|
|
MENUWelkompaginaREIS 1992Cairo 1
|
ALEXANDRIËMEER INFO ALEXANDRIËDAG 7OASE AL FAY'YOUM - CAIRO - ALEXANDRIËVia Cairo naar AlexandriëMet de paardenkoets naar het busstation. Voor fl 1,50 (3 lira, ofwel Egyptische ponden, voor 150 km) naar Cairo. Ik zit naast een gebaarde intellectueel. Het gesprek met hem wil niet vlotten, ook al is zijn Engels uitstekend. In Cairo kan ik probleemloos overstappen, een kwartier later ben ik op weg naar Alexandrië. Nu zit ik naast een Omar Shariff type; die wil graag een gesprek voeren, maar kan niet omdat hij geen Engels beheerst. Halverwege stapt hij uit. Een jonge gehoofddoekte vrouw komt ongegeneerd naast me zitten. Ze wil maar wat graag een praatje maken, kan het ook wel met haar schoolengels, maar mag het niet vanwege de strenge zeden in dit land. Dat ze naast mij is gaan zitten levert haar al bestraffende blikken op.
Alexandrië: metropool met allure
|
| Een beetje
geschiedenis De stad is in 330 v.Chr. door zijn naamgever, Alexander de Grote gesticht . Ptolemeus, een van zijn generaals, bleef als stadhouder en stichtte de dynastie van de Ptolemeeën, half Grieks en half Egyptisch. Cleopatra was zijn laatste nazaat in 50/40 v.Chr. De stad stond bekend om de Mokossion, een enorme bibliotheek die alle kennis van die tijd onder haar dak had (half verwoest door een aardbeving, de rest door Arabieren (volgens de Christenen); of door Christenen (volgens de Arabieren). Eveneens befaamd om een van de Zeven Wereld wonderen, de 150 m hoge vuurtoren Pharos, ten onder gegaan in 10de eeuw door een aardbeving. |
|
Veel theehuizen hier. In een mondaine hoofdstraat (Alex is veel moderner en westerser dan zijn antipode Cairo) tref ik twee échte koffiehuizen uit de jaren twintig aan, naast aantrekkelijke Jugendstil bieden ze ook nog eens heerlijke espresso's voor zestig cent. Regelmatig vertoef ik hier. Ook vind ik na lang zoeken een drankwinkel, de enige in een omtrek van 1 km, en dat in het centrum van een wereldstad! De pils wordt er afgeleverd in papieren zakken.
Het is vrijdag, de moslimse vrije dag. Ik ga geld wisselen in het mooie koloniale hotel Cecil. Dan bevestig ik mijn retourvlucht bij het kantoor van Air Egypt, men staat me er prettig te woord. Eerste echte Brasil-koffie van de dag al vóór negen uur. Ik koop de International Herald Tribune en Al Ahram in het Engels. Een vastekrantenbaba houdt die elke dag voor mij vast tegen een kleine vergoeding (een duppie). Een lange stadswandeling ligt vanwege het zonnig weer voor de hand; vial de Corniche en het Monument voor de Onbekende Soldaat naar de catacomben van Kom Al Shakami; klein, maar best mooi. Omzwervingen door volkswijken, stukje met een stokoude en langzame tram naar de nieuwe moskee van Abu Abbas. Ernaast is permanent kermis. Voormalige Grieks-Romeinse Forum en theater bekijken, evenals de Zuil van Pompeus met aan weerszijden een sfinx.
Op naar de haven: opvallend zijn hier de borden met opschriften in talen als Russisch en Zweeds. De handelaren spreken die talen ook nog, knap hoor. Als laatste bezoek ik de kleinere vissershaven die veel kleurrijker is. Mooie lage zon, waarin het Fort Quaitbay ligt. Dit fort is gebouwd op de ruïnes van de Pharo. Ik betaal entree en loop binnen. Pal daarna sluit men alle deuren voor mijn neus; ik ben boos en maak stennis bij de directeur. Ik vind dit geen manier van doen. Morgen mag ik terugkomen, zegt hij, voor niks. Maar voor mij hoeft het dan al niet meer. 's Avonds rondslenteren, 'foel' eten en linzensoep, heel veel glaasjes chai en een enkel biertje in restaurant Astoria. Voor de eerste keer tijdens deze reis lig ik pas na middernacht in bed.
Schattig trammetjeLaat op. Slenteren langs boulevard, tot bij het Marcus College, de school waar Boutros Boutros Ghali (ex - secretaris-generaal van de VN) heeft gestudeerd. Ik spring op het trammetje naar eindpunt Al Nasr, duurt één uur. Broodje shoarma. Taxi naar fraaie tuinen van Montaza Paleis. Die ligt op een kaap vol coniferen, ik moet entree betalen voor toegang tot park. Er zijn meer toeristen hier: jolige jongeren uit Tunesië. Ik maak een praatje met een 'retired' scheepsbevrachter en kapitein; hij voer veel voor Shell, kent Rotterdam als zijn broekzak. Ervaringen over wereldsteden uitgewisseld. Leuk contact met deze krasse bejaarde. Dure thee nuttigen in een leeg casino. |
|
Terug met een taxi. De chauffeur is een Kopt, dat merk ik aan de tatoeëring van een kruis aan zijn pols. Hij is erg enthousiast en beschouwt me als zijn bondgenoot, hij gaat ervan uit dat ik ook christen ben. Ik laat hem in die waan. Ritprijs fl 2,50 voor 16 km. Hij geeft me een boekje over Sint Stefanus (ook een Kopt) cadeau. Ik breng een fotorolletje naar een fotozaak om te ontwikkelen, op proef. Ze blijken achteraf niet best te zijn; er hangt een blauwe waas over de afdrukken. 's Avonds op zoek naar shag of Gauloises in de havenbuurt, tevergeefs. Ik beland in een bazaar waar louter Russische textiel handelaren staan. Ze menen dat ik een Rus ben als ik wat in hun taal terugwauwel. Maar ze zijn niet opdringerig, dat valt dus weer eens mee. (Die middag heb ik een lastige Arabier die me hinderlijk op de voet volgde van me af moeten schudden.) Biertjes bij Astoria. Er zit pakpapier om mijn glas, de hypocrieten!
Het is Oudejaarsdag. Hier en daar worden rotjes afgestoken door kwajongens. Ik neem de tram naar het strand. Daar is niks te zien, of het moet vies zand en afgebladderde strandhuisjes zijn. Door naar een tweede paleis, het Rash Al Tin. Kom er niet in, want er zetelt momenteel het hoofdkwartier van de Marine. De catacomben dan maar. Die blijken 30 meter diep met meer dan 200 graven (nissen) en hier en daar een mooi reliëf. Ze stammen uit de tweede eeuw na Christus.
Ernaast een Grieks-Romeins Museum met veel beelden, allemaal geschonden. In de namiddag uitgebreid eten in een goed restaurant; vogelsoep, gepaneerde schnitzel, spaghetti, veel salades en groente, tohina, brood en mineraalwater. Dit alles voor fl 7,50. Hier zal ik dus vaker komen genieten. Nieuwe boy aan de receptie van hotel, nu een student in de rechten. Hij spreekt perfect Engels met Amerikaanse tongval. De haveloze liftbediende staat voortdurend voor mij te salueren. Zolang ik hem een kleinigheid baksjies geef, blijf ik zijn "big friend". Om 12 uur ben ik al uren op mijn kamer, als plotseling buiten geknal weerklinkt. Ik was het finaal vergeten, het Nieuwe Jaar wordt ingeluid. De receptie belt om me de beste wensen voor het nieuwe jaar over te brengen, sympathiek gebaar. Dat zal me weer een fooitje kosten.
|
|
Foto van het centrale plein vanuit mijn
hotelkamer.
|
‘s Morgens te voet drie grote begraafplaatsen bezocht: een Grieks-orthodoxe (nog steeds goed onderhouden), een christelijke 'westerse stijl' (slecht onderhouden, veel verwilderde katten) en een Koptische (gratis rondleiding, veel graven in muurnissen). Daarna lange speurtocht naar de Zoo, gedeeltelijk met het liefelijke trammetje. De dierentuin heeft weinig te bieden, wel mooie pelikanen. De verzorger heeft een symbiotische verhouding met de die vogels. Stinkende roofdierkooien, rijp voor acties van de dierenbescherming. Terug met de tram, duurt anderhalf uur voor 6 km of zo. Weer uitgebreid gourmet dineren: soep, biefstuk, Spaanse omelet,etc, etc. Badslippers, ansichten en biertjes kopen. Hele avond in Newsweek lezen.
Een pelikanen - tweeling |
Koptisch kerkhof |
![]() |
|
Ik bezoek enkele kerken en moskeeën in een nog niet
bezocht deel van de stad. Ik word overal vriendelijk behandeld. Behalve op de markt, daar krijg ik een probleem als ik een
tafereeltje met boerenvrouwen met levende
have wil fotograferen. De vrouwen vinden dit niet erg, maar een stille (agent
in burger) verbiedt me uitdrukkelijk foto's te maken. Ik eis van hem om zich te
legitimeren, wat hij weigert. Ik wind me op, waardoor al gauw
nieuwsgierig volk om ons samendromt. Ik kies dan eieren voor mijn geld en druip
af. Nog een kwartier lang word ik door die leren jas met zijn afgetrapte Adidas-gympen
geschaduwd.
Ik bezoek voor het eerst souvenirshops. Ik laat mijn oog vallen op
fraaie gravures, maar zij willen niet afdingen. Dan gaat de koop niet door.
Bijna ziek gegeten aan de calmares, die zijn zo lekker en goedkoop hier! Ik
krijg weer eens thee gratis, er zijn hier zo weinig toeristen dat ze mij graag
zien komen, heel gastvrij. Een uurtje in het zonnetje liggen voor het stadion van Alex. 's Avonds eten
bij KFC, de chicken nuggets van de 'Colonel' zijn niet echt smakelijk. Biertjes
bij Hotel Elite, een ander fameus restaurant uit de jaren dertig , de
schrijver Lawrence Durrel is hier nog dronken geworden en zeker niet
toevallig.
Op de plaats waar zich toen het vissersdorpje Rhakitis bevond, met een haven
die al geruime tijd door de Phoeniciërs werd aangedaan, sticht Alexander de
Grote, onder de indruk van de fantastische natuurlijke omgeving, in 332 v.
Chr. de stad die tot op de dag van vandaag zijn naam draagt. De stad had
toen een dambordstructuur met brede, elkaar kruisende straten, waaronder
twee hoofdstraten. De stad strekte zich uit langs de zee en tegen een paar
heuvels aan. Naast de koninklijke wijk (Brouchion), oostelijk van het
stadscentrum, lag de joodse wijk. Het eiland Faros werd al spoedig met het
vasteland verbonden door de Heptastadion (een 1800 m lange strekdam) . Om de
stad heen lag een vestingmuur, die in de 9e eeuw werd afgebroken. Ten tijde
van de Ptolemeus was de stad een brandpunt van beschaving, met name bekend
om zijn museum en zijn beroemde bibliotheek (700.000 rollen), die in 47 v.
Chr. afbrandde. Na de verovering door Caesar in 48 v. Chr. ontwikkelt
Alexandria zich. De stad knoopt handelsbetrekkingen aan met India en wordt
met meer dan 500.000 inwoners de op een na grootste stad van het Romeinse
Rijk. In de volgende eeuwen raakt de stad in verval en wordt verscheidene
malen bezet door volkeren uit het Middellandse - Zeegebied. Een nieuwe
bloeitijd breaks aan als Mehemet - Ali aan het begin van de 19e eeuw in
Alexandria een marinebasis vestigt. Grote werken worden uitgevoerd,
waaronder de aanleg van een kanaal dat de stad met de Nijl en dus met de
rest van het land verbindt.
WETENSWAARDIGHEDEN
• Taal: Arabisch
• Godsdienst: Islam
• Munteenheid: Egyptisch pond
• Belangrijkste haven van Egypte
CIJFERS
Bevolking: 5 miljoen inwoners
Een prettige handelsstad
Alexandria is een grote handelshaven, maar ook een fraaie, rustige stad met
een mild klimaat, waar buitenlanders en Egyptenaren hun vakantie
doorbrengen.
Er zijn maar weinig herinneringen bewaard gebleven aan het roemruchte
verleden van Alexandria, dat in de loop van de geschiedenis verscheidene
malen is verwoest en herbouwd. Slechts enkele monumenten herinneren nog aan
de voorbije glorie. De stad ligt op de plaats van het Alexandria uit de
Oudheid, tussen de Middellandse Zee en het Mareotismeer (Mariout). Het
eiland Faros, de eigenlijke bakermat van de stad, is met het vasteland
verbonden via een dijk, die nu deel uitmaakt van de stad en die twee
bijzondere havens van elkaar Scheidt: de aan het einde van de vorige eeuw
gemoderniseerde westelijke haven, een van de mooiste van de Middellandse
Zee, en de oostelijke, die nu dienst doet als jachthaven. Het eigenlijke
centrum van de stad heeft zich ontwikkeld rondom het kleine plein Saad
Zagloul, tussen de zeer fraaie boulevard langs de zee en de Midas al Tahir.
Alexandria, ingeklemd tussen de Middellandse Zee en het Marioutmeer, is een
langgerekte stad die zich voortdurend in de lengte uitbreidt. De moderne
woonwijken liggen in het oosten van de stad. Aan de westkant, tussen de zee
en het Marioutmeer en langs de kustweg, bevinden zich de industriegebieden.
Deze welvarende, schone en ordelijke stad, die qua uiterlijk meet aan een
Europese dan aan een islamitische stad doet denken, is 's zomers dankzij het
aangename klimaat en de schitterende stranden een geliefde
vakantiebestemming.
BEZIENSWAARDIGHEDEN
Fort Qaitabai, paleis van Ras el-Tin, necropool van Anfouchi,
Grieks-Romeins Museum, Sidi Abu el¬Abbas-moskee, Romeins theater van
Kemd-Dik, stranden.
KLIMAAT
Middellandse- Zeeklimaat, gematigd en aangenaam dankzij wind van zee.
Gemiddelde temperaturen: 14° C in januari, 26° C in augustus. Gemiddelde
neerslag: 200 mm per jaar.
BRONNEN VAN INKOMSTEN
Een van de grootste havens aan de Middellandse Zee, knooppunt van handel
en economie in Egypte. Aardolie, petrochemische complexen,
voedingsmiddelenindustrie, textielindustrie, cementindustrie,
leerlooierijen, scheepswerven. Financieel centrum. Badplaats, luxe toerisme.
ONZE ANDERE REISVERSLAGENALASKA / ARGENTINIË / AUSTRALIË / AVONTUREN / BALKANREIS / BELGIË / BELIZE / BULGARIJE / CANADA / CALIFORNIË / CHILI / CHINA / CUBA / CURAÇAO / CYPRUS / DENEMARKEN / DUITSLAND / ECUADOR / EGYPTE / ENGELAND / ESTLAND / FILIPPIJNEN / FINLAND / FOTOSITE / FRANKRIJK / GRIEKENLAND / GUATEMALA / HONGARIJE / IERLAND / INDIA / INDONESIË / IRAN / ISRAËL / ITALIË / JORDANIË / KRETA / KROATIË / LETLAND / LITOUWEN / MADEIRA / MALEISIË / MALLORCA / MALTA / MAROKKO / MEXICO YUCATAN / MEXICO / NEPAL / NEW YORK / NOORWEGEN / OEKRAÏNE / OEZBEKISTAN / OOSTENRIJK / PARAGUAY / PERU / POLEN / PORTUGAL / REISFOTO'S / ROEMENIË / RUSLAND / SCANDINAVIË / SICILIË / SINGAPORE / SLOVENIË / SLOWAKIJE / SPANJE / SRI LANKA / SYRIË / THAILAND / TSJECHIË / TUNESIË / TURKIJE / UNESCO - SITE / URUGUAY / USA / WERELDERFGOED / ZUID-AFRIKA / ZWEDEN |