Reizen met de trein
Wachten op vertraagde trein
Op het station is geen zitplaats meer vrij, dus nemen we maar plaats op de
grond, leunend tegen een muur. Om halftwaalf volgt een oproep voor reizigers
richting Bandung, waartoe wij dus ook behoren. Aan de reacties van de wachtenden
kunnen we concluderen dat de trein vertraging heeft opgelopen. Hoewel we niets
anders hadden verwacht, balen we toch van die voor ons onaangename mededeling,
want de omstandigheden zijn voor een lange wachtpauze verre van ideaal! (Dorst
en we hebben niets te drinken!)
Slapen op de vloer
Om kwart over twaalf komt de trein eindelijk binnen. We vinden zonder moeite onze coupé.
Tot onze ergernis vertrekken we pas een half uur later. Het is broeierig warm,
maar dat schijnt geen reden te zijn om de air-conditioning of de ventilatoren
aan te zetten. Met name Robbert houdt het bijna niet meer uit, temeer daar de
banken ongastvrij hard zijn en er geen rekening is gehouden met de omvang van
bepaalde westerse toeristen. |

|
Helse nachtelijke reis
Het wordt een helse, nachtelijke reis. Hoewel we af en toe op het schommelende
ritme "insoezen", komt er van echt slapen weinig terecht. Robbert
gaat uit wanhoop tenslotte languit op de vloer liggen, aldaar verblijfhoudende
kakkerlakken straal negerend. Jos neemt de door Robbert geschapen ruimte direct
in bezit en slaapt de rest van de nacht redelijk.Om zes uur knipt de natuur
buiten het licht aan en ontvouwt zich een prachtig, diepgroen landschap voor
ons. Op de traag voorbijschuivende sawa's zijn de boerenvrouwen al diep gebukt
aan het werk, karbouwen kijken met lodderige ogen de puffende trein na en
trossen geüniformeerde dorpskinderen lopen in alle vroegte opgewekt naar
hun "sekolah".
Sandwich niet thee als ontbijt
We bestellen een uit sandwiches bestaand ontbijt met thee. In de coupé
komt men weer tot leven: kinderen beginnen te blèren, zitkussens worden
opgehaald en bij stations lijkt het binnen op de gangpaden op een woelige markt.
We bekijken al die tafereeltjes met slaapdronken ogen; we voelen ons geradbraakt
en reageren overal lusteloos op. Reizen in Indonesië heeft ons eindelijk
klein gekregen. We verlangen naar een douche, want we ruiken ranzig naar opgedroogd
zweet. Gelukkig komt om 09.45 uur een einde aan onze beproeving als we het station
van Bandung binnenstomen.
|