BEGIN VAN DE ZIJDEROUTE

Korte vlucht van een uur Om half zes brengt een busje ons naar het vliegveld, waar we opstappen voor de één uur durende vlucht naar Xian met CAAC. Jos loopt en ligt met een kotszakje beroerd te wezen. Hij maakt niet alles bewust mee en tracht te doezelen. In Xian duurt het nog een uur voordat we in het Jiefang Hotel kunnen intrekken, busrit langs de wallen van deze oeroude stad. Het is een uitstekend hotel dat “intramura” nabij de Noordelijke stadspoort ligt. Jos duikt direct in bed, Clim slechts voor een uurtje of zo. Later gaat hij met Paul samen de stad verkennen, onder andere de middeleeuwse moskee en de Bell Tower/Drum Tower. De ag van Jos ziet er als volgt uit: slapen, kotsen, warm bad, slapen, kotsen, warm bad, slapen ...

Trots op nieuwe koelkast

Achter het hotel ontdekt Clim een restaurantje waar de trotse eigenaar een nieuwe koelkast heeft. Op last van Clim moet hij die vol Qingtao-bier gooien.Voor Jos brengt Clim cola en frisdrank mee. Het wasgoed dat we 's morgens hebben ingeleverd wordt diezelfde dag nog bij onze kamer afgeleverd. Snelle service hier. Xian, een dikke miljoenenstad, is wel aan toeristen gewend. Met zijn vele archeologische opgravingen (het Terra Cotta-leger onder andere) is het een van China's grootste trekpleisters. Clim schrijft kaarten naar zijn collega's. In de loop van de nacht voelt Jos zijn krachten weer terugkomen, De volgende dag is hij weer helemaal fit en loopt weer mee alsof er niets aan de hand is geweest. Alleen past hij de eerste dag nog op met eten, vooral vet spul mijdt hij en helaas ook biertjes. Die twee gaan niet met elkaar samen, dat heeft zich al heel vaak bij hem bewezen.

Dag 22 XIAN

Moskee midden in China

We nemen een karretje naar de kleine moskee. Daarna te voet naar de Grote Moskee, de Drum‑ en Belltower die Clim al met Paul heeft bezocht. Schitterende doorkijkjes, mooie reliëfs en steenhouwwerk. Het is er rustig en vredig. Een familie gaat compleet op de foto. De Chinese moslims (er zijn er zo'n 50 miljoen) zijn bekeerde Han Chinezen en worden als groep de Hui genoemd. Ze zijn gemakkelijk te herkennen aan hun platte gebedsmutsjes. In een winkel met twee zussen kopen we stempels met onze initialen/namen, singing balls (nu wél twee stuks!) en een houten scherm ingelegd met ivoren figuren. Met een taxi laten we ons naar het beginpunt van de oude Zijderoute brengen, die gemarkeerd wordt door een beeldengroep van karavanen, kamelen en paarden (en reizigers natuurlijk). Terug met de trolleybus tot aan het station.

Stadsmuur van 12 meter hoog

Vlakbij ons hotel ligt de enorme stadsmuur, die we voor een groot gedeelte aan één zijde overlopen. Ze is goed gerestaureerd, vooral de Noordelijke Poort waar we eraf willen. Dat kan echter niet en we moeten een kilometer teruglopen. Onder aan de 12 meter hoge muren liggen bedelaars, havelozen en andere arme drommels. Als we in het hotel liggen te rusten horen we buiten tumult. Er is een luidruchtige knokpartij gaande waaraan vooral vrouwen deelnemen. In China zien we wel vaker vechtpartijen waar vrouwen bij betrokken zijn. De bevolkingsdruk is hier letterlijk te hoog. De Kabels zijn terug uit Emeishan! Lian vreet zich op van de zenuwen omdat ze twee uur later dan afgesproken arriveren. Gezien de reisomstandigheden in dit land vinden wij dat ze eigenlijk mooi op tijd zijn. 's Avonds genieten we,samen met duizenden stadsbewoners die op hetzelfde idee kwamen, in een stadspark met visvijver, roeivijver, klauterrots, etc., etc. Weer eens uitgebreid eten. Pilsjes bij onze goedlachse vriend met zijn gloednieuwe ijskast.  

Dag 23 XIAN  -  TERRACOTTA-LEGER  -  XIAN

Archeologie: 6.000 jaar oud dorp Ban Po

De dag staat in het teken van historie en archeologie. Een excursiebusje, privé, brengt ons eerst naar Ban Po, opgravingen van een neolithische nederzetting uit het vierde millennium v.Chr. ofwel 6.000 jaar "before now". Het bestaat uit een museum, een Archeon-achtig dorpje met slaperige acteurs en vier grote expositiehallen. De archeologische "site" is overdekt. Erg druk hier, vooral Overzeese Chinezen, die gedwee achter hun reisleider met steevast een papaplu of vlag in de hand sjokken. De toeristen zelf hebben vaak dezelfde petjes op of allemaal een tas in eendere reklamekleuren. De zaak komt ons overgepopulariseerd en overgecommercialiseerd over. Het is gewoon een circus, en nog duur ook.  

Bij het terracotta - leger

 

Grafheuvel van de Gele Keizer Qin

Op weg naar het Terracottaleger komen we langs de nog onuitgegraven tumulus van de Gele Keizer. De grafheuvel is 60, 70 meter hoog. Een speciale autoweg voert ons naar het beroemde ondergrondse leger. De uitgravingen zijn overdekt met moderne en dus uiterst lelijke hallen. Er zijn verschillende "Pits". De toegangsprijzen liegen er niet om, net als de bespottelijk dure souvenirs (die je steeds goedkoper kunt krijgen naarmate je verder van de ingang verwijderd raakt, dat kom je pas te weten als het te laat is). We bekijken niet alle exhibities. We weten al veel van dit verborgen, onderaardse leger al via tv, foto's en National Geografic; eigenlijk zijn we nogal gauw uitgekeken. De bronzen strijdwagen met zijn vurige paarden vinden we het mooist. Clim gaat op de foto bij een bevallige fotografe. Om half twee zijn we terug bij ons hotel. Bij de achteruitgang ontdekt iemand een stalletje waar ze pannenkoeken verkopen. Ineens heeft iedereen van onze groep trek in pannenkoek, waardoor de goeie verkoper de vraag niet meer aan kan en er dus lange wachttijden ontstaan.  

Tang Dynastie Film Decors

Film City: Tang - paleis  In de namiddag exploreren we de zuidelijke regionen van de stad, die liggen buiten de muren. We gaan er met de bus naar toe. We zien en bekijken er het Tang Paleis (gebruikt voor filmopnamen voor historische films), de Dayan Tempel, het Qin Museum en zijn tuinen. Niet alles is open en het is er opvallend rustig voor zo'n grote miljoenenstad. Veel toeristen zijn hier niet, wel toch nog enkele bedelaars en souvenirkraampjes. Jos koopt hologrammetjes en moet voor zijn aankoop eerst de verkoopster wakker maken. Erg klantvriendelijk zijn ze hier niet, want ze reageren stuurs als je ze wekt, zonder enig gevoel van schaamte. De Dayan Tempel is wél druk, het is een soort Boeddhistisch bedevaartsoord. Voor een tientje, bijna een weekloon voor een arbeider, mag je voor het uitzicht de pagode beklimmen. Dat doen we dus niet.

 

Nieuwe economische politiek

Terug in een bomvolle bus; Jos krijgt een plaats aangeboden door een zwangere moeder met kind: ziet hij er zo oud en gehandicapt uit in de ogen van de doorsnee Chinees? We willen eerst een privé busje, een soort dolmusj, nemen, maar dan moeten we wachten tot het helemaal vol is. Dat kan 2 of 20 minuten later zijn. Dergelijke particuliere initiatieven worden tegenwoordig oogluikend toegestaan. Deze economische weg noemt men er "socialistisch kapitalisme onder de leiding van de partij". Economisch gaat het de meeste inwoners van Xian voor de wind.Dat zie je goed aan de hoge frequentie waarmee televisie voorkomt. Het materiële streven van een Chinees kan in het volgende rijtje samengevat worden: t.v., koelkast, wasmachine,scooter en tenslotte auto. Het hele land telt 1.080.000.000 inwoners, terwijl het aantal particuliere personenwagens slechts 2.000.000 telt (minder dan in de beide provincies Holland...) . Hier ligt dus een gigantische afzetmarkt braak.  

One, two, three...  Leren tellen in het Engels

Voor het diner kiezen we een middenklasse restaurant uit. We bestellen sweet corn soup, garnalensoep, pittige vleesballetjes, gepaneerde kippenborstjes, vliesdunne ravioli. Met de rijst komen ze zoals gewoonlijk na het eten aanzetten en het bier is lauw. Koud bier ligt op ons te wachten bij onze privé-kastelein. Zijn vrouw is er ook en spreekt enkele woordjes Engels. Sjang, zo zullen we de eigenaar maar noemen, wil ook Engels leren en we oefenen met hem de getallen één t/m tien. Hij leert opmerkelijk vlug, en wel via een soort fonetisch systeem. Hij toont ons trots zijn paspoort, misschien is dit wel een teken dat hij politiek betrouwbaar is. Dissidenten wordt doorgaans geen paspoort uitgereikt. De rest van onze communicatie verloopt langs non‑verbale lijnen. A lot of fun.  

---

Dag 24 XIAN - BEIJING

We gaan weer eens vliegen. Deze keer moeten we wel érg vroeg uit de veren: 04.00 uur! We vliegen in een hopeloos verouderde Tupolev 154 (180 pers.) met plastic binnenbekleding van Air China. Bij het ontbijt krijgen we zowaar een dasspeld cadeau. Rond 09.00 uur landen we in Beijing (Peking).

GA NAAR DE

VAN  XIAN