SHANGHAI

 

 

 

 

 

MEER INFO SHANGHAI

NOG MEER WETEN OVER SHANGHAI? GA DAN OOK NAAR CitySpotters Shanghai

Jos de sigaar: hoge boete Een afgrijselijke tocht langs bouwputten en opengebroken wegen (deze hele provincie is op de schop gegaan!) voert ons naar de luchthaven, waar we Lian afleveren. Jos maakt buiten het gebouw een peuk uit op de grond en krijgt daarvoor een bekeuring van een oude burgerwacht die achter een pilaar op de loer staat: 10 Yuan, maar wel met een officieel bonnetje erbij. In Sjanghai zitten we in een torenhoog hotel vlakbij het hoofdstation. We hebben een panoramisch uitzicht over de metropool. Het is een tweesterrenhotel dat 36 gulden per persoon moet kosten in een tweepersoonskamer. Redelijk geprijsd dus, de kamers zijn sober maar verder echt in orde. We vertoeven er op de 24-ste verdieping. Het restaurant is duur, maar van goede kwaliteit. 's Middags nemen we met Erik (die nu als reisleider fungeert) en Adrie een taxi naar het centrum.

Peace Hotel op de Bund

Daar slenteren we rond op en nabij de Bund, de boulevard langs de rivier de Huang Po. Aan de overkant priemt de modernistische televisietoren in de lucht. Alles is hier gemoderniseerd. Alleen het koloniale Peace Hotel (vroeger Hotel Cathay) met zijn art deco - inrichting is in oude stijl gehandhaafd. Ook de andere monumentale gebouwen zoals banken en douanekantoren zijn opgeknapt. We nemen afscheid van de Kabeltjes die 'n andere vlucht later nemen. We zullen hun terugzien bij hun thuis op de reünie in september. We lopen van de rivier af en ontdekken toevallig tussen de huizen een grote christelijke kathedraal. 

Na enig zoeken vinden we de sleutelbeheerder. Het interieur heeft niets aparts, of het moeten de mooie gebrandschilderde ramen zijn. Uiteraard deponeren we een donatie in de offerblok. Vlakbij ligt het echte Chinatown dat nog niet tegen de vlakte is gegaan. Ze wonen hier zo dicht op elkaar dat ze overdag voornamelijk buiten op straat leven. Het is er dus ook letterlijk een stuk levendiger dan in de saaie nieuwbouwwinkelstraten.

Nanking Road: verkeersader en winkelstraat tegelijk In het grote Renmin Park (het volkspark) valt de drukte mee. De bankjes op de paden en laantjes staan allen met de rug naar het pad toe. Er zitten veel paartjes. Het park behoeft een grote onderhoudsbeurt. Er staan ook nog wat sculpturen, zelfs moderne. Als we om ons heen kijken zien we rondom het park van alle kanten hijskranen omhoog steken. In Nanking Road, een drukke verkeersader en tevens winkelstraat, puilen de trottoirs uit van de voetgangers. Dit is niet leuk meer, hotsend en botsend en stapje voor stapje schiet niet echt op. We schieten een souvenirwinkel binnen om een aantal grotere aankopen (mooie beelden en zo) te doen. Ze accepteren er Visa credit cards, althans volgens het vignet op de deur. Onze aankopen ter waarde van meer dan fl 120 zijn al ingepakt als bij de kassa blijkt dat ze Visa toch niet aannemen. Zoveel Chinees geld hebben we echter niet meer contant. Jos stikt van ergernis en eist de manager te spreken. Het taalprobleem is te groot, niemand verstaat ons en we druipen af zonder souvenirs. We bereiken opnieuw de Bund die nu tegen de avond, er waait een verkoelend briesje vanuit zee, vergeven is van de flaneurs. Een goedkope taxi met meter brengt ons terug naar het hotel.

Bier slurpen uit rijstkommen

Het avondeten gebruiken we in een soort self service restaurant, waar je eerst bij de kassa moet bestellen en betalen voor je er iets kan krijgen. Dat wordt een probleem met onze nietige kennis van het Chinees. Maar we komen er uit. Het eten is minnetjes en relatief duur. In een schamel restaurantje om de hoek drinken we bier uit rijstkommen. Als Math en Wil ons zo zien zitten kunnen ze  de verleiding niet weerstaan om mee te drinken. Tot diep in de nacht is het druk op straat. Er lopen verkopers rond met gekookte eieren in bolderkarren, kinderwagens en winkelwagentjes. Ze zijn blijkbaar illegaal bezig, want zodra er een politiepatrouille in beeld komt, pakken ze hun boeltje rap bij elkaar en vluchten ze hals over kop in alle windrichtingen.  

---

  Dag 32 SJANGHAI  

 

Personeel op het matje roepen

‘s Morgens inpakken. Onze tassen worden bewaard in de kamer van Erik. Om tien uur meldt zich een vloeiend Engels sprekende autoriteit bij onze kamer. Hij controleert beleefd onze paspoorten en visa. Bij het ontbijt moeten we weer eens stampij maken: we krijgen er namelijk geen eieren, terwijl we in de keuken hele rekken zien staan. We roepen de gerant erbij. Deze haalt ogenblikkelijk alle betrokkenen erbij en sommeert ze in de houding in de rij te staan; zowel het bedienend als het keukenpersoneel. Hij geeft ze een uitbrander. Zo is zijn gezicht gered. Maar wij moeten ook een nederlaag slikken; het restaurant blijkt ineens te zijn gesloten, dus eieren krijgen we in geen geval. We krijgen moeilijk hoogte van die ondoorgrondelijke Chinezen met hun onbegrijpelijke regels en gewoonten.

Winkels ook op zondag open

Om de hoek eten we dus maar rijst, vis, schnitzeltje en kippensoep in een eethol. De hele dag schooien we wat rond, we hebben niet meer zo veel fut. We hangen wat rond in parkjes, sjokken naar de rivier de Suzhou Creek. Het is zondag, maar de warenhuizen blijken zowaar open te zijn. Als we de damesetage oplopen zien we een rij van wel tien levensechte etalagepoppen staan. Sommige knipperen met de ogen, andere glimlachen. Het zijn de modern geklede verkoopsters, levend en wel dus,  die ons gedisciplineerd welkom heten. De winkels in dit land, althans die welke nog staatseigendom zijn, puilen uit van personeel dat zich stierlijk staat te vervelen. In dit warenhuis zijn ze klantvriendelijk, maar in de meeste winkels zien ze de klant nauwelijks staan. In Rusland gaat dat ook zo. Jos koopt er voor een tientje een nieuwe schoudertas.

Drukke winkelstraat	Jos voor de tv-toren	Suzhou Creek	Theehuis in park

Weer eens op ons nummer gezet

Als we buiten op de trappen bij de ingang zitten uit te puffen, komt een burgerwacht ons daar verjagen. We zitten niemand in de weg, daar passen we wel voor op, maar toch dienen we ons te verkassen. Clim komt in het geweer en trapt een scène, zodat we al gauw omringd zijn door grijnzende Chinezen die verlekkerd toekijken hoe twee langneuzen op hun mieter krijgen. We vinden het niet eerlijk, want enkele meters verderop liggen honderden mensen op de stoep uit te rusten of te slapen. Morrend halen we bakzeil. We eten in het Karin-restaurant temidden van kwetterende verkoopstertjes uit de omringende warenhuizen. Een brutaal stadstypetje vindt ons wel interessant en stelt vragen, die wij helaas niet kunnen beantwoorden. Een kolossale, luidruchtige Amerikaan uit Montana spreekt ons aan om triviale informatie. Hij zit duidelijk om een praatje verlegen; China vindt hij maar een klote land. Naast de ingang staat een zielige mankepoot, die we drie yuan geven voor een bakje noedels. Kan die er weer een dagje tegen. De rest van ons kleingeld geven we aan een klein meisje, dat er gelukzalig mee wegrent.

Koortsachtig bouwen	Gouden Boeddhafiguren	Clim in volksbuurt	Voorplein tempel

Jos mazzelt in grabbelton

Als we om vier uur op Erik's kamer komen om te douchen en te poepen is deze al helemaal vol. Iedereen is op hetzelfde idee gekomen. Erik showt zijn verzameling schattige pluche beestjes die hij heeft aangeschaft. Nog steeds hebben we te veel geld over, zodat we snoep en dergelijke inslaan. Jos mag in de winkel in de grabbelton graaien en heeft zowaar prijs: 6 zakjes mini -Treets worden hem door een stralend meisje overhandigd. Jaloerse kopers dringen op om toch maar niets van die westerse geluksvogel te missen.

Bewuste overtreding van rookverbod

Een prima AC-busje brengt ons naar de luchthaven. Zo te zien geldt daar een algeheel rookverbod. Begrijpelijk overigens in dit spiksplinternieuwe gebouw. We zien evenwel dat het personeel in de shops achter hun balie er wel lustig op los paft. Dus we klimmen over het hekje en steken er ook een op. Grote consternatie, dat is ten strengste verboden! Wij vinden dit echter een goede oplossing van een inconsequente regel en geven geen krimp. Een verstandig man wijst ons tenslotte op de enige 'smoking area', een stukje gang van 10 bij 3 meter met uitpuilende asbakken, in een uithoek uiteraard.

Upgrading naar business class

We vertrekken om half acht met Dragon Air, een dochtermaatschappij van Cathay Pacific. De toerist class blijkt overboekt, zo vindt Erik uit, maar omdat wij van VNC zijn (een goede klant van Cathay) krijgen we zonder bijbetaling een 'upgrading' naar business class! We zijn de koning te rijk. De vlucht naar Hong Kong duurt een kleine twee uur waarin we kunnen genieten van gratis champagne en andere dure drankjes, een zee aan been- en armruimte, een exquise maal met verzilverd bestek en damasten servetten, bonbons en cognac naar keuze na. Ook krijgen we een toilettas met inhoud cadeau. De bediening is uiterst voorkomend. Op Kai Tak, het vliegveld van Hongkong, heeft de businessreiziger zelfs een aparte ingang en krijgt hij een voorkeursbehandeling. Sjoelie en Peter nemen daar van ons afscheid. Ze blijven er enkele dagen logeren bij de broer van Sjoelie, die er een prachtbaan heeft: hij is namelijk "Our man in Hongkong" van de ABN - AMRO. Met zijn Chinese uiterlijk heeft hij daar een soort natuurlijke voorsprong, hoewel hij (nog) geen Chinees spreekt. De tax free shop in HK is naar onze begrippen ontstellend duur; er zijn alleen topmerken  verkrijgbaar. Traditioneel zijn Japanners de beste klanten in dit soort winkels, ze betalen de hoogste prijzen zonder ook maar met hun ogen te knipperen. Ook hier worden we geconfronteerd met het rookverbod, de enige 'smoking area' is volgens een official op de toiletten. De bagage wordt automatisch doorgelabeld naar Frankfurt en van daaruit naar Amsterdam.

Met skyscrapers willen de Chinezen het westen naar de kroon steken

---

SHANGHAI

Het Parijs van het Oosten
Shanghai heeft door de voormalige internationals "concessies" die de Chinese stad omsloten, een zeer uiteenlopend stadsbeeld.

PUDONG
Shanghai ligt langs de rivier de Huangpu, ten zuiden van het estuarium van de Chang Jiang of Jangtsekiang. De stad, oorspronkelijk een grote fortificatie, ontwikkelde zich rondom de Chinese stad in de vorm van "concessies" (internationals in het noorden en Franse in het zuiden). Deze concessiegebieden zijn bij elkaar gevoegd in een monumentaal geheel van enkele kilometers aan weerskanten van de Bund, een front van bestuurs- en handelsgebouwen langs de rivier. Het centrum of Huangpu - district strekt zich op beide oevers van de rivier uit. De vrijhandelszone Pudong in het oosten beslaat 350 km2. De belangrijkste industriegebieden en de grote recente woonwijken hebben zich in westelijke, noordelijke en noordoostelijke richting uitgebreid. De haven van Shanghai strekt zich over 75 km uit, langs de nauwe bochten van de Huangpu. Shanghai is met zijn bouwkundige tegenstellingen enig in zijn soort. De oude Chinese stad is een labyrint van nauwe en geplaveide steegjes, terwijl de concessies nog steeds een bijzonder westerse aanblik bieden met oude koloniale villa's. De Franse wijk heeft gedeeltelijk zijn Parijse chic met Chinese inslag bewaard. De wolkenkrabbers van de Bund vormen een verbijsterend neoklassiek geheel uit de jaren '30, waar nu hotels en uitgaansgelegenheden gevestigd zijn. Een van de problemen van Shanghai is de zachte ondergrond, waardoor de stad tussen 1920 en 1965 enkele meters is gezakt. Ondanks maatregelen om het water weg te pompen, blijft de dreiging van deze sponsachtige massa voortdurend op de stad drukken.


BEZIENSWAARDIGHEDEN
De Bund, het museum Nanjinglu, de bazaar, de oude stad, de tempel van de Boeddha van Jade, het Huangpupark, de vrijhandelszone Pudong, de graftombe van Lu Xun, de Longhuapagode, de Sint-Ignatiuskathedraal, de boottochten op de Huangpu.

CIJFERS
Oppervlakte: 375 km2; agglomeratie, 6340 km2
Bevolking: 7,8 miljoen inwoners; agglomeratie 13,3 miljoen inw. Bevolkingsdichtheid: 20 800 inw./km2 / Hoogte: tussen 0 en 50 m


De eerste stad van China
Shanghai, de machtige economische motor van het land, wil ook de Chinese trendsetter op het gebied van mode en cultuur zijn.

Shanghai, waarvan de naam "aan zee" betekent, was oorspronkelijk een bescheiden vissersdorp van de Song- dynastie en werd in de Be eeuw een belangrijke versterkte stad. Shanghai, in de 17e eeuw al een welvarende stad, heeft zijn ware ontwikkeling te danken aan de opiumoorlog, die de stad tot prooi van de grote kapitalistische mogendheden maakte. Shanghai, dat van 1843 tot 1949 volledig onder westerse voogdij stond en gestimuleerd werd door enorme investeringen die werden ondersteund door een onuitputtelijk Chinees arbeidsreservoir, ontwikkelt zich tot een welvarende haven- en industriestad.
In 1949 organiseren de aan de macht zijnde communisten een grote "schoonmaak" van Shanghai, waarbij hard tegen opium, slavernij en kinderarbeid wordt opgetreden. Ondanks een economische stilstand van 40 jaar, blijft Shanghai de modernste en meest geïndustrialiseerde stad van het land. De stedelijke autoriteiten die bewust zijn van het enorme industriële potentieel van de stad, proberen buitenlandse investeerders aan te trekken. Ondanks de Chinese politiek heeft Shanghai, dat voorloper wil zijn op het gebied van mode en cultuur, in de loop van de geschiedenis zijn zorgeloze en non conformistische reputatie bewaard.

WETENSWAARDIGHEDEN
Talen: Mandarijn - Chinees, dialect van Shanghai
Godsdienst: boeddhisme, taoïsme, katholicisme
Munteenheid: yuan
Luchthaven: Hongqiao, 18 km van Shanghai
Goederenoverslag: 145 miljoen ton, d.w.z. 35 % van de totale Chinese vracht

KLIMAAT
Gematigd met vier sterk verschillende seizoenen. Gemiddelde temperaturen: 4° C in januari, 28,5° C in juli. / Jaarlijkse neerslag: 1150 mm

BRONNEN VAN INKOMSTEN
Rond de stad, groenteteelt, katoen, aardnoten, maniok, Veeteelt: varkens en gevogelte. Industrie: ijzer en staal, chemie, metaal, petrochemie en papier. Elektrotechniek, auto's, vliegtuigbouw, scheepswerven. Toerisme.