EERSTE DAGEN  

DAG 1

ROERMOND - SCHIPHOL

 

Om 20.00 uur neem ik een taxi naar het station; de chauffeur is mijn ex-leerling Mustafa G. Hij was een van de eerste jonge Turken in Roermond, hij spreekt dan ook vloeiend ’Remunjs plat’. Inmiddels is hij gescheiden van zijn Turkse vrouw, maar hertrouwd met een Nederlandse. Ik hoor interessante nieuwtjes over allerlei andere jonge Turken die ik van school ken. De meeste hebben gewoon een baan, zijn getrouwd en hebben slechts twee kinderen; goed aangepast aan de Nederlandse maatschappij dus. (Noot: Mustafa werd in mei 1999 in de voordeur van zijn flat op de Donderberg in Roermond koelbloedig neergeknald door concurrenten uit het drugsmilieu. Als een gewond dier sleepte hij zich nog een tijdje door bloemperken en struiken, waarna hij stierf. De daders werden een half jaar later opgepakt; het waren landgenoten uit Geleen.) Aankomst op Schiphol zo rond  middernacht.  

DAG 2

AMSTERDAM - HOLQUIN

 

Aankomst vindt plaats om half drie plaatselijke tijd. Mij vallen direct spandoeken met welkomstwoorden in het Russisch op: C priejezdom! Met een bus naar een bungalowhotel van 2 jaar oud, El Cocal geheten. Ik heb een enorme ruimte voor mij alleen, alles werkt, er is bovendien schoon sanitair . Introductie van de reisgroep inclusief welkomstdrankje volgt op het terras naast het zwembad. Aan onze groep zijn drie gidsen toegevoegd: 2 jongedames, één jongeman, daarnaast nog een chauffeur en een manusje-van-alles. Ik blijf aan de bar hangen met een cynische man uit Oegstgeest. ('Begin alsjeblief niét over Wolkers... !) Na het rijkelijk met bier (ik) en cuba libres (hij) besprenkelde gesprek met die man (die later tijdens de reis alcoholist blijkt te zijn) ga ik de omgeving verkennen. Veel motors met zijspan en open vrachtwagens met laadbak vol half­naakte landarbeiders komen voorbij. Ik maak een praatje met een oude caballero met strohoed op en een vervaarlijke machete langs de heup. Hij vertelt iets over de gierachtige vogels die op een schutting zitten. Ik kan hem nauwelijks volgen, mijn kennis van het Spaans is ontoereikend om het fijne ervan te begrijpen. Ik vraag hem naar de naam van zijn paard. 'Pedrito hihi' heet het. Als ik dat herhaal spitst het dier zijn oren en gaat er spoorslags vandoor. De ruiter wordt in een mum van tijd verzwolgen door de metershoge suikerrietplanten.

Later op de dag is er een briefing bij het zwembad. We zijn met een grote groep van ongeveer 60 personen, we worden gelukkig in 2 bussen vervoerd. Ook een stel Waalse en Vlaamse Belgen zijn erbij. Constant worden bandjes van ‘caribbean music’ gedraaid. Het "Mañana" en "Quantanamera" zijn er niet van de lucht. Al het eten is bij deze reis inbegrepen, exclusief de lunches, die ik vaak oversla. We dineren vanavond in de open lucht, o.a. speenvarken staat op het menu, alsmede kalkoen, veel fruit en zoetigheid. Ik zit aan tafel met twee Limburgse leraressen; dat wordt dus lullen over onderwijs. Om tien uur ga ik slapen, ik ben doodop.

 

DAG 3

HOLGUIN - BAYAMCE - SANTIAGO DE CUBA

 

Gezamenlijk ontbijt. Ik drink alleen koffie, wat eten betreft heb ik nog genoeg van gisteravond. Ik maak een  kennismakingspraatje met de gidsen: Roberto Diaz (een goedlachse en charmante mulatto), Carmen (spichtig, geblondeerd type) en Betty (forse meid, groot, met bijzonder expressief gezicht). Ze spreken alle drie beroerd, maar wel net verstaanbaar Engels. Allereerst volgt bezichtiging van het stadje Holquin. Het is Eerste Kerstdag; lange rijen staan voor de winkels waar bij wijze van uitzondering taart, snoep en vleeswaar verkrijgbaar is. In Cuba heerst echte schaarste.  We begeven ons naar de mirador op de Mayabe-heuvel bij de stad,150 m hoog. Ik ben niet in vorm (slaapgebrek, te veel biertjes gehad) en eindig in de achterhoede tussen de hooggehakte vrouwtjes en de bejaarden. Shame on me.

De sigarenfabriek is dicht; nogal logisch vind ik, het is immers het hoogfeest van Navidad (ofwel Kerstmis), dat wordt ook in het communistische Cuba nog gevierd, hoewel, in bescheiden mate. Het volk kan nog geen afscheid nemen van zijn opium. De groep bestaat uit veel alleenreizenden, vaak afkomstig uit het onderwijs, net als ik. Er is ook een substantiële groep ouderen. Na Holquin volgt een tocht door heuvelland met plantages en landerijen die er allemaal vruchtbaar uitzien in mijn ogen.

(Klik op een thumbnail voor een grotere foto)
Op en langs de wegen