CAIRO 95
Start CAIRO 92 LUXOR ASSOUAN TERUG 92 CAIRO 95 AL FAYYOUM ALEXANDRIË TERUG 95

fotoAlex fotoassouan fotoCairo fotofayyoum fotoluxor fotomensen fotomensen fotopiramide fotoprenten


MENU 

Welkompagina        

REIS 1992

Cairo 1
Luxor
Assouan
Cairo 2

REIS 1995

Cairo1
Al  Fay'youm
Alexandrië
Cairo 2

FOTO'S

Cairo
Piramides
Alexandrië
Al Fay'youm
Luxor
Assouan
Oude prenten
Mensen   
Muren

HOMEPAGE
JOS & CLIM

Bezochte
UNESCO - sites

Onze
Fotosite

 

WINTERREIS  1995

CAIRO

DAG 1 EN 2

AMSTERDAM - BRUSSEL - HURGHADA - CAIRO

NB Een verslag van deze gedenkwaardige vliegreis treft u op onze Homepage aan in de rubriek  SPANNENDE AVONTUREN onder het kopje  
De Wet van Murphy. Lees eerst alles over de belevenissen tijdens de heenvlucht voor u aan de rest van het verslag hieronder begint.

Koptisch hotel

Het hotel ligt aan het plein voor het hoofdstation, gunstig dus. Vlakbij staan ook nog eens alle stadsbussen. Het hotel is in Koptische handen, (Kopten zijn Egyptische Christenen, naar schatting een groep van 6 tot 8 miljoen personen op een totale bevolking van 65 miljoen.) ik kan het goed vinden met het personeel. Ze spreken allen goed Engels. Ik heb zowel honger als dorst. Allereerst drink ik een liter mineraalwater op, daarna zijg ik neer bij een eetkraam langs de straat en werk snel bruine bonen ('foel'), 2 platte broden, 2 hard gekookte eieren, een schaal tomaten en 5 gefrituurde kikkererwtenkroketjes naar binnen. Zo, nu kan ik er weer tegen. Nu pas krijg ik echt oog voor mijn omgeving; hier is chaos troef. Alles is vies en smerig. Binnen een uur zit ik onder het stof. God weet wat voor soort bacillen en bacteriën  ik zojuist heb moeten slikken! Maar dat deert me niet, nood breekt wet. Voor dat hele maal reken ik twee gulden af. In Egyptische ponden, want bij de receptie van het hotel heb ik probleemloos mijn reeds getekende cheques kunnen inwisselen, tegen een redelijke koers ook nog. Het is een driesterrenhotel,(dat merk je toch wel aan de scholing van het personeel), maar dan volgens Egyptische normen. Derhalve niet vergelijkbaar met wat in het westen voor 3 sterren doorgaat. De prijs is overigens navenant: fl 25 inclusief ontbijt. Ik koop nog een halve gebraden kip en blijf de rest van de avond op mijn kamer. Nog vóór tien uur slaap ik.

DAG 3

CAIRO : FARAONIC CITY - OLD CAIRO - KOPTISCHE WIJK

Tussen Russische toeristen

Lekker vroeg uit de veren. Het ontbijt is karig, 'continental' zogezegd. Ik ben er de enige gast. Ik probeer een taxi te charteren naar de kamelenmarkt in Imbaba, maar die blijkt vandaag niet plaats te vinden. Ik stuur twee veel te dure taxi's weg. Ik maak een praatje met Layla, de jonge receptioniste, een vrijmoedige en zwaar opgemaakt jonge vrouw. Als ik niet beter wist zou ik haar voor een goedkope del houden. De vaste hoteltaxi brengt me naar Faraonic City op Jacup's Island aan de linker Nijloever. Gigantisch hoge entreeprijs: fl 20. Het is een openluchtmuseum over de oudheid, tempels en beelden tussen de papyrusvelden. Ik trek met een groep Russische Joden op, die smijten met kontante dollars alsof het niks is. Yitzak (Isaac) is de gids uit Lwow, 5 jaar geleden naar Israël geëmigreerd. Ik zit op een soort tribuneboot tussen de, overigens heel beschaafde Russische matrones. Op de oevers worden scènes uit de oudheid geïmiteerd. Daarna volgt een privé-rondleiding. Het mooist vind ik de nagebootste tombe van Toet Ank Amon (zie hieronder).

Foto's van Faraonic City langs de Nijl

grafTut1.jpg (14433 bytes)     grafTut.jpg (18022 bytes)

VERKEER IN CAIRO

Het Oude Cairo

Tegen de middag maak ik een lange wandeling langs de Nijl, de brug over en terug stroomopwaarts naar Old Cairo (dateert uit de 8-10e eeuw). Bezoek aan Koptische wijk, erg toeristisch hier, dure souvenirwinkels. In mijn eentje bezoek ik de Hangende Kerk (erg donker, maar sfeervol met een boel iconen aan de muur), andere kerken, een synagoge, een nonnenklooster en een uitgestorven begraafplaats (mooie woordspeling…). Ik krijg ruzie met een kioskhouder die me geen wisselgeld teruggeeft. Zoiets proberen zo alleen in toeristische plaatsen. Zeven haltes met de volle metro terug, eenvoudig systeem, er is slechts één lijn! Vrouwen zitten in eigen coupés. Bij het hoofdstation stap ik uit. Het is spitsuur en ik moet me een weg banen door de forenzenmassa's. Ik koop water bij een dove lotgenoot; hij zal mijn vaste leverancier van dit levensvocht worden.

Symbool van Koptische Christenen

Hotel Windsor en Michael Palin

Om 7 uur eten in een goedkoop lokaal; kippetje. Omzwervingen door binnenstad om kroeg te vinden. Ik beland uiteindelijk in de bar van het befaamde Windsor Hotel, waar de Engelse tv-reiziger Michael Palin verslag deed van zijn 'Reis om de Wereld in 80 Dagen'. Veel nieuwsgierige westerlingen, verder oude glorie hier. Op de terugweg stoot ik op een Koptische kerk, daar is een dienst aan de gang. Ik woon die bij; we staan aan de vooravond van Kerstmis. In mijn hotel blijkt men ook bier te schenken en wel op de 10de etage, dat is een meevaller. Kosten: twee piek voor een halve liter. Ik heb zelfs uitzicht over avondlijk Cairo. Overdag kun je van hieruit met enige moeite zelfs de piramides ontwaren die zo'n 20 km verderop liggen, maar meestal is het daarvoor te heiig of zit er te veel zand in de lucht.

DAG 4

CAIRO : BAZAAR - DODENSTAD - MAMELUKKEN - CITADEL

Islamitisch Cairo: vol, erg vol...

Tot zeven uur 's avonds te voet de Oostzijde van de stad verkennen. Ik bezoek achtereenvolgens de karavaanserail van sultan Baibar, enkele Koptische kerken (er zijn er best veel hier) en een uitgestrekte dodenbegraafplaats waar duizenden mensen tussen de graven wonen en soms zelfs in de graven zelf. Er wordt mij een rondleiding opgedrongen door enkele bewoners. Ik kom niet onder baksjies uit. Verder bekijk ik de tamelijk gave stadsmuren, twee stadspoorten, de levendige Bazaar Khan Kalili, de Bab al Zuwayla en de Bab al­Nasr (twee stadspoorten), oeroude medresses (koranscholen), een stel moskeeën (de Rifait, de Sultan Hasan , de Soliman Pascha en de Sultan Houssein Moskee). 

Groeten uit Eindhoven

Tenslotte kom ik uit bij een stel mooie verlaten mausolea uit de elfde eeuw: Sultan Barquq Mausoleum, Sultan Quatbay Mausoleum, etc. Hier en daar voer ik korte gesprekjes. Een stoffenverkoper vraagt waar ik vandaan kom in Nederland. Ik antwoord dat ik uit de buurt van Eindhoven kom. Zegt die vent: "0h, that's the town where people say 'Houd-oe', isn't it?" Ik kan het alleen maar stomverbaasd beamen. Cairo, ook wel de hoofdstad van de Arabieren genoemd, is inderdaad propvol. Men schat het aantal inwoners op zo'n vijftien miljoen. Eigenlijk kan de stad er maar 5 miljoen hebben wat voorzieningen en infrastructuur betreft. Bovendien wordt er slecht gebouwd. In de vijf volkswijken die ik, probleemloos overigens, doorloop zie ik regelmatig ingestorte appartementgebouwen (kan ook nog door die aardbeving in begin '90 veroorzaakt zijn).

Kamer opwarmen met stoom

Met de taxi terug. Het verkeer hier in deze chaotische stad is waanzinnig. (Zie krantenartikel hieronder.)Heet bad genomen. Leuke koffietent gevonden, waar enkel thee wordt genuttigd. Het is bar koud op de kamer, althans 's avonds en 's nachts. Ik laat enkele keren het bad vol heet water lopen en zet de deur van de badkamer open om de hete stoom de kamer te laten verwarmen. Dat doe ik om het uur. Gelukkig kan ik zelf ook  hete soep en koffie maken met behulp van mijn dompelaar. 0 ja, vandaag heb ik ook nog weinig gangbare dingen gegeten, o.a. een broodje rammenas en een broodje winterpeen. ‘s Nachts word ik regelmatig wakker met kriebelhoest. Waarschijnlijk zijn al die walmende uitlaatgassen van vooral bussen mij op de keel geslagen. Als ik mijn neus snuit komt er zwarte smurrie uit, kun je nagaan.

 

Foto's Mensen   /   Foto's Oude Prenten

WIE HET HARDST RIJDT HEEFT VOORRANG


Door: ALEXANDER WEISSINK / KAIRO, 9 OKT. 2008
In: NRC - Handelsblad


In de Egyptische hoofdstad Cairo is sinds kort een nieuwe verkeerswet van kracht. Automobilisten moeten voortaan een rijbewijs hebben en hun knipperlichten gebruiken.



“Domkop!", roept Mahmoud door zijn open raampje. We zijn ternauwernood aan een botsing ontsnapt. Een andere auto kwam ons met hoge snelheid op een rotonde tegen de richting in tegemoet, een goed gebruik in Egypte. De bestuurder was druk in gesprek op zijn mobiele telefoon en heeft niet op of om gekeken. Hij heeft ons nooit zien aankomen, en waarschijnlijk ook niet voorbij zien gaan. Mahmoud, mijn taxichauffeur, had zijn stuur net op tijd omgegooid.

Deelnemen aan het verkeer in Egypte is een heel avontuur. Alleen bij hoge uitzondering stop je voor rood. Richting aangeven wordt beschouwd als een overbodige luxe, evenals de achteruitkijkspiegel controleren en 's avonds met lichten aan rijden. De veiligheidsriem is er alleen maar voor de vorm. Plotseling midden op de weg stilstaan om op de stoep sigaretten te kopen, is de normaalste zaak van de wereld. Wie iemand anders voor last gaan, is niet goed wijs en dat rechts voorrang heeft, is een goed bewaard geheim. Het enige dat telt is de claxon en groot licht. Wie het hardst komt aanrijden, het meest agressief met de lampen flikkert en aanhoudend toetert, mag meestal eerst. Met als resultaat dat Cairo een van de lawaaiigste steden ter wereld is en Egypte een van de hoogste sterftecijfers in het verkeer telt. Volgens de statistieken van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) van de Verenigde Naties sterven jaarlijks meer dan 6.000 mensen op de Egyptische wegen. Ruim 30.000 mensen taken gewond bij ongevallen. Dat betekent dat er dagelijks zeker 16 mensen om het Leven komen bij een verkeersongeluk. Waarschijnlijk ligt het werkelijke aantal nog veel hoger. Het verkeer is in Egypte de tweede doodsoorzaak.

Ondanks het gevaar blijven de Egyptenaren uiterst laconiek op de weg. Ouders laten hun kinderen op drukke kruispunten spelen. Gezinnen steken op hun dooie akkertje een snelweg over. Ezelskarren en fietsers rijden tegen het verkeer in als het ze goed uitkomt. Miljoenen mensen stappen elke dag opnieuw in een microbus bij een schijnbaar maniakale en veelal met pepmiddelen gedrogeerde chauffeur die nooit een rijbewijs heeft gehaald.

De meeste zwart-wit geschilderde taxi's zijn ouder dan dertig jaar en hangen alleen nog met ijzerdraad aan elkaar. De doorsnee chauffeur steekt gedurende de rit de ene sigaret met de andere aan. Dat de passagier ondertussen lekkende brandstof ruikt, verbaast niet aangezien een stoffen prop vaak als benzinedop fungeert. Op de grote weg is het niet veel veiliger. Te zwaar beladen vrachtwagens denderen over de weg, zich niet storend aan de uitgebrande karkassen van hun voorgangers aan de rand van de woestijn. Ook honderdduizenden toeristen stappen jaarlijks in touringcars zonder zich bewust te zijn van de gevaren op de weg „om vervolgens bij elke bocht en inhaalmanoeuvre doodsangsten uit te staan".

Deze zomer trad daarom een nieuwe verkeerswet met strengere straffen in werking. Een kleine greep uit de bepalingen toont vooral aan hoe slecht de zaken er voor staan. Zo dient de bestuurder voortaan in het bezit te zijn van een rijbewijs. Verder moet er in de auto een gevarendriehoek en eerste hulpkit aanwezig zijn. Veel auto's, met name de stokoude Lada's, Fiats en Peugeots die nu nog het straatbeeld in Cairo domineren, zullen van de weg worden gehaald. De chauffeur van een auto die wel mag blijven rijden, moet een veiligheidsriem om. En in het kader van de publieke deugdzaamheid, mogen passagiers zich niet onzedelijk gedragen in een voertuig.

Mahmoud heeft goede hoop dat het verschil zal maken. “Als de wet ook echt wordt afgedwongen", zegt hij, wetend dat zijn landgenoten er meesters in zijn de regels aan hun laars te lappen. Wat dat betreft heeft hij niets te klagen. Sinds de nieuwe wet van kracht is, staan verkeersagenten dagelijks auto's aan te houden om rijbewijzen, uitstaande bekeuringen en de staat van de voertuigen te controleren.

Met zijn goed verzorgde en relatief nieuwe Citroen (1990) hoeft Mahmoud zich geen zorgen te maken. Leedvermaak is hem niet vreemd wanneer andere bestuurders de huid wordt vol gescholden bij de politiecontroles. Hij heeft de afgelopen dertig jaar lijdzaam moeten toezien hoe zijn vak naar de vernieling werd geholpen door iedereen die een auto dacht te kunnen besturen en zijn klanten afpikte. Het zijn dezelfde figuren die nu een schuine zwarte balk over hun hemd verven om de illusie te wekken dat ze een veiligheidsgordel omhebben. Dat het voor zijn eigen bestwil is, gaat er bij veel Egyptenaren niet in.

Maar de gewoonte om de regels te overtreden blij ft hardnekkig. Zo ook bij de verkeerspolitie. Op internet circuleren diverse filmpjes waarop te zien is hoe agenten geld aannemen van autobestuurders en rechtstreeks in hun eigen zak steken. „Het verkeer staat symbool voor de toestand van het land", zegt Mahmoud. „Het is één grote bende."
 


ONZE  ANDERE  REISVERSLAGEN

ALASKA   /  ARGENTINIË   /   AUSTRALIË   /  AVONTUREN  /  BALKANREIS  /  BELGIË  /  BELIZE   /  BULGARIJE  /  CANADA   /   CALIFORNIË   /   CHILI   /   CHINA   /   CUBA   /   CURAÇAO   /   CYPRUS   /   DENEMARKEN   /   DUITSLAND   /  ECUADOR   /   EGYPTE   /   ENGELAND   /  ESTLAND  /  FILIPPIJNEN  /  FINLAND   /  FOTOSITE  /  FRANKRIJK  / GRIEKENLAND  /  GUATEMALA   / HONGARIJE   /  IERLAND   /   INDIA  /  INDONESIË  /    IRAN  /   ISRAËL  /   ITALIË   /  JORDANIË   /   KRETA   /   KROATIË   /  LETLAND   /   LITOUWEN   /   MADEIRA   /   MALEISIË   /   MALLORCA   /  MALTA  /   MAROKKO   /   MEXICO YUCATAN   /   MEXICO  /  NEPAL   /   NEW YORK   /   NOORWEGEN   / OEKRAÏNE /   OEZBEKISTAN   /  OOSTENRIJK  /   PARAGUAY   /   PERU   /   POLEN   /  PORTUGAL  /   REISFOTO'S   / ROEMENIË   / RUSLAND   /   SCANDINAVIË   /   SICILIË   /   SINGAPORE   /   SLOVENIË   /  SLOWAKIJE SPANJE   /   SRI  LANKA   /   SYRIË   /   THAILAND   /  TSJECHIË   /   TUNESIË   /   TURKIJE   /   UNESCO - SITE   /   URUGUAY   /   USA    /  WERELDERFGOED  / ZUID-AFRIKA  /   ZWEDEN