HAIFA E.O.

EXCURSIE NAAR FRAAI GELEGEN HAVENSTAD

Deelnemers - Technicon - Bahaitempel - Naomi - Druzen - Beth Shearim - Meggido - Diamantcentrum Nethanya

Zondag, 1 januari 1989

Op naar het noorden

's Nachts gewekt door vuurwerk: Nieuwjaar is aangebroken! Ik werd 's nachts door ontploffend vuurwerk gewekt; toen pas realiseerde ik me dat het Nieuwjaar was. Ik had er niets van gemerkt. De Joden vieren dit feest op een andere datum, omdat ze een afwijkende kalender hebben. Het ontbijt was weer niet op tijd klaar, maar Aysje was zo goed om me eieren en broodjes voor onderweg mee te geven. Stipt om kwart over zeven kwam een werkstudent me afhalen. Op het kantoor van Egged Tours was het een chaos, want enkele tientallen reislustigen wilden een ticket kopen, maar er was geen enkele functionaris aanwezig! Ik was gelukkig direct aan de beurt; een ticket had ik al, dus ik hoefde alleen maar af te rekenen.

Veel nationaliteiten vertegenwoordigd

Bij de bus naar Haifa werden we opgevangen door een man en een vrouw. In tegenstelling tot mijn verwachting bleek de vrouw de chauffeur te zijn en ging de man mee als gids. Ze heetten respectievelijk Naomi en Efraim. Het was een kleine bus met 20 zitplaatsen. Verbaasd zag ik dat een van de passagiers Signore Armando Rapallo uit Rome was; die oude baas was behoorlijk actief in de weer! Enkele andere passagiers:

Harry C., een Zeeuwse Jood die een uitkering genoot als voormalig oorlogsslachtoffer
Hij had als jongetje 3 jaar in een piepklein kamertje in Amsterdam - Noord ondergedoken gezeten.
Als gevolg daarvan leed hij nou aan claustrofobie);
Een naar schatting 35-jarige kalende homo uit San Francisco, die voortdurend zijn videocamera hanteerde. Omdat hij Spaans sprak ontfermde hij zich over ....
Een jonge Colombiaan ("Ein Schwartzer" zouden ze in het Jiddisch zeggen). Naarmate de reis vorderde scheen er tussen die twee iets moois op te bloeien;
Een welgestelde zakenvrouw uit Boston (Joods);
Een schriele lerares Spaans uit Philadelphia (Joods);
Een zwijgende knaap uit Manchester met een leren broek;
Een Zuidafrikaan met zoontje uit zijn eerste huwelijk (Joods). Zijn eerste vrouw was een overlevende uit het kamp Bergen - Belsen; afkomstig uit het Hollandse Haarlem . Het zoontje sprak dan ook nog enkele woordjes Nederlands;
Tenslotte zaten er nog twee Aziatische jongens in de groep, zij wisselden met niemand een enkel woord. Zo te zien verstonden ze wel Engels.

Tocht langs de kust

Langs de kust ging het richting Haifa, dat in het noorden van het land ligt. In de badplaats Herzliya pikten we nog enkele Japanners op. De kuststrook bestaat uit een vlakte die vroeger moeras was; nu worden er voornamelijk citrusvruchten geteeld. Via de plaatsen Nefthania, Nathanya en Cesarea bereikten we het Carmelgebergte. De stad Haifa is gelegen op een uitloper daarvan aan de mooie baai van Akko.

Bezoek aan Technikon in Haifa

Allereerst brachten we een bezoek aan het Technikon, een technisch museum dat op het universiteitsterrein ligt. Men vertoonde er een diaklankbeeld met een ingesproken tekst van Kirk Douglas. Verder waren er computersimulaties, maquettes en dergelijke. Signore Armando toonde veel belangstelling voor "civil engineering", dat bleek ook zijn vroegere beroep te zijn; vandaar dat hij voor een Italiaan zo goed Engels sprak. Ongevraagd vertelde hij me ook over zijn gebroken heup, reden waarom hij steeds die wandelstok bij zich had.

Mooi Bahaitempel schitterend gelegen

Na het Technikon stonden bezoeken aan een Carmelitessenklooster, de Eliasgrot (voor verdere informatie: zie de Bijbel), een beeldentuin met gestroomlijnde sculpturen van de Zwitserse kunstenares Ursula Maldin en de korte, maar wel mooie kabelbaan op het programma. De Bahai-tempel maakte echter de diepste indruk op mij; schitterend gelegen op de hellingen, zeer esthetisch vormgegeven en omringd door prachtig onderhouden tuinen en parkjes. In één woord magistraal. Ook het interieur van de tempel zag er allerlieflijkst uit. Graag had ik er langer willen verpozen, maar dat lag niet in de planning.

Naomi, een zelfbewuste Sabra vrouw

Aan de voet van de Carmel werd geluncht in een Arabisch (ja hoor, alweer!) restaurant. Ik at er onder meer kippensoep en hete chilipaté met pita. Ondertussen voerde ik een geanimeerd gesprek met de 27 - jarige buschauffeur Naomi. Ik kon uitstekend met haar overweg. Ze was erg goedlachs en ze had een verblindend gaaf gebit. Ze vertelde me over haar voormalige Nederlandse vriendje Jaap, waarmee ze in de kibboets haar eerste erotische ervaringen had opgedaan. Ze was een echte, gebruinde Sabra: open, recht-door-zee en voor de duivel niet bang. Ik bewonderde haar echt. Ze riep bepaalde gevoelens bij me op en ik had het dan ook niet alleen bij praten willen laten.

Wie heeft de langste kabelbaan?

Om half twee gingen we de bergen in. In de bus ontspon zich een gesprek dat draaide om de vraag welk land nu eigenlijk de langste kabelbaan had. Massada en San Francisco vielen af, zodat uiteindelijk de bonkige Zuidafrikaan met de kabelbaan in Cape Town won; het ding schijnt daar bijna 2 km lang te zijn. Harry en ik als moerasdeltabewoners zwegen wijselijk. Inmiddels reden we op 500 m hoogte over de kam van de Carmelberg: achter ons lag de baai (met haven en industrieterrein, dat wel) te schitteren, links van ons strekte de vruchtbare Yisreel vallei zich uit. Rechts van ons ontvouwde zich een weids panorama over de Middellandse Zee en voor ons lag Klein Zwitserland op ons te wachten.

Toeristisch dorp van Druzen en Beth Shearim

In een klein Druzendorp hielden we tien minuten halt. Het bleek er nogal toeristisch aan toe te gaan, dat had ik niet verwacht. Een half uur later stopten we iets langer bij de catacomben van Beth Shearim. De 20 in de rotsen uitgehouwen grafruimten stammen uit de eerste eeuwen na Christus. De Signore was hevig geïnteresseerd en vergeleek een en ander met de catacomben uit Rome, "You say the Jews were not prosecuted? And yet they built catacombs, why?" Omdat de Joden in die tijd niet in Jeruzalem begraven mochten worden, vandaar. Steeds weer vergeleek de Italiaan de monumenten met de Romeinse historie en eiste hij tekst en uitleg van de rol die de Romeinen er mogelijkerwijs in gespeeld hebben. De gids werd dit voortdurende gevraag moe en begon na een tijdje zijn uitleg steeds met hetzelfde zinnetje: "This has nothing to do with the Romans!" Overigens, op het gebied van oude opgravingen bleek de gids Efraim zich als een kenner te ontpoppen; hij had enkele jaren archeologie gestudeerd aan de universiteit van Tel Aviv. Ik liet het gezelschap iets eerder in de steek en ging alvast de bus in waar Naomi mij met een warme glimlach begroette. We rookten samen een sigaretje, hetgeen in de bus eigenlijk verboden was.


Meggido	Beth Shearim

Meggido, steeds opnieuw slagveld

Ons volgende bezoek gold Meggido, een belangrijke archeologische opgravingplaats. In de Bijbel wordt die plek Armageddon genoemd, waar het Laatste Oordeel zal plaatsvinden. De heuvel die er ligt en die half is afgegraven, herbergt in 15 verschillende lagen de restanten en ruines van evenveel steden en beschavingen. De Kanaänitische koning Ahab liet er een ingenieus onderaards systeem bouwen om zijn stad in tijden van belegering toch te kunnen voorzien van vers drinkwater. Helaas was dat kanaal op dat moment niet toegankelijk voor ons. Als doekje voor het bloeden kregen we een snelle rondleiding door het museum. waarvan me alleen nog de leerzame maquette van de Tel bijstaat.

OUDE

DRUZISCHE

MANNEN

Ontsnapt aan botsing

Over de Via Maris, een 4.000 jaar oude weg die van Egypte naar Syrië leidt, rijden we terug naar het zuiden. Ik praat met Harry over het Hebreeuws en Jiddisch. Hij komt al zo'n 15 jaar in Israël; hij beschouwt het als zijn tweede tehuis. Hij verstrekt me tal van praktische tips over het land, hetgeen ik op de zesde dag van mijn bezoek een beetje als mosterd na de maaltijd ervaar. Onderweg ontsnappen we op het nippertje aan een ongeluk. Een bus staat nét achter een bocht dwars over de weg; gelukkig houdt Naomi haar hoofd koel en zij weet onze bus nog net in de zachte berm tot stilstand te brengen. We rijden trouwens door een streek met veel Arabische dorpen, die er best wel welvarend uitzien. In ieder geval véél welvarender dan de stoffige plaatsjes in de West Bank (bezet gebied).

Diamantcentrum Netanya

Het is al donker als we in Netanya aankomen. We worden er met gratis koffie welkom geheten in de Diamantbeurs. Tevens biedt men ons een korte excursie en een filmpje in de werkplaatsen (kloven. slijpen, etc.). waar voornamelijk vaklui uit Amsterdam en in mindere mate Antwerpen werkzaam zijn. In de expositieruimte kunnen we korting krijgen op de diamanten, die in prijs variëren van $ 50 tot $ 150.000! Omdat ik ineens een steek in mijn hoofd krijg en duizeligheden me bevangen ga ik naar buiten een frisse neus halen. De zilt zeelucht doet me echt goed. Pas om zeven uur word ik bij mijn hotel afgeleverd. Ik neem speciaal afscheid van Harry - die me nog wat oude muntjes die uit de roulatie zijn toestopt - en natuurlijk van Naomi.

January 3, 2002 2:03 AM

ONZE ANDERE REISVERSLAGEN

ALASKA / ANDALUSIË / ARGENTINIË / AUSTRALIË / AVONTUREN / BALI / BALKANREIS / BELGIË / BELIZE / BULGARIJE / CANADA / CALIFORNIË / CHILI / CHINA / CUBA / CURAÇAO / CYPRUS / DENEMARKEN / DUITSLAND / ECUADOR / EGYPTE / ENGELAND / ESTLAND / FILIPPIJNEN / FINLAND / FOTOSITE / FRANKRIJK / GRIEKENLAND / GUATEMALA / HONGARIJE / INDIA -NOORD / INDIA -ZUID / INDIA -RAJASTHAN / IRAN / ISRAËL / ITALIË / JAVA / JORDANIË / KRETA / KROATIË / LETLAND / LITOUWEN / MADEIRA / MALEISIË / MALLORCA / MALTA / MAROKKO / MEXICO YUCATAN / MEXICO / NEPAL / NEW YORK / NOORWEGEN / OEKRAINE / OEZBEKISTAN / OOSTENRIJK / PARAGUAY / PERU / POLEN / PORTUGAL / REISFOTO'S / ROEMENIË / RUSLAND / SCANDINAVIË / SICILIË / SINGAPORE / SLOVENIË / SLOWAKIJE / SPANJE / SRI LANKA / SUMATRA / SYRIË / THAILAND / TSJECHIË / TUNESIË / TURKIJE / UNESCO - SITE / URUGUAY / USA / ZUID-AFRIKA / ZWEDEN