Yokjakarta


Heenreis Jakarta 1 Bootreis Surabaya Probolinggo Bromo Yokjakarta Diengplateau Treinreis Bandung Busreis Bogor Jakarta 2 Terugreis

Info Indonesie Prambananfotos


 

MEER INFO YOKYAKARTA   

Cultuurcentrum in Midden - Java 

NB We komen uit Bali waar we een weekje hebben doorgebracht.

Ruwe landing

Er volgt een snelle en vooral ruwe landing op Javaanse bodem. We zetten onze horloges een uur terug, wachten een tijdje op onze bagage en worden ondertussen ontvangen door een stralende Yogyakartaanse die ons een brochure over de stad aanbiedt. Na een taxirit van 20 minuten naar het centrum van Yogya stappen we uit op Jalan Pasar Kembang, waar een knaap ons aanschiet en ons naar het Afrika Asia Guesthouse verwijst. Daar kunnen we direct onze intrek nemen. We maken kennis met een soort reisleider, Sumohardjo. Hij spreekt zijn talen en hij regelt uit eigen beweging van alles voor ons. We drinken met deze superritselaar thee. Een oom van hem woont in Amsterdam in de Spuistraat. In dezelfde straat (niet de Spuistraat bedoelen we!) kopen we tickets voor de Ramayana - balletuitvoering die dezelfde avond plaatsvindt. Tegelijkertijd reserveren we plaatsen voor een excursie naar de Borobudur en het Dieng - plateau.

Bekijk een cartoon 1     Bekijk een cartoon 2

Het Ramayana - epos

Samen met een sympathieke Engelsman uit Birmingham (die een fietstocht door o.m. China heeft gemaakt en op weg naar Australië is om daar werk te zoeken) bezoeken we de nachtvoorstelling, alweer temidden van honderden toeristen. We zijn niet bijzonder onder de indruk van de voorstelling. Natuurlijk zijn muziek en dans exotisch, maar we zijn nu eenmaal niet zo theater minded. De autochtonen hebben de slechtste (en dus goedkoopste) plaatsen. Het amfitheater is gebouwd aan de voet van een feeëriek verlichte Hindoetempel van het Prambanan - complex, ongeveer 15 km buiten Yogyakarta. Dit terrein zullen we over enkele dagen bezoeken voor we met de trein naar Bandung op West - Java vertrekken.

Mathje uit Roermond

We ontmoeten er zelfs kennissen, een zekere Mathje uit Roermond, een jeugdvriendje van Robbert. Hij logeert er nota bene met zijn vriendin in ons hotel! Om 22.00 uur zijn we terug. We eten bijzonder onhygiënisch bij Mama's Gado Gado, een trefpunt voor hippies en rugzaktoeristen. Robbert walgt van zijn portie en laat het spul gewoon staan, hetgeen met recht een unicum genoemd mag worden. Het is er wel spotgoedkoop, dat moet gezegd worden. We hebben pijn aan de kont van de stenen zitplaatsen. Om 11.30 uur gaan we naar bed. Morgen is het vroeg dag: we worden om 05.45 uur gewekt.

Vliegen in de archipel

De enige echte weg in Indonesië loopt door de lucht. Vijfenveertig luchtvaartmaatschappijen verbinden eenendertig grote en talloze kleinere steden op de enige wijze van vervoer die niet of nauwelijks over een schema beschikt. Ongehinderd door tegenliggers, gebroken assen, een gatenkaas van wegen, overstekende kippen, vastzittende ruitenwissers, ademnood, engtevrees, in slaap vallende chauffeurs en stenen zittingen, zoeven de passagiers over het land, en behouden behalve al hun energie en schone kleding, het idee dat Indonesië zeer toegankelijk is.

 

Hier zou het verslag en de foto's van onze trip naar de Borobudur en het Dieng - plateau moeten staan. We hebben die episode echter in een aparte webpagina opgenomen. Ga hiervoor naar de pagina: BOROBUDUR

Mislukt telefoontje

Even na negenen arriveren we in ons hotel. We bestellen direct een grote pint, want naarmate we het laagland naderen is de temperatuur weer gestegen tot een dorstig makend niveau. We gooien snel wat mandi - water over ons geteisterde lichaam, waarna we ons met twee becaks (harde onderhandelingen, die lui van Yokya weten hoe ze toeristen een poot moeten uittrekken!) naar het telefoonkantoor laten brengen. Daar probeert Robbert contact te krijgen met zijn moeder, maar een en ander duurt zo lang dat we er de brui aan geven. Overigens, op de t.v. wordt een basketball wedstrijd uit de USA uitgezonden, waar Jos ondertussen naar zit te kijken, zodat het wachten hem niet al te zwaar valt. We lopen terug naar de hoofdstraat en trachten met Nederland een telefonische verbinding krijgen in de luxehotels, maar ook daar (o.a. het in Jugendstil geornamenteerde  uit 1910) vangen we bot.

hotelgaruda.jpg (17654 bytes)

Sterk gekruid Padang - eten

Via een netwerk van schone, goed verlichte steegjes (waarin het krioelt van de spotgoedkope logementen!) zoeken we onze eigen straat op. Al slenterend hebben we uitgekeken naar een drankgelegenheid om onze dorst te lessen, tevergeefs evenwel. Naast ons hotel is een Padang - restaurant (voor autochtonen) dat de Engelse naam 'Vienna's Steakhouse" (voor toeristen) voert. Daar kunnen we gelukkig terecht voor onze 62 cl - flessen blond schuimend gerstenat. De obers tonen zich nogal ongeïnteresseerd in bediening, want zij hebben meer oog voor de zaterdagavond knokfilm op de televisie.

De Kraton van Yogya, een Sultanspaleis 

We staan om 08.00 uur op en bestellen voor het ontbijt een koppel eieren per persoon. We nemen daarna de grote Maliboro Jalan (hoofdstraat) en lopen die af tot de Kraton. Onderweg worden we vaak aangesproken door handelaars en bedelaars. Even voor de kraton (het sultanspaleis) voegt zich een gebrilde jongenman bij ons die een praatje met Robbert begint te maken. Hij wil zijn slechte Engels oefenen en zal de eerstvolgende uren niet meer van onze zijde wijken.

Gamelan op zondagochtend

De kraton is, zeker op zondagochtend als er dans- en gamelan - voorstellingen worden gegeven, vergeven van toeristen. We vinden er niet zo veel aan, bezoeken ongeïnteresseerd enkele bezienswaardigheden, waaronder een museum van beschamende kwaliteit en houden het al gauw voor gezien. We richten onze schreden naar de vogelmarkt, met in ons kielzog nog steeds de hardnekkige student die het voornamelijk op Robbert heeft voorzien. Na de markt (druk en uiteraard veel vogels, met name duiven, hanen en andere handelswaar) is ons volgende doel het zogenaamde Waterkasteel.

GAMBANG.JPG (23951 bytes)

KRTNGEEL.JPG (22868 bytes)

KRTNWCHT.JPG (24418 bytes)

Opkrassen! En rap!

De rare snuiter volgt ons nog steeds hinderlijk en vraagt voor de tiende keer aan Robbert : "Do you like lndonesia? Have you seen Bali?". Op verzoek van de getergde Robbert neemt Jos de leergierige jongeman apart en brengt hem in niet mis te verstane bewoordingen in het Engels aan het verstand dat we van zijn gezelschap niet langer gediend zijn en dat hij als de bliksem moet oprotten. Zijn Engels blijkt toch beter te zijn dan we dachten en hij druipt als een geslagen hond af, hij heeft de boodschap kennelijk duidelijk begrepen.

Waterkasteel zonder water

Het Waterkasteel valt zo mogelijk nog meer tegen dan de / het kraton. Water zien we er niet, wel "gidsen" die ons in onze bewegingsvrijheid trachten te beknotten. Het is eigenlijk een ietwat fors uitgevallen privé badhuis van de sultan, waarin hij ongemerkt zijn badende haremdames kon bespieden, de ouwe viespeuk! Het is inmiddels twaalf uur geweest en Robbert neemt een becak naar het telefoonkantoor om te bellen. Via gore achteraf straatjes bereikt hij de plaats van bestemming, waar hij nog een heel gesprek voert met een stel uit Milaan. Na vergeefse pogingen om zijn ma en zijn zus Elsevier te bereiken, heeft hij wel succes bij zijn tante Lie. Van het thuisfront geen nieuws, dat is dus goed nieuws! Jos gaat ondertussen te voet terug naar het centrum en maakt foto's van het koloniale postkantoor, het klassieke Garuda-hotel en Fort Vredenburg. Het laatste is momenteel een museum en ziet er netjes opgeknapt uit.

 

Een luie en lome namiddag

Om halftwee zien we elkaar terug in het hotel. We eten spaghetti en champignonsoep in het Steakhouse. Jos maakt aantekeningen, terwijl Robbert stelt een lijst met persoonlijke en gezamenlijke uitgaven opstelt. Om vier uur zitten we weer op onze kamer. Robbert gaat tot halfzes slapen. Jos ordent zijn foto's en houdt zich bezig met puzzelen en kretek (=kruidnagel) sigaretten roken. Om zijn shagvoorraad te ontzien is ook Robbert is inmiddels overgegaan op het roken van pakjes Kansas en Marlboro, die hier een gulden kosten. De kretek - pakjes kosten vijftig cent. Als Robbert is uitgeslapen drinken we thee op de gang. Daar komen we onze vriend Sumohardjo weer tegen. Ook Matje sluipt langs en keurt ons geen blik waardig. De vorige avond was hij op de Ramayana - voorstelling zeker een uur te laat gekomen, volgens Robbert was dit een typisch gedrag voor Matje.

De jaren '60 bij Superman

Bij een reisbureau in onze straat bespreken we een trip naar het Prambanan - tempelcomplex: 20 gulden 'all in' met chauffeur! Ook voortgang van onze reis naar Bandung heeft onze aandacht. Bij het station, dat overigens vlakbij ligt, informeren we naar de mogelijkheden. We moeten aansluiten in een lange rij; Robbert schiet uit zijn slof als er figuren willen voorkruipen. Het blijkt dat we de volgende morgen tussen 8 en 10 uur moeten terugkomen om plaatsen te bespreken. Daarna halen we foto's van Jos bij een ontwikkelcentrale af en levert Robbert een vol rolletje in. We bekijken het resultaat van Jos zijn inspanningen in een door onze Engelse reisgids (-boek!) aanbevolen restaurant, Superman geheten. Bij de nostalgische muziek van Robert Gray, de Stones, Joan Baez en Supertramp werken we tegen ongeëvenaarde spotprijzen gigantische hoeveelheden spijs en drank naar binnen. Robbert verorbert o.a. hele haan met friet, terwijl Jos de voorkeur geeft aan een malse biefstuk van nog geen fl 3, jammer genoeg is de pindasoep op. Deze zaak wordt alleen maar gefrequenteerd door westerlingen zoals ons.

Voorstelling op straat

We halen na die smulpartij Robbert's foto's op (al na één uur klaar, goede service hoor) en lopen in de richting van het spoor waar zich een samenscholing heeft gevormd. Een soort goochelaar (tovenaar?) vertoont er onder grote hilariteit van het voornamelijk armoedige publiek zijn magische kunsten. We steken met kop en schouders boven iedereen uit (nou ja, Robbert dus .... ) en kunnen het spel goed volgen. Gelukkig wil de artiest ons hier niet bij de "act" betrekken, zoals in Probolinggo het geval was. Van het steekspel met woorden, dat een wezenlijk onderdeel van de voorstelling vormt, begrijpen we geen mallemoer.

Live music bij het bier

In een leeg cafeetje nemen we onze laatste afzakkertjes. De eerste pinten zijn nog gekoeld, maar de onvermijdelijke volgende ('om het af te leren') bevinden zich op kamertemperatuur. In dit horecabedrijf (natuurlijk weer gedreven door de hele familie, met oma als onbetwiste baas) wemelt het van de cicaks die vooral op muren en plafonds op jacht zijn naar voedsel. Robbert laat er zijn schoenen nog eens goed opwrijven door een "shoeshine - boy", we geven fooi aan muzikanten die speciaal voor ons wat komen voorspelen. Met name een fraaie Javaanse (in klederdracht!) met een, soort sitar bevalt ons best. Tegen twaalf uur lijkt alles uitgestorven. We zoeken dan ook ons hotel op en leggen ons naar Limburgse begrippen vroeg te ruste. De volgende dag zullen we Yokyakarta verlaten per trein.

 

Het Prambanan - tempelcomplex

(Voor foto's: ga naar de aparte Fotopagina Prambanan)


Treinkaartjes bemachtigen

Jos gaat 's morgens vroeg al plaatsen voor de trein naar Bandung reserveren. Hij wordt door de stationschef met thee ontvangen. Helaas zijn de 1e klas ("kelas 1 ") plaatsen volgeboekt, zodat we op de minder comfortabele 2e klas aangewezen zijn. De eigenlijke kaartjes moeten aan een loket worden afgehaald. In de lange rij wachtenden krijgt Jos het aan de stok met een mooie, maar brutale Javaanse die tracht voor te kruipen. De omstanders stellen Jos in het gelijk; de Javaanse moet bakzeil halen en sluit pruilend met het schaamrood op haar kaken achter aan in de rij. In het hotel laten we onze achter de balie wegzetten, zodat onze kamer voor nieuwe bewoners beschikbaar is. De portier overhandigt ons op de valreep een deel van het wasgoed dat men vergeten heeft terug te geven. Het door ons geregelde vervoer (een privé-taxi) komt, in flagrante tegenstelling tot de gewoontes in dit land, veel te vroeg. De chauffeur blijkt een uiterst aimabele jongeman te zijn die heel voorzichtig rijdt en steeds attent de portieren voor ons opent.

 

Prambanan, mooier dan de Borobudur

Om kwart over tien wandelen we over het complex van de hindoeïstische Prambanan - tempels. We vinden dit minder bekende tempelcomplex veel mooier en interessanter dan de hele Borobudur; bovendien zijn er ook nog eens minder toeristen, zodat we alles op ons gemak kunnen bekijken zonder gestoord te worden. Gelukkig heeft men de tempels met behulp van fondsen van Unicef weten te restaureren, iets waarop deze uitzonderlijke erfenis van een verloren beschaving recht op heeft. We bezoeken nog twee andere in de nabijheid gelegen terreinen met tempelruïnes. Vooral het immense opgravingterrein van de Candi Sewu (Duizend Tempels) maakt op ons een ordeloze indruk. Dat komt waarschijnlijk omdat men nog volop bezig is met het blootleggen van archeologische vondsten.

Ga naar de pagina over    PRAMBANAN

Zielige dieren in verwaarloosde dierentuin

Om halftwee zijn we terug in Yokya. We laten ons naar de plaatselijke dierentuin rijden, waar we met een vorstelijke fooi afscheid nemen van de vriendelijke chauffeur. In toeristenfolders wordt hoog opgegeven over deze Zoo, maar in werkelijkheid blijkt het een onverzorgd rotzooitje te zijn met zeer weinig dieren, die er bovendien erg verwaarloosd uitzien. De kleine botanische tuin in de zoo is er het enige aantrekkelijke. Wat betreft de dieren: we raken gecharmeerd van een Sumatraanse brulaap (Tjonge, wat maakte die een geluid met zijn klankzak onder zijn keel! Hier zal wel de uitdrukking "een keel opzetten" vandaan komen.), zagen voor het eerst de zogenaamde Komodo - draken (reuzevaranen) in levende lijve, verbaasden ons over kleine apen in kooien in kooien in kooien (jawel, je leest het goed!), vonden orang oetans intelligente dieren en hadden medelijden met nodeloos vastgeketende olifanten.

 

botantuin.jpg (23551 bytes) kroko.jpg (22963 bytes) komododraken.jpg (17788 bytes)
Bekijk een cartoon

Gezondheid op het spel

Temidden van vliegen en ander ongedierte eten we aan een stalletje "nasi soto". De bediening is er beneden alle peil; je moet bijna smeken om iets te vreten te krijgen. En "vreten" is het, onhygiënisch en smakeloos. We vrezen achteraf zelfs een of andere gevaarlijke ziekte te hebben opgelopen, maar die vrees bleek gelukkig ongegrond. Jos koopt een pakje sigaretten van illegale venters die hun nering voeren vanaf zelf gemaakte steigers op de hekken rondom het terrein, net boven een ravijn. Met de paardenkoets (andong of dokar - afgeleid van "dog-cart"- geheten) keren we naar het centrum terug. Robbert brengt een fotorolletje weg en Jos schaft zich buitenlandse kranten en een kaart van Jakarta aan. In restaurant Superman lezen we de westerse kranten, o.a. de NRC van een week oud, onder het genot van enkele pinten. De verleiding van een geurige omelet kunnen we niet weerstaan, dus die gaat er ook effe in.

Tawarren over batikdoeken

Tegen het vallen van de avond wisselen we $160 en gaan we op koopjesjacht. Vooral de batik schilderijen hebben onze belangstelling. Bij familie van Sumohardjo bleven we uiteindelijk hangen. Robbert voelt zich in zijn element, hier kan hij naar hartelust afdingen. De handel zit hem klaarblijkelijk in het bloed, dus toch een aartje naar zijn vaartje? Het tawarren gaat Jos minder goed af, hij betaalt voor zijn aankopen dan ook aanzienlijk meer dan Robbert. Robbert heeft de smaak te pakken; later op de avond zou hij voor 15.000 Roepia zijn batikcollectie met twee moderne stukken uit een andere winkel ("van een andere school...") aanvullen. Voor het laatst doen we Superman aan, eten gegrilde kip en pannenkoeken, lezen kranten en zweten ons rot, want het is benauwd en de ventilator is (en blijft) buiten bedrijf. Zeker te duur, volgens de Javaanse eigenaar die er van 's morgens vroeg tot 's avonds laat op zijn centjes zit te passen. We halen onze tassen bij het hotel op, geven uiteraard fooi voor het waken erover, drinken een laatste pint bij de Padang - buurman en maken daar gezamenlijk aantekeningen voor het verslag alvorens we ons om elf uur te voet naar het station begeven. Er is nog veel volk op straat, op de stoep drijven mensen handel of spelen een partijtje schaak.

 


MEER INFO YOKYAKARTA   

Provinciale charme
In tegenstelling tot andere Indonesische steden heeft Yogyakarta
nog altijd een vreedzame en dorpse sfeer.

 

Yogyakarta (of Jogjakarta) ligt aan de voet van de machtige vulkaan Merapi (2911 m) op zo‘n twintig kilometer van de Indische Oceaan in het zuidelijk deal van het eiland Java. Het is een uitgestrekte agglomeratie met warme en stoffige straten. Yogyakarta heeft echter tot dusverre de bouw van wolkenkrabbers en de aanleg van snelwegen kunnen tegenhouden. Door de lage daken, de straten met kleine huisjes met een tuin en de vreedzame rust ziet de binnenstad eruit als een groot dorp. In feite bestaat de stad uit een aantal dorpen, verbonden door een rastervormig stratenpatroon. De centrale as hiervan is de Malioboro, die in het noorden wordt begrensd door de spoorlijn en die in het zuiden over¬gaat in de A. Ymistraat, die uitkomt bij het Kratonpaleis. Ten noorden van het Alun Alun Utaraplein en de grote moskee (Mesjid Besar) bevindt zich de Beringharjomarkt, even druk en kleurig als de grote winkelstraat Malioboro. Nog meer naar het noorden liggen woonwijken en de campus van Gadjah Mada, de grootste en meest prestigieuze universiteit van Indonesië. In het zuiden ligt de oude stad met schilderachtige straten rondom het paleis en zijn bijgebouwen. Dit is de wijk van de ambachtslieden waar de voorouderlijke tradities in ere worden gehouden.

WETENSWAARDIGHEDEN
Stad met de status van provincie
Talen: Bahasa Indonesia (officieel), Javaans
Munteenheid: Indonesische roepie
Godsdiensten: Islam, Christendom, hindoeïsme

KLIMAAT
Zeer vochtig tropisch klimaat. Gemiddelde temperaturen: 26° C in januari, 27° C in juli.

CIJFERS
Bevolking: 688.800 inwoners Provincie Yogyakarta: Bevolking: 2,7 miljoen inwoners Oppervlakte: 3.200 km2

Vooraanstaande cultuurstad
Yogyakarta, de onbetwiste culturele hoofdstad van Indonesië, is altijd zeer op onafhankelijkheid gesteld geweest.


In de 8e eeuw stond het gebied onder gezag van Indische koningen, die prachtige monumenten lieten bouwen zoals het boeddhistisch heiligdom Borobudur of de stad Prambanan. In de 10e eeuw verplaatsten de vorsten hun hoofdstad naar het oosten van Java. De streek maakte een kalme tijd door totdat een nieuwe macht weer voor opleving zorgde, het Mataram-rijk. In de 18e eeuw vielen de Hollanders Midden-Java binnen en eigenden zich de helft van de grond toe. Een deel bleef echter in handen van de Mataram en in 1755 besloot vorst Mangkubumi op de plaats van Yogyakarta het grote Kratonpaleis te laten bouwen, waaromheen een stad ontstond. Eeuwenlang is het sultanaat van Yogyakarta het symbool geweest van verzet tegen de koloniale overheersing. In 1825 ontstond in de stad een nationalistische verzetsbeweging, geleid door vorst Diponegoro, tegen het Nederlands gezag. Tot 1830 werd de stad opnieuw verzwakt door de Javaoorlog. De Nederlanders heroverden het gezag over het midden van het eiland en Yogyakarta verdween naar de achtergrond. In 1882 ontdekte een Nederlandse arts vlakbij Yogyakarta de beroemde Pithecanthropus erectus. De streek, waar de Javaanse beschaving tot bloei is gekomen, is zeer waarschijnlijk een van de bakermatten der mensheid. Na de Tweede Wereldoorlog was Yogyakarta enige tijd het centrum van verzet tegen de Nederlandse overheersing. Ook nu nog is Yogyakarta een territorium met een speciale status, uitsluitend bestuurd door zijn sultan. Maar de stad is bovenal het middelpunt van cultuur en onderwijs van het land.

BEZIENSWAARDIGHEDEN
Het Kratonpaleis, de Taman Sari met zijn ondergrondse moskee, Paku -Alaman Palace, de Beringharjo - markt, de vogelmarkt, het Sonobudoyo Museum, de Malioborostraat, de wijk Kota Gede, de dierentuin (Gembira Loka Zoo). Omgeving: Prambanan en Borobudur.

BRONNEN VAN INKOMSTEN
Industrie: voedingsmiddelen, textiel. Handwerksnijverheid (batik, poppen, edelsmeedwerk). Toerisme.
 

 

Vorige Omhoog Volgende



ONZE  ANDERE  REISVERSLAGEN

ALASKA  /  ANDALUSIË   / ARGENTINIË   /   AUSTRALIË   /  AVONTUREN  /  BALI   /  BELGIË  /  BELIZE   /   CANADA   /   CALIFORNIË   /   CHILI   /   CHINA   /   CUBA   /   CURAÇAO   /   CYPRUS   /   DENEMARKEN   /   DUITSLAND   /  ECUADOR   /   EGYPTE   /   ENGELAND   /  ESTLAND  /   FINLAND   /  FOTOSITE  /  FRANKRIJK  /  GUATEMALA   / HONGARIJE   /  INDIA -NOORD   /   INDIA -ZUID   /   INDIA -RAJASTHAN   /   IRAN  /   ISRAËL  /   ITALIË   /  JAVA   /  JORDANIË   /   KRETA   /   KROATIË   /  LETLAND   /   LITOUWEN   /   MADEIRA   /   MALEISIË   /   MALLORCA   /  MALTA  /   MAROKKO   /   MEXICO YUCATAN     /   MEXICO  /  NEPAL   /   NEW YORK   /   NOORWEGEN   /   OEZBEKISTAN   /  OOSTENRIJK  /   PARAGUAY   /   PERU   /   POLEN   /  PORTUGAL  /   REISFOTO'S   /  RUSLAND   /   SCANDINAVIË   /   SICILIË   /   SINGAPORE   /   SLOVENIË   /  SLOWAKIJESPANJE   /   SRI  LANKA   /   SUMATRA   /   SYRIË   /   THAILAND   /  TSJECHIË   /   TUNESIË   /   TURKIJE   /   UNESCO - SITE   /   URUGUAY   /   USA    /   ZUID-AFRIKA  /   ZWEDEN