|
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||
(Klik op een thumbnail voor een grotere foto) |
|||
|
|
|
|
|
![]() |
|||
Liefhebbers van 'vintage cars' (old timers) kunnen er hun hart ophalen. |
|||
|
|
BAYAMCE
We lunchen ook in dit plaatsje. Zeer uitgebreid en warm, in mijn ogen
heeft het meer weg van een diner.
Zo is het elke dag opnieuw raak. Ik vind het een beetje gênant, jezelf zo
volvreten in een land waar de bevolking dan wel geen honger lijdt, maar in
ieder geval wel lijdt aan ernstige tekorten. Carmen de gids komt trots
met twee bakken cola aansjouwen en wil die vrolijk gaan distribueren. Zij is
stomverbaasd als blijkt dat bijna niemand van die groep Hollandse gringo's
cola wil. Tegen vijf uur bereiken we het voorgebergte van het gebergte de Sierra Madre, waar Castro zijn guerrilla begon. De temperatuur van die dag is ongeveer 28 graden en neemt nu wat af. Het wordt aangenaam. We bezichtigen de Kathedraal in El Cobre. Ik heb mooiere gezien in Spaanstalige landen.Dit stadje is een soort bedevaartsoord à la Fatima. In de bergen liggen kopermijnen, vandaar de naam. |
We hebben een supermodern, vijfsterrenhotel in Santiago de Cuba; heldere kleuren, een en al staal en glas. Van alle gemakken voorzien. Ik doe mijn best om minpunten te vinden en dat lukt me na lang zoeken en nadenken: de 12-kanalige televisie heeft geen afstandsbediening! Foei... Is dit nu het socialistisch paradijs? Voor mij hoeft dit niet zo.
In de 500 kamers is alles nieuw: brede bedden met wollen dekens en vers gesteven lakens, föhn, 2 soorten shampoo, haarconditioner, 2 soorten zeepjes, douchekop met 3 standen, dikke handdoeken, grote badhanddoek, blinkend bidet, schitterende toiletpot, glinsterend ligbad, koperen kranen, spiegels met verzilverde lijsten, in de kamer 2 staande spiegels, 2 ruime klerenkasten, een dressoir, 2 fauteuils met tafeltje met geslepen glasplaat, openslaande deuren naar breed balkon met tuinstoelen en bloeiende planten, overal lichtpunten met 3 kleuren licht en dimmers, leeslampjes met fel verstelbaar licht, ingebouwde muurkast, minibar met inhoud, zacht toiletpapier, badkamer met automatische afzuiging en mooi gedecoreerde tegeltjes tot aan plafond, verwarming, fan alsmede airco naar keuze, afvalemmers van stof, toetstelefoon, breedbeeld - tv, hotelradio en speciale wekradio, champagnekoeler (helaas zonder inhoud), een tuiltje verse bloemen in een vaasje en enkele Belgische bonbons als welkomstgeschenk. Mijn God, wat wil je nog meer?! 0 ja, abstracte kunst aan de muur, daar was ik niét zo kapot van. |
Het personeel blijkt goed geschoold en is beleefd. Voor het buffetdiner
worden ze nog eens extra geïnstrueerd geen fooien aan te nemen. Dat doen ze
natuurlijk toch, alleen heel terloops, stiekem bijna. Het eten is weer eens
uit de kunst. Jammer genoeg voel ik me niet lekker. Op de kamer blijkt dat ik
38,5 º koorts heb.
Santiago de Cuba
|
|
Om negen uur begint de stadsrondrit. Een rumfabriek in een achterbuurt is
ons eerste doel. Een sigarenfabriekje ligt nabij, ook dit is dicht net zoals
dat van gisteren. We bezoeken het Moncado-fort, nu een museum waar Fidel,
Raoul en Che Guevara worden verheerlijkt. In dit fort zat
El Jefe gevangen. Hij werd na zijn hechtenis naar een eilandje uit de kust
verbannen. De kogelgaten van de guerrilllero's zitten nog in de muren. Het is
nu een streng gedisciplineerde school, ofwel in revolutionaire termen een
onderwijsdorp waar de gehoorzame kinderen in smetteloze uniformpjes rondlopen. Ik maak in mijn eentje een lange wandeling door de heuvelachtige stad met veel trappen en stegen. De rest van de groep blijft op een terras hangen, maar ik lunch gewoon niet mee. Nogal wat klassieke Amerikaanse sleeën uit de jaren vijftig tuffen er rond, sommigen verbazingwekkend goed onderhouden. Die zijn nu bij ons goudgeld waard. Verder bezichtig ik er het stadhuis, het theater, de kathedraal en het centrale plein (Zocalo). |
|
(Klik op een thumbnail voor een grotere foto) |
|||
|
|
|
|
|
Trots op de 'carro' |
Carnevales Santiago |
Leven op straat |
Ingang politiebureau |
Weer aansluiten bij de groep en doorrijden naar het fort El Morro, strategisch gelegen aan ingang van de baai. Later is dit fort langdurig een piratennest geweest, de zeeschuimers hadden het gemunt op de vele goud- en zilverkonvooien die hier voorbij kwamen richting Spanje. Een stuk verderop een boerderij waar Castro ooit is ondergedoken. Langs de weg zijn de heuvels bezaaid met tientallen monumentjes voor de ‘companero's’ die in de strijd tegen dictator Batista zijn gevallen. Nog verder, aan de voet van de bergen, bevindt zich een prehistorisch park met reusachtige replica's van dinosaurussen, oerossen en primitieve mensen. Kitsch natuurlijk, maar wel aardig gezien de omvang en de fraaie ligging op een hoogvlakte met dreigende bergen op de achtergrond.
Castillo de San Pedro de la Roca del MorroVersterkt kasteel ter verdediging van de haven van Cuba's tweede stad
"Vandaag wordt Santiago van ons.
De Amerikaanse vlag zal de plek innemen van de Spaanse."
Santiago de Cuba werd in 1514 gesticht door de Spaanse veroveraar Diego Velazquez de Cuellar. Het was de hoofdstad van Cuba van 1522 tot 1589, toen de Spanjaarden Havana tot overheidszetel kozen. Dankzij zijn grote haven was de stad in de 18e en 19e eeuw het centrum van de Cubaanse slavenhandel. Op deze plek kwam in 1898, met de overgave van de Spanjaarden, een einde aan de Spaans-Amerikaanse Oorlog. De voorspoed van Santiago de Cuba trok ook piraten die hiervan een graantje wilden meepikken. De Spanjaarden besloten de stad dan ook te beschermen met een kasteel en vestingwerken bij Santa Catalina en La Estrella aan de overkant van de baai. In 1638 gaf de gouverneur van de stad, Pedro de la Roca y Borja, opdracht tot de bouw van Castillo de San Pedro de la Roca del Morro. Het fort op de klip (ofwel morro) bij de ingang van de natuurlijke haven werd ontworpen door de Italiaanse militair ingenieur Giovanni Bautista Antonelli. In 1662 werd de stad ingenomen en verwoest door de Engelse piraat Henry Morgan en zijn mannen; het kasteel werd daarbij opgeblazen. Het werd door opeenvolgende Spaanse en Cubaanse militair ingenieurs herbouwd, vergroot en uiteindelijk in 1669 voltooid. In de jaren ‘40 van de 18e eeuw weerstond het Britse aanvallen, maar bij aardbevingen in 1757 en 1766 raakte het beschadigd. Later werd het kasteel gerestaureerd. Achter de dikke stenen muren bevindt zich een labyrint van ophaalbruggen en trappen die barakken, een uit rots gehouwen opslagplaats en slavencellen op verschillende niveaus met elkaar verbinden. Vanaf 1775 was het kasteel een gevangenis voor Cubaanse politieke rebellen. In het fort bevindt zich nu het Museo de la Pirateria (het Piratenmuseum), dat een overzicht biedt van de piraterij in het Caribisch Gebied, van de 16e eeuw tot de Amerikaanse overheersing in de 20e eeuw. |
‘s Avonds heb ik nog steeds koorts, dus ik blijf op mijn kamer en kijk op de televisie naar een basketballwedstrijd: de New York Knicks tegen de San Antonio Spurs. Tot mijn plezier wint de sympathieke David Robinson van de Puortoricaanse bruut / beul Ewing. Cryptogrammen oplossen, lezen in thriller "American Psycho" van Brett Ellis.
FOTOCOLLAGE:
VERVAL / ACHTERSTALLIG ONDERHOUD
(Klik op het miniatuur voor een vergroting)