ALEXANDRIň

Start FAYYOUM OASE ALEXANDRIE CAIRO TERUG

DAG 7 

OASE AL FAY'YOUM - CAIRO - ALEXANDRIň

Via Cairo naar AlexandriŽ

Met de paardenkoets naar het busstation. Voor fl 1,50 (3 lira, ofwel Egyptische ponden, voor 150 km) naar Cairo. Ik zit naast een gebaarde intellectueel. Het gesprek met hem wil niet vlotten, ook al is zijn Engels uitstekend. In Cairo kan ik probleemloos overstappen, een kwartier later ben ik op weg naar AlexandriŽ. Nu zit ik naast een Omar Shariff type; die wil graag een gesprek voeren, maar kan niet omdat hij geen Engels beheerst. Halverwege stapt hij uit. Een jonge gehoofddoekte vrouw komt ongegeneerd naast me zitten. Ze wil maar wat graag een praatje maken, kan het ook wel met haar schoolengels, maar mag het niet vanwege de strenge zeden in dit land. Dat ze naast mij is gaan zitten levert haar al bestraffende blikken op. 

Hotel pal in het centrum

Om drie uur kom ik in AlexandriŽ aan. Eerst koffie drinken, dan te voet naar een hotel in het centrum zoeken. Het wordt hotel New Capri op 100 meter van het centrale plein van deze 6 miljoen zielen tellende metropool; fl 15 per nacht, incl. ontbijt. Ik heb ook hier geen aparte badkamer, maar aangezien ik op mijn etage de enige gast ben hoef ik mijn badkamer ook niet te delen. De receptionist is een moderne student Economie. Lange wandeling langs de winderige Corniche langs de haven. Alex. is niet lang, maar breed; zij strekt zich 30 km uit langs de kust. De lengte is maximaal 5 km. 

Een beetje geschiedenis
De stad is in 330 v.Chr. door zijn naamgever, Alexander de Grote gesticht . Ptolemeus, een van zijn generaals, bleef als stadhouder en stichtte de dynastie van de PtolemeeŽn, half Grieks en half Egyptisch. Cleopatra was zijn laatste nazaat in 50/40 v.Chr. De stad stond bekend om de Mokossion, een enorme bibliotheek die alle kennis van die tijd onder haar dak had (half verwoest door een aardbeving, de rest door Arabieren (volgens de Christenen); of door Christenen (volgens de Arabieren). Eveneens befaamd om een van de Zeven Wereldwonderen, de 150 m hoge vuurtoren Pharos, ten onder gegaan in 10de eeuw door een aardbeving. 

 

Veel theehuizen hier. In een mondaine hoofdstraat (Alex is veel moderner en westerser dan zijn antipode Cairo) tref ik twee ťchte koffiehuizen uit de jaren twintig aan, naast aantrekkelijke Jugendstil bieden ze ook nog eens heerlijke espresso's voor zestig cent. Regelmatig vertoef ik hier. Ook vind ik na lang zoeken een drankwinkel, de enige in een omtrek van 1 km, en dat in het centrum van een wereldstad! De pils wordt er afgeleverd in papieren zakken.

 

DAG 8 

ALEXANDRIň:

CORNICHE - TOMBE KOM AL SHAKAMI - ABU ABBAS MOSKEE - FORT

Sight seeing dag

Het is vrijdag, de moslimse vrije dag. Ik ga geld wisselen in het mooie koloniale hotel Cecil. Dan bevestig ik mijn retourvlucht bij het kantoor van Air Egypt, men staat me er prettig te woord. Eerste echte Brasil-koffie van de dag al vůůr negen uur. Ik koop de International Herald Tribune en Al Ahram in het Engels. Een vastekrantenbaba houdt die elke dag voor mij vast tegen een kleine vergoeding (een duppie). Een lange stadswandeling ligt vanwege het zonnig weer voor de hand; vial de Corniche en het Monument voor de Onbekende Soldaat naar de catacomben van Kom Al Shakami; klein, maar best mooi. Omzwervingen door volkswijken, stukje met een stokoude en langzame tram naar de nieuwe moskee van Abu Abbas. Ernaast is permanent kermis. Voormalige Grieks-Romeinse Forum en theater bekijken, evenals de Zuil van Pompeus met aan weerszijden een sfinx. 

zuilpompeus.jpg (6810 bytes)
Catacomben
Krantenkiosk
Kermis moskee
Zuil Pompeus

Teleurstelling in fort Quaitbay

Op naar de haven: opvallend zijn hier de borden met opschriften in talen als Russisch en Zweeds. De handelaren spreken die talen ook nog, knap hoor. Als laatste bezoek ik de kleinere vissershaven die veel kleurrijker is. Mooie lage zon, waarin het Fort Quaitbay ligt. Dit fort is gebouwd op de ruÔnes van de Pharo. Ik betaal entree en loop binnen. Pal daarna sluit men alle deuren voor mijn neus; ik ben boos en maak stennis bij de directeur. Ik vind dit geen manier van doen. Morgen mag ik terugkomen, zegt hij, voor niks. Maar voor mij hoeft het dan al niet meer. 's Avonds rondslenteren, 'foel' eten en linzensoep, heel veel glaasjes chai en een enkel biertje in restaurant Astoria. Voor de eerste keer tijdens deze reis lig ik pas na middernacht in bed.

DAG 9 

ALEX : MARCUS COLLEGE - MONTAZA TUIN / PALEIS

Schattig trammetje

Laat op. Slenteren langs boulevard, tot bij het Marcus College, de school waar Boutros Boutros Ghali (ex - secretaris-generaal van de VN) heeft gestudeerd. Ik spring op het trammetje naar eindpunt Al Nasr, duurt ťťn uur. Broodje shoarma. Taxi naar fraaie tuinen van Montaza Paleis. Die ligt op een kaap vol coniferen, ik moet entree betalen voor toegang tot park. Er zijn meer toeristen hier: jolige jongeren uit TunesiŽ. Ik maak een praatje met een 'retired' scheepsbevrachter en kapitein; hij voer veel voor Shell, kent Rotterdam als zijn broekzak. Ervaringen over wereldsteden uitgewisseld. Leuk contact met deze krasse bejaarde. Dure thee nuttigen in een leeg casino. 

         

Verbroedering met chauffeur

Terug met een taxi. De chauffeur is een Kopt, dat merk ik aan de tatoeŽring van een kruis aan zijn pols. Hij is erg enthousiast en beschouwt me als zijn bondgenoot, hij gaat ervan uit dat ik ook christen ben. Ik laat hem in die waan. Ritprijs fl 2,50 voor 16 km. Hij geeft me een boekje over Sint Stefanus (ook een Kopt) cadeau. Ik breng een fotorolletje naar een fotozaak om te ontwikkelen, op proef. Ze blijken achteraf niet best te zijn; er hangt een blauwe waas over de afdrukken. 's Avonds op zoek naar shag of Gauloises in de havenbuurt, tevergeefs. Ik beland in een bazaar waar louter Russische textiel handelaren staan. Ze menen dat ik een Rus ben als ik wat in hun taal terugwauwel. Maar ze zijn niet opdringerig, dat valt dus weer eens mee. (Die middag heb ik een lastige Arabier die me hinderlijk op de voet volgde van me af moeten schudden.)  Biertjes bij Astoria. Er zit pakpapier om mijn glas, de hypocrieten!

  

DAG 10 

ALEX : STRAND - RASH AL TIN~PALEIS - CATACOMBEN

Strand en catacomben

Het is Oudejaarsdag. Hier en daar worden rotjes afgestoken door kwajongens. Ik neem de tram naar het strand. Daar is niks te zien, of het moet vies zand en afgebladderde strandhuisjes zijn. Door naar een tweede paleis, het Rash Al Tin. Kom er niet in, want er zetelt momenteel het hoofdkwartier van de Marine. De catacomben dan maar. Die blijken 30 meter diep met meer dan 200 graven (nissen) en hier en daar een mooi reliŽf. Ze stammen uit de tweede eeuw na Christus. 

Rechtenstudent, saluerende liftboy

Ernaast een Grieks-Romeins Museum met veel beelden, allemaal geschonden. In de namiddag uitgebreid eten in een goed restaurant; vogelsoep, gepaneerde schnitzel, spaghetti, veel salades en groente, tohina, brood en mineraalwater. Dit alles voor fl 7,50. Hier zal ik dus vaker komen genieten. Nieuwe boy aan de receptie van hotel, nu een student in de rechten. Hij spreekt perfect Engels met Amerikaanse tongval. De haveloze liftbediende staat voortdurend voor mij te salueren. Zolang ik hem een kleinigheid baksjies geef, blijf ik zijn "big friend". Om 12 uur ben ik al uren op mijn kamer, als plotseling buiten geknal weerklinkt. Ik was het finaal vergeten, het Nieuwe Jaar wordt ingeluid. De receptie belt om me de beste wensen voor het nieuwe jaar over te brengen, sympathiek gebaar. Dat zal me weer een fooitje kosten.

 

Foto van het centrale plein vanuit mijn hotelkamer. 
Met de bus kan ik in de stad elke plek bereiken. Een probleem is wel de taal, weinig mensen spreken er Engels of Frans, laat staan Nederlands.

DAG 11

ALEX : BEGRAAFPLAATSEN - DIERENTUIN - PARKEN

Kerkhofdag

Ďs Morgens te voet drie grote begraafplaatsen bezocht: een Grieks-orthodoxe (nog steeds goed onderhouden), een christelijke 'westerse stijl' (slecht onderhouden, veel verwilderde katten) en een Koptische (gratis rondleiding, veel graven in muurnissen). Daarna lange speurtocht naar de Zoo, gedeeltelijk met het liefelijke trammetje. De dierentuin heeft weinig te bieden, wel mooie pelikanen. De verzorger heeft een symbiotische verhouding met de die vogels. Stinkende roofdierkooien, rijp voor acties van de dierenbescherming. Terug met de tram, duurt anderhalf uur voor 6 km of zo. Weer uitgebreid gourmet dineren: soep, biefstuk, Spaanse omelet,etc, etc. Badslippers, ansichten en biertjes kopen. Hele avond in Newsweek lezen.

 

Een pelikanen - tweeling

Koptisch kerkhof

DAG 12

ALEX : KHEDIFE MOSKEE - MARKT - CORNICHE

In de clinch met "stille"

Ik bezoek enkele kerken en moskeeŽn in een nog niet bezocht deel van de stad. Ik word overal vriendelijk behandeld. Behalve op de markt, daar krijg ik een probleem als ik een tafereeltje met boerenvrouwen en levende have wil fotograferen. De vrouwen vinden dit niet erg, maar een stille (agent in burger) verbiedt me uitdrukkelijk foto's te maken. Ik eis van hem om zich te legitimeren, wat hij weigert. Ik wind me op, waardoor al gauw nieuwsgierig volk om ons samendromt. Ik kies dan eieren voor mijn geld en druip af. Nog een kwartier lang word ik door die leren jas met  Adidas-gympen geschaduwd. Ik bezoek voor het eerst souvenirshops. Ik laat mijn oog vallen op fraaie gravures, maar zij willen niet afdingen. Dan gaat de koop niet door. Bijna ziek gegeten aan de calmares, die zijn zo lekker en goedkoop hier! Ik krijg weer eens thee gratis, er zijn hier zo weinig toeristen dat ze mij graag zien komen, heel gastvrij. Een uurtje in het zonnetje liggen voor het stadion van Alex. 's Avonds eten bij KFC, de chicken nuggets van de 'Colonel' zijn niet echt smakelijk. Biertjes bij Hotel Elite, een ander fameus restaurant uit de jaren dertig , de schrijver Lawrence Durrel is hier nog dronken geworden en zeker niet toevallig. Het bier wordt voor de afwisseling hier geschonken in plastic koffiebekertjes.

Vorige Start Volgende