|
|
Weer eens uitslapenWe slapen beiden uit tot kwart voor tien. Ontspannen zitten we op de veranda te ontbijten. Robbert krijgt ineens kijk op de scryptogrammen van de NRC die Jos bij zich heeft en schept zichtbaar plezier in het oplossen ervan. Menigmaal zal hij Jos de laatste dagen van deze vakantie op dit gebied naar de kroon steken. We brengen de ventilator die we geleend hebben terug, rekenen en passant af en nemen de bemo naar de busterminal. Daar stappen we in de eerste de beste bus waarop "Bogor" staat.
Busreis naar BogorWe nemen achterin plaats in de hoop dat daar meer ruimte is, een ijdele hoop blijkt achteraf. Tal van venters lopen de bus van voor tot achter door, leurend met hun koopwaar. Veel mensen spreken ons aan. Drie kwartier later zijn we op weg. Jos bemerkt dan dat hij nog steeds de hotelsleutel in zijn bezit heeft - in Bogor zal hij die per post terugsturen. De bus is afgeladen vol en ruimte voor bagage is er niet. We zitten hutje op mutje, gelukkig is de temperatuur dragelijk. Jos voert gesprekken met een zekere Amirullah Cut, een technisch leraar (HTS) uit Atjeh die in Bandung drie maanden lang verplichte gastlessen heeft gegeven. Robbert raakt in gesprek met een militaire kadet (inclusief walkman, met muziek van Michael Jackson, Tom Jones, Whitney Houston). Hij zit op de militaire academie in Magelang en vindt het jammer dat hij geen snor mag dragen. Ook onderhoudt hij zich nog langdurig met een jonge student Economie.
|
