dit een halfuur. De Estrada Monumental, de weg door de hotelzone, is een drukke
verkeersader die Funchal met het westelijk deel van het eiland verbindt. Een
nieuwe snelweg tussen Funchal en Ribeira Brava heeft een deel van dit verkeer
overgenomen, maar er zijn wel nog prachtige uitzichten. Dat is
vooral mooi ter hoogte van Reid's Hotel, waar de naam verandert in Avenida do
Infante.
1 AVENIDA DO INFANTE
Links ziet u enkele fraaie art deco-villa's en rechts
achtereenvolgens het Savoy Hotel en het nieuwe Casino Parkhotel.
Het ronde gebouw van het casino in de tuin is in de jaren '70 in de vorm
van een kroon ontworpen door Oscar Niemeyer, bekend door zijn werk in Brasilia,
de hoofdstad van Brazilië.
![]() |
2 HOSPICIO DA PRINCESA
De openbare en goed onderhouden tuin rond dit ziekenhuis
wordt weinig bezocht. Het
ziekenhuis is in 1859 gebouwd door Dofia Amelia, de vrouw van keizer Pedro I van
Brazilië.Het sanatoriumvoor tbc-patiënten was een hommage aan hun aan deze
ziekte gestorven dochter.
3 JARDIM DE SANTA CATARINA
Dit kleine park geeft met zijn bloeiende en van hun
soortnaam voorziene bomen een voorproef)e op de plantenrijkdom van Madcira.
In het midden strooit de bronzen Semeador (Zaaier) uit 1919 zijn
zaad over het gras. Aan de rechterkant van het park hebt u een goed uitzicht
over de haven en het stadscentrum. Een
pad daalt af naar de Capela de Santa Catarina, naar zeggen in 1425 gebouwd door
Constanga Rodriguez, de vrouw van Zarco, de ontdekker van het eiland. Het is
daarmee Madeira’s oudste kerk. Het eerbiedwaardige gebouwtje is gesloten en
staat er verwaarloosd bij.
4 AVENIDA DO MAR
Voor liefhebbers van schepen is het zicht op de wirwar van
activiteiten op het water hier een genoegen.
Als u geluk hebt, ligt er een van die enorme passagiersboten of een
hooggemast zeiljacht. U kunt er het
lossen van vracht of containers volgen of toekijken bij een scheepsreparatie.
Langs de Avenida do Mar is ook de jachthaven, met daarbij een paar goede
visrestaurants.
Bezienswaardigheden
Als u vlak voor het drijvende restaurant rechtsaf gaat,
belandt u op de pier van de jachthaven. Dat
is de moeite waard voor het uitzicht op de stad en voor de kleurrijke graffiti
die de varende bezoekers uit Amerika en Europa op Madeira hebben achtergelaten.
1 ROTUNDA DO INFANTE
De rotonde is vernoemd naar de Infante, prins Hendrik de
Zeevaarder, die zelf nooit Madeira bezocht, maar in 1420 Zarco uitzond om het
eiland voor Portugal in bezit te nemen. Het
nieuwe winkelcentrum telt een groot aantal luxe winkels, speciaal gericht op
welgestelde passagiers van cruiseschepen.
2 CASA DO TURISTA
Het Casa do Turista, of
'The Famous Shop' zoals het ook wordt genoemd, is een elegant ingericht
huis met een fraai stucplafond. Het
lijkt met zijn aanlokkelijke collectie borduurwerk en serviesgoed meer op een
museum dan op een winkel. Tot de
voorraad behoren de fraaiste kunstnijverheidsartikelen van Madeira en Portugal.
3 TEATRO MUNICIPAL
Het gemeentelijk theater is uit 1888 en heeft, net als het kleine theater in Versailles, boven elkaar gebouwde loges. De foyer doet ook dienst als tentoonstellingsruimte en daardoor kunt u er ook overdag binnenlopen of iets nuttigen in de vanaf de straatkant bereikbare theaterbar, die met zijn beschaduwde binnenterras een geliefde ontmoetingsplaats voor de bohémiens onder de Madeirenzers is. Naast het theater een nog rijker versierd gebouw, nu in gebruik als showroom van Toyota, waarvan de azulejos een beeld geven van hoe in de jaren '20 de toeristen in hangmatten over het eiland werden gedragen en in toboggans van Monte afraasden. Er tegenover bevindt zich de kleurrijke Jardim de Sáo Francisco (zie p. 43), een tropisch parkje, aangelegd op de plaats van het in 1834 afgebroken franciscanen klooster.
4 PALACIO DE SÀO LOURENÇO
Het volgende gebouw rechts, met zijn buikige crèmekleurige
muren, is het fort van St.-Laurentius, gebouwd in de 16e eeuw om Funchal te
verdedigen tegen de aanvallen van piraten.
Het is nog altijd het hoofdkwartier van de Portugese strijdkrachten.
Bewapende soldaten bewaken de hoofdingang, maar het heeft een klein, voor
publiek geopend museum.Er tegenover ligt het VVV-kantoor en ook de Adegas de Sao
Francisco (wijnkelders) die de moeite van een bezoek zeker waard zijn.
5 MONUMENTO A
JOAO GONÇALVES ZARCO
Vlak bij het paleis, in het hart van Funchal, staat het
monument van Zarco, de ontdekker van het eiland. Het standbeeld werd gemaakt
door de Madeirenzer beeldhouwer Francisco Franco en in 1934 onthuld.
Aan de noordwestkant van het plein zien we het fraaie gebouw van de Banco
de Portugal met zijn fantastische decoraties van in marmer en grijs basalt
uitgehakte guirlandes, fruitmanden en menselijke figuren, die een prachtig
contrast vormen met de glanzend witte muren. Tegenover de Avenida Zarco zetelt
het eilandparlement in een gebouw met een enorme bezegelde hal en een fontein op
de binnenplaats. De ernaast gelegen
Banco Nacional Ultramarino bezit in de ingang een art deco-lamp in de vorm van
een zeemeermin, het symbool voor de handel.
6 SE (Kathedraal)
De kathedraal
ligt
aan het einde van de Avendia Arriaga en daar hebben de bloemenverkoopsters in
hun kleurrijke klederdrachten een plaatsje gevonden (hier kunt u de wandeling
tussen de rivieren volgen). Zuidelijk van de kathedraal ligt een warnet van
straatjes, een aardig voetgangersgebied met steeds meer moderne winkeltjes. Twee
straten verder is de Alfándega, het vroegere douanekantoor, gebouwd in de 16e
eeuw en nu zetel van het eilandparlement.
![]() |
![]() |
De Zona Velha (oude stad) van Funchal is dat enerverende
gebied waar enerzijds de armzaligste krotten staan en anderzijds in restaurants
en bars op de verwende smaak van toeristen wordt ingespeeld.
De wijk ziet er hier en daar nog wat verwaarloosd uit, maar dat verandert
snel.
1 PRAIA DA AUTONOMIA
Op de rotonde staat het Monumento da Autonomia, ter ere van
de autonome status die Madeira na de Anjerrevolutie van 1974 kreeg.
Het verbeeldt een zich van haar ketenen verlossende vrouw.
Hier stromen ook de twee door muren ingeperkte rivieren in zee uit.
2 LARGO DO CORPO SANTO
Dit kleine, met keitjes bestrate plein toont de contrasten
in de Zona Velha. Rechts liggen de
vistrawlers op de helling van de werf van de Madeirense Scheepvaart-maatschappij
en direct daarnaast liggen de eerste caféterrassen en visrestaurants.
Aan het plein staat ook het eenvoudige 16e-eeuwse visserskerkje Capela do
Corpo Santo, en iets verder het Fortaleza de Sáo Tiago, in 1614 gebouwd als
onderdeel van de stadsmuren. Er
zijn plannen om het fort tot museum in te richten, maar op dit moment staat het
leeg en zijn de deuren gesloten. Rechts
van het fort een steegje naar een mini-stenenstrandje, het Praia da Barreirinha,
waar wat krakke-mikkige schuurtjes staan, de net gevangen vis wordt er wel
eens te koop aangeboden.
|
3
IGREJA DE SANTA MARIA MAIOR Deze kerk staat in de armste wijk van Funchal, maar nu hier
het openbare Lido-zwembadcomplex is geopend, zal die situatie wel verbeteren.
De Igreja de Santa Maria Maior wordt ook Igreja do Socorro
(Verlossingskerk) genoemd, naar de in de kerk staande schrijn van apostel St.-johannes,
die de stad in de 16e eeuw van een pestepidemie verloste.
De huidige, wat theatrale kerk is uit de 18e eeuw en heeft een
geschilderd plafond, glazen kandelaars en een vergulde preekstoel die lijkt op
een loge in de opera. 4 RUA DE SANTA MARIA In deze straat ligt het fado-restaurant van Arsenio, een populaire nachtclub waar de Portugese fado ten gehore wordt gebracht. Aan het eind van het straatje, dicht bij de Mercado dos Lavradores, vindt u de gebruikelijke opeenhoping van winkeltjes, marktstalletjes en straathandelaren, waar u alles kunt krijgen, van loterijbriefjes tot knoflook en gedroogde kruiden. |
|
Kloppend hart van een groen eiland
Het schilderachtige Funchal is een juweel te midden van het weelderige
natuurschoon van het eiland Madeira.
Funchal, gelegen aan de zuid - kust van het eiland Madeira, strekt zich uit in
een boog om een wijde baai die door de bergen wordt beschut tegen de
noordenwind. De stad, waar behalve het merendeel van de bedrijvigheid ook een
derde van de bevolking van deze kleine archipel in de Arlantische Oceaan is
geconcentreerd, is schuin tegen de berghelling aan gebouwd en wordt omgeven door
tuinen, rietsuiker- en bananenplantages. Achter de Avenido do Mar, die langs de
baai loopt, ligt, tussen de kathedraal en het fort Sao Lourenco, het centrum van
de hoofdstad van Madeira. De met schitterende jacaranda's omzoomde hoofdstraat
Avenida M. Arriaga is geheel volgens Portugese traditie bestraat met zwarte en
witte tegels gelegd in de vorm van vierkante motieven. Via de bloemenmarkt
achter de kathedraal komt men uit op het Praca do Municipio. Daar vlakbij staat
een gebouw van lava, voorzien van een loggia met bogen, waarin het Museum voor
Gewijde Kunst is gevestigd. Het Santa Catarinapark, vroeger een kerkhof, ten
westen van de oude wijken, loopt vanaf een klein kapelletje, gebouwd in 1425
door de eerste bewoners van het ei¬land, trapsgewijs tegen een helling omhoog.
Het Gemeentelijk Museum, gevestigd in een 18e - eeuws herenhuis, biedt tevens
onderdak aan de bibliotheek en het aquarium. Het oplopende straatje Rua da Santa
Clara loopt langs het Santa Clara - klooster uit 1492 tot aan de Quinta das
Cruzes, omgeven door een mooie tuin. In dit voormalig woonhuis van de familie
Zarco is nu het Kunstnijverheidsmuseum gehuisvest. In een halve cirkel rondom
het oude centrum heeft de moderne stad zich uitgebreid tot aan de groen bergen.
De schitterende botanische tuin, even buiten de stad, ziet uit over de zee en
biedt op kleine schaal een overzicht van de weelderige flora op het eiland.
CIJFERS
Bevolking: 127 000 inwoners
WETENSWAARDIGHEDEN
• Hoofdstad van het autonoom gebiedsdeel Madeira
• Taal: Portugees
• Munteenheid: euro
• Godsdienst: Christendom
• Luchthaven: Santa Catarina (internationaal)
Tussenhaven op de Atlantische Oceaan
Funchal, eerste Portugees bolwerk op de route naar grote ontdekkingen, heeft
altijd als pleisterplaats gediend voor zeelieden uit de hele wereld.
BEZIENSWAARDIGHEDEN
De kathedraal, het Gemeentelijk Museum en het aquarium, de markten, de Praca do
Municipio, het Quinta das Cruzes (voormalig woonhuis van Zarco), het Museum voor
Gewijde Kunst, het Santa Clara - klooster, de botanische tuin, de wijnkelders.
KLIMAAT
Zeeklimaat. Het hele jaar door zacht.
Gemiddelde temperaturen: 16° C in de koudste maand, 22° C in de warmste maand.
BRONNEN VAN INKOMSTEN
Landbouw: suikerriet, bananen, tropische vruchten (avocado's, mango's),
groenten.
Handwerksnijverheid (borduur¬werk). Visserij. Tussenhaven. Toerisme.
In 1418 bereikte een expeditie onder leiding van Joao Gongalves Zarco en Tristan
Vaz Teixeira, die door Hendrik de Zeevaarder op weg was gestuurd, de Madeira -
archipel. Met de opdracht het eiland te koloniseren, vestigden de zeevaarders
zich in 1420 met hun gezinnen aan de oever van de Baai van Funchal. Na eerst een
groot deel van de zuidkust te hebben verkend lieten Zarco en de zijnen hun keus
vallen op een goed beschutte plek aan de monding van vier bergstromen. Zo
ontstond Funchal. Om te kunnen overleven staken de pioniers het dichte woud
waarmee het eiland toen bedekt was in brand. De vlammenzee woekerde tijdenlang
voort, waardoor de kolonisten enkel hun vege lijf konden redden door in een
nabijgelegen smalle vallei te vluchten of door uit te varen. Op de kaalgebrande
bodem bedreven de Portugezen rietsuikerteelt en wijnbouw. Al spoedig hadden de
gewassen beslag gelegd op de hellingen rondom het stadje.
Christophorus Columbus verbleef hier aan het einde van de 15e eeuw enige tijd om
zich te verdiepen in de zeevaartkunde en ontmoette er zijn latere vrouw. Ondanks
aanvallen door zeerovers bleef de kolonie zich gestaag ontwikkelen. In 1508
kreeg Funchal stadsrechten en in 1514 kreeg het zijn eerste bisschop. Aan het
begin van de 19e eeuw werd de hoofdstad van Madeira tot tweemaal toe bezet door
de Britse vloot. Sindsdien zijn de Engelsen zich altijd voor het eiland blijven
interesseren. Was Funchal eerst tussenhaven voor grote zeilschepen, naderhand
werd het dat voor stoomschepen, die hier steenkool kwamen inslaan. Sinds de
zware beproevingen die de stad in de Eerste Wereldoorlog heeft moeten doorstaan
leidt Funchal een rustig bestaan.