CAIRO II

DAG 9

ASSOUAN - TREIN - CAIRO

Idyllische tafereeltjes vanuit de trein

Bescheiden klopje op de deur, ik word gewekt. Het is zes uur en de "early morning tea" komt eraan. Anderhalf uur vergaap ik me aan het rurale Egypte dat al ontwakend aan mij voorbij rolt, aanvankelijk in ochtendnevels gehuld. Balkende ezels, ploeterende buffels, naar hun akkers sjokkende fellah's, kinderen die naar school huppelen, krinkelende kookvuurtjes, het heeft iets onechts idyllisch, iets mystieks. Ik wrijf mijn ogen uit en laat de zaak genietend aan me voorbijtrekken.

Opvang door een Adonis

Aankomst Cairo om acht uur. Deze keer krijg ik als eerste mijn kamer toegewezen, een goedmakertje voor het gekluns op de eerste dag soms? Onze gidsen zijn weg, we worden nu opgevangen door een gladde jongeman in een op maat gesneden modern kostuum. De meiden smelten voor hem weg, zelfs de twee jonge domineedochters in hun degelijke tweedrokjes kunnen hun ogen niet van hem afhouden. En gelijk hebben, want het is een klassieke Adonis.

Chaotisch Cairo verkennen

Ik ga zo snel mogelijk de stad in. Ik steek de Nijl over waarbij ik de verschillende eilanden als een soort springplank gebruik. Ik zet er stevig de pas in. Via de American University en het Egyptisch Museum  beland ik in de modernere wijken. Fallafel en kebab als lunch. Tussendoor struin ik theehuisjes af om kleingeld voor mijn broer Clim te bemachtigen. Ik beland in de oude souk (Arabisch voor markt) uit de elfde eeuw. Het stikt hier van de medresses (koranscholen) en grauwe moskeeën uit lang vervlogen tijden. Ik kom langs de Azhar Universiteit (190.000 studenten uit alle landen van de wereld, gespecialiseerd in moslimstudies). Ik dwaal door sloppenwijken, waar de mensen me met rust laten, me hoogstens vriendelijk toelachen. Ze wonen hier zelfs op kerkhoven. Tussen de huizen liggen hoge afvalbergen, de straten zelf zijn clean. Via bazaars en levendige volkswijken bereik ik de Citadel. Van daaruit is het naar de Ibn Tulum Moskee niet ver meer, het is een heel oud gebouw uit de 8ste eeuw, in een sobere stijl met een dikke minaret, een beetje stomp. Verder langs ruïnes, haveloze panden, straatkermisattracties, gaten als bomkraters tussen de houten huizen. Maar ook prachtige gestileerde gebouwen waar een fikse schrobbeurt en een lik verf hier en daar wonderen zouden verrichten.

 

Zamalek en El Gezira - eilanden

Om vier uur bereik ik de Nijl weer; ik ben dan 6 uur bijna onafgebroken onderweg. Foto's vanaf terras hotel Sheraton op Zamalek-eiland. Ook foto's vanaf eiland El Gezira van de bruggen en de Televisietoren. In Gizeh kom ik langs de ambassade- en bankenwijk, allemaal streng bewaakt. Na vijven in hotel. Lekker ligbad. Bijna 25 km gelopen vandaag en dat zonder blaren of ander ongerief. 's Avonds een lekker buffet. Ik eet aan tafel met een moeder met haar dochter,die als vrijwilligsters werken voor dominee Visser die in zijn kerk in Rotterdam verslaafden opvangt. De onkreukbare dominee biedt me een biertje aan, hetgeen ik uiteraard niet afsla. Inpakken en vroeg proberen te slapen. Dat lukt niet. Mijn kamer ligt pal naast de liftschacht. Nooit geweten dat er 's nachts zo vaak gebruik wordt gemaakt van tumultueuze hotelliften. Een extra slok whisky (die fles moet toch eens op) doet me uiteindelijk inslapen.

DAG 10

CAIR0 - ATHENE - AMSTERDAM - ROERMOND

Terug naar huis

Na een gemakkelijk ontbijtbuffet (dan hoef je tenminste niet op bediening te wachten) om negen uur vertrek per bus naar het vliegveld. Rit van zo'n anderhalf uur! De vlucht verloopt verder probleemloos. Ik zit naast de familie Cazimier die honderduit vertelt; volgens mij zijn ze blij dat ze weer naar huis kunnen. 's Avonds tegen acht uur sta ik weer voor mijn huisdeur. Het is zondag, Studio Sport is net afgelopen. Morgen weer aan de slag op school, heerlijk zeg.