REIS 1992
REIS 1995
FOTO'S
| |

CAIRO
DAG 1 EN 2
AMSTERDAM - BRUSSEL - HURGHADA - CAIRO
NB
Een verslag van deze gedenkwaardige
vliegreis treft u op onze Homepage
aan in de rubriek SPANNENDE AVONTUREN onder het
kopje De
Wet van Murphy. Lees eerst alles over de
belevenissen tijdens de heenvlucht voor u aan de rest van het verslag
hieronder begint.
Koptisch
hotel
Het hotel ligt aan het plein voor het hoofdstation,
gunstig dus. Vlakbij staan ook nog eens alle stadsbussen. Het hotel is in
Koptische handen, (Kopten zijn Egyptische
Christenen, naar schatting een groep van 6 tot 8 miljoen personen o0p een
totale bevolking van 65 miljoen.) ik kan het goed vinden met het personeel. Ze spreken allen
goed Engels. Ik heb zowel honger als dorst. Allereerst drink ik een liter
mineraalwater op, daarna zijg ik neer bij een eetkraam langs de straat en
werk snel bruine bonen ('foel'), 2 platte broden, 2 hard gekookte eieren, een
schaal tomaten en 5 gefrituurde kikkererwtenkroketjes naar binnen. Zo, nu kan
ik er weer tegen. Nu pas krijg ik echt oog voor mijn omgeving; hier is chaos
troef. Alles is vies en smerig. Binnen een uur zit ik onder het stof. God weet
wat voor soort bacillen en bacteriën ik zojuist heb moeten slikken! Maar dat
deert me niet, nood breekt wet. Voor dat hele maal reken ik twee gulden af. In Egyptische
ponden, want bij de receptie van het hotel heb ik probleemloos mijn
reeds getekende cheques kunnen inwisselen, tegen een redelijke koers ook nog.
Het is een driesterrenhotel,(dat merk je toch wel aan de scholing van het
personeel), maar dan volgens Egyptische normen. Derhalve niet vergelijkbaar
met wat in het westen voor 3 sterren doorgaat. De prijs is overigens
navenant: fl 25 inclusief ontbijt. Ik koop nog een halve gebraden kip en blijf de
rest van de avond op mijn kamer. Nog vóór tien uur slaap ik. |
 |
DAG 3
CAIRO : FARAONIC CITY - OLD CAIRO - KOPTISCHE WIJK
Tussen Russische toeristen
Lekker vroeg uit de veren. Het ontbijt is karig, 'continental' zogezegd. Ik ben er de enige gast.
Ik probeer een taxi te charteren naar
de kamelenmarkt in Imbaba, maar die blijkt vandaag niet plaats te vinden. Ik
stuur
twee veel te dure taxi's weg. Ik maak een praatje met Layla, de jonge receptioniste, een
vrijmoedige en zwaar opgemaakt jonge vrouw. Als ik niet beter wist zou ik haar
voor een goedkope del houden. De vaste hoteltaxi brengt me naar Faraonic City
op Jacup's Island aan de linker Nijloever. Gigantisch hoge entreeprijs: fl
20. Het is een openluchtmuseum over de oudheid, tempels en beelden tussen de
papyrusvelden. Ik trek met een groep Russische Joden op, die smijten met
kontante dollars alsof het niks is. Yitzak (Isaac) is de gids uit Lwow, 5 jaar
geleden naar Israël geëmigreerd. Ik zit op een soort tribuneboot tussen de, overigens heel beschaafde
Russische matrones. Op de oevers worden scènes uit
de oudheid geïmiteerd. Daarna volgt een privé-rondleiding. Het mooist vind
ik de nagebootste tombe van Toet Ank Amon (zie hieronder).
Foto's van Faraonic City langs de Nijl
 |

|
Het Oude Cairo
Tegen de middag maak ik een lange wandeling langs de Nijl,
de brug over en terug stroomopwaarts naar Old Cairo (dateert uit de 8-10e
eeuw). Bezoek aan Koptische wijk, erg toeristisch hier, dure souvenirwinkels.
In mijn eentje bezoek ik de Hangende Kerk (erg donker, maar sfeervol met een
boel iconen aan de muur), andere kerken, een synagoge, een nonnenklooster en
een uitgestorven begraafplaats (mooie woordspeling…). Ik krijg ruzie met een
kioskhouder die me geen wisselgeld teruggeeft. Zoiets proberen zo alleen in
toeristische plaatsen. Zeven haltes met de volle metro terug, eenvoudig
systeem, er is slechts één lijn! Vrouwen zitten in eigen coupés. Bij het
hoofdstation stap ik uit. Het is spitsuur en ik moet me een weg banen door de
forenzenmassa's. Ik koop water bij een dove lotgenoot; hij zal mijn vaste
leverancier van dit levensvocht worden. |
 |

Hotel Windsor en Michael Palin
Om 7 uur eten in een goedkoop lokaal;
kippetje. Omzwervingen door binnenstad om kroeg te vinden. Ik beland
uiteindelijk in de bar van het befaamde Windsor Hotel, waar de Engelse
tv-reiziger Michael Palin
verslag deed van zijn 'Reis om de Wereld in 80
Dagen'. Veel nieuwsgierige
westerlingen, verder oude glorie hier. Op de terugweg stoot ik op een
Koptische kerk, daar is een dienst aan de gang. Ik woon die bij; we staan aan
de vooravond van Kerstmis. In mijn hotel blijkt men ook bier te schenken en
wel op de 10de etage, dat is een meevaller. Kosten: twee piek voor een halve
liter. Ik heb zelfs uitzicht over avondlijk Cairo. Overdag kun je van hieruit
met enige moeite zelfs de piramides ontwaren die zo'n 20 km verderop liggen,
maar meestal is het daarvoor te heiig
of zit er te veel zand in de lucht.
DAG 4
CAIRO : BAZAAR - DODENSTAD - MAMELUKKEN - CITADEL
Islamitisch Cairo: vol, erg vol...
Tot zeven uur 's avonds te voet de Oostzijde van de stad
verkennen. Ik bezoek achtereenvolgens de karavaanserail van sultan Baibar,
enkele Koptische kerken (er zijn er best veel hier) en een uitgestrekte
dodenbegraafplaats waar duizenden mensen tussen de graven wonen en soms
zelfs in de graven zelf. Er wordt mij een rondleiding opgedrongen door enkele bewoners. Ik
kom niet onder baksjies uit. Verder bekijk ik de tamelijk gave stadsmuren, twee stadspoorten,
de levendige Bazaar Khan Kalili, de Bab al Zuwayla en de Bab alNasr (twee
stadspoorten), oeroude medresses (koranscholen), een stel moskeeën (de Rifait, de Sultan Hasan , de Soliman Pascha
en de Sultan Houssein Moskee).
Groeten uit Eindhoven
Tenslotte kom ik uit bij een stel mooie verlaten mausolea uit de elfde eeuw:
Sultan Barquq Mausoleum, Sultan Quatbay Mausoleum,
etc.
Hier en daar voer ik korte gesprekjes. Een stoffenverkoper vraagt waar ik vandaan kom
in Nederland. Ik antwoord dat ik uit de buurt van Eindhoven kom. Zegt die
vent: "0h, that's the town where people say 'Houd-oe', isn't it?"
Ik kan het alleen maar stomverbaasd beamen. Cairo, ook wel de hoofdstad van de
Arabieren genoemd, is inderdaad propvol. Men schat het aantal inwoners op zo'n
vijftien miljoen. Eigenlijk kan de stad er maar 5 miljoen hebben wat
voorzieningen en infrastructuur betreft. Bovendien wordt er slecht gebouwd. In
de vijf volkswijken die ik, probleemloos overigens, doorloop zie ik regelmatig
ingestorte appartementgebouwen (kan ook nog door die aardbeving in begin '90
veroorzaakt zijn).
Kamer opwarmen met stoom
Met de taxi terug. Het verkeer hier in deze chaotische
stad is waanzinnig. (Zie krantenartikel
hieronder.)Heet bad genomen. Leuke koffietent
gevonden, waar enkel thee wordt genuttigd. Het is bar koud op de kamer,
althans 's avonds en 's nachts. Ik laat enkele keren het bad vol heet water
lopen en zet de deur van de badkamer open om de hete stoom de kamer te laten
verwarmen. Dat doe ik om het uur. Gelukkig kan ik zelf ook hete soep en koffie maken met behulp van mijn dompelaar. 0 ja,
vandaag heb ik ook nog weinig gangbare dingen gegeten, o.a. een broodje
rammenas en een broodje
winterpeen. ‘s Nachts word ik regelmatig wakker met kriebelhoest.
Waarschijnlijk zijn al die walmende uitlaatgassen van vooral bussen mij op de
keel geslagen. Als ik mijn neus snuit komt er zwarte smurrie uit, kun je
nagaan.

WIE HET HARDST RIJDT HEEFT VOORRANG
Door: ALEXANDER WEISSINK / KAIRO, 9 OKT. 2008
In: NRC - Handelsblad
In de Egyptische hoofdstad Cairo is sinds kort een nieuwe
verkeerswet van kracht. Automobilisten moeten voortaan een rijbewijs hebben en
hun knipperlichten gebruiken.
“Domkop!", roept Mahmoud door zijn open raampje. We zijn ternauwernood aan een
botsing ontsnapt. Een andere auto kwam ons met hoge snelheid op een rotonde
tegen de richting in tegemoet, een goed gebruik in Egypte. De bestuurder was
druk in gesprek op zijn mobiele telefoon en heeft niet op of om gekeken. Hij
heeft ons nooit zien aankomen, en waarschijnlijk ook niet voorbij zien gaan.
Mahmoud, mijn taxichauffeur, had zijn stuur net op tijd omgegooid.
Deelnemen aan het verkeer in Egypte is een heel avontuur. Alleen bij hoge
uitzondering stop je voor rood. Richting aangeven wordt beschouwd als een
overbodige luxe, evenals de achteruitkijkspiegel controleren en 's avonds met
lichten aan rijden. De veiligheidsriem is er alleen maar voor de vorm.
Plotseling midden op de weg stilstaan om op de stoep sigaretten te kopen, is de
normaalste zaak van de wereld. Wie iemand anders voor last gaan, is niet goed
wijs en dat rechts voorrang heeft, is een goed bewaard geheim. Het enige dat
telt is de claxon en groot licht. Wie het hardst komt aanrijden, het meest
agressief met de lampen flikkert en aanhoudend toetert, mag meestal eerst. Met
als resultaat dat Cairo een van de lawaaiigste steden ter wereld is en Egypte
een van de hoogste sterftecijfers in het verkeer telt. Volgens de statistieken
van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) van de Verenigde Naties sterven
jaarlijks meer dan 6.000 mensen op de Egyptische wegen. Ruim 30.000 mensen taken
gewond bij ongevallen. Dat betekent dat er dagelijks zeker 16 mensen om het
Leven komen bij een verkeersongeluk. Waarschijnlijk ligt het werkelijke aantal
nog veel hoger. Het verkeer is in Egypte de tweede doodsoorzaak.
Ondanks het gevaar blijven de Egyptenaren uiterst laconiek op de weg. Ouders
laten hun kinderen op drukke kruispunten spelen. Gezinnen steken op hun dooie
akkertje een snelweg over. Ezelskarren en fietsers rijden tegen het verkeer in
als het ze goed uitkomt. Miljoenen mensen stappen elke dag opnieuw in een
microbus bij een schijnbaar maniakale en veelal met pepmiddelen gedrogeerde
chauffeur die nooit een rijbewijs heeft gehaald.
De meeste zwart-wit geschilderde taxi's zijn ouder dan dertig jaar en hangen
alleen nog met ijzerdraad aan elkaar. De doorsnee chauffeur steekt gedurende de
rit de ene sigaret met de andere aan. Dat de passagier ondertussen lekkende
brandstof ruikt, verbaast niet aangezien een stoffen prop vaak als benzinedop
fungeert. Op de grote weg is het niet veel veiliger. Te zwaar beladen
vrachtwagens denderen over de weg, zich niet storend aan de uitgebrande
karkassen van hun voorgangers aan de rand van de woestijn. Ook honderdduizenden
toeristen stappen jaarlijks in touringcars zonder zich bewust te zijn van de
gevaren op de weg „om vervolgens bij elke bocht en inhaalmanoeuvre doodsangsten
uit te staan".
Deze zomer trad daarom een nieuwe verkeerswet met strengere straffen in werking.
Een kleine greep uit de bepalingen toont vooral aan hoe slecht de zaken er voor
staan. Zo dient de bestuurder voortaan in het bezit te zijn van een rijbewijs.
Verder moet er in de auto een gevarendriehoek en eerste hulpkit aanwezig zijn.
Veel auto's, met name de stokoude Lada's, Fiats en Peugeots die nu nog het
straatbeeld in Cairo domineren, zullen van de weg worden gehaald. De chauffeur
van een auto die wel mag blijven rijden, moet een veiligheidsriem om. En in het
kader van de publieke deugdzaamheid, mogen passagiers zich niet onzedelijk
gedragen in een voertuig.
Mahmoud heeft goede hoop dat het verschil zal maken. “Als de wet ook echt wordt
afgedwongen", zegt hij, wetend dat zijn landgenoten er meesters in zijn de
regels aan hun laars te lappen. Wat dat betreft heeft hij niets te klagen. Sinds
de nieuwe wet van kracht is, staan verkeersagenten dagelijks auto's aan te
houden om rijbewijzen, uitstaande bekeuringen en de staat van de voertuigen te
controleren.
Met zijn goed verzorgde en relatief nieuwe Citroen (1990) hoeft Mahmoud zich
geen zorgen te maken. Leedvermaak is hem niet vreemd wanneer andere bestuurders
de huid wordt vol gescholden bij de politiecontroles. Hij heeft de afgelopen
dertig jaar lijdzaam moeten toezien hoe zijn vak naar de vernieling werd
geholpen door iedereen die een auto dacht te kunnen besturen en zijn klanten
afpikte. Het zijn dezelfde figuren die nu een schuine zwarte balk over hun hemd
verven om de illusie te wekken dat ze een veiligheidsgordel omhebben. Dat het
voor zijn eigen bestwil is, gaat er bij veel Egyptenaren niet in.
Maar de gewoonte om de regels te overtreden blij ft hardnekkig. Zo ook bij de
verkeerspolitie. Op internet circuleren diverse filmpjes waarop te zien is hoe
agenten geld aannemen van autobestuurders en rechtstreeks in hun eigen zak
steken. „Het verkeer staat symbool voor de toestand van het land", zegt Mahmoud.
„Het is één grote bende."

|