Dali

Dag 11 KUNMING - DALI

Clim: bonje met de chauffeur

Voor dag en dauw op, om half zeven op het halfronde busstation. In het gewoel wordt Jorrit's rugzak gestolen, inclusief de videocamera. Clim maakt zich verdienstelijk en staat boven op de bus de zware bagagestukken op te hijsen. Hij wordt door een bazige Chinees afgesnauwd en gecommandeerd, wat hij niet pikt. Hij baart opzien door de blaaskaak uit te kafferen; het blijkt de chauffeur te zijn. Deze vraagt extra yuan voor tolgeld, dat scheelt volgens hem twee uur in tijd. Iedereen betaalt. Na een saaie hoogvlakte belanden we in glooiende bergen. Diep in de valleien glinsteren de rijstvelden (hier dus letterlijk "rijstkommen"), boven de 3.000 meter wil alleen nog maar groente groeien. We zitten hutje op mutje. Regelmatig moeten we omrijden of langs stenen en rotsblokken laveren wegens aardverschuivingen. We passeren drie bergpassen.

Uitbraak van paniek: bijna-ramp

Tegen de middag zijn de wegen veel smaller geworden. In een dorp in een dal lopen we vast, een letterlijke opstopping vanwege wegwerkzaamheden. Twintig meter voor ons staat een truck, waarvan plotseling de motor vlamvat. Hee, leuke afwisseling, totdat iemand merkt dat het gaat om een tankauto met benzine. Men voelt de explosie al aankomen; in paniek vlucht iedereen de bus uit. De westerlingen nemen de reguliere uitgang (proppen en dringen geblazen), terwijl de veel kleinere Chinezen zich door de openstaande ramen in veiligheid brengen. Jos kan zijn schoenen niet meer vinden en treuzelt zo lang dat hij als laatste achterblijft, samen met een van plezier kraaiende kleuter (die vindt dat tumult maar wat spannend), een op de achterbank door zijn moeder verlaten krijsende zuigeling en een mekkerende geit. Vooraan blijkt een kreupele man zich onder de bank te hebben verscholen. Het inferno gaat echter niet door; een moedige Chinees weet met dekens en jassen met gevaar voor eigen leven het vuur te blussen. De ramp wordt afgewend. De spanning en angst ontladen zich in een pittige scheldpartij tussen de autochtonen (de wegwerkers met hun teertonnen) en de raszuivere Han - Chinezen (de chauffeurs). (Zie foto hieronder) Het wordt een soort rituele dans van kemphanen. Om beurten stappen ze op elkaar af om elkaar te grofste verwijten en beledigingen naar het hoofd te slingeren. Hoewel ze uiterst agressief overkomen, raken ze elkaar met geen vinger aan. Wij westerlingen zijn hevig geïnteresseerd en staan met de camera's in de aanslag, want als het op matten aankomt willen we niets missen. Als de karavaan onverwacht toch verder kan, loopt alles met een sisser af.

Landschap in Yunnan

Stukje historie: Bai-koninkrijk

Tot Dali volgt een schitterend landschap dat door de Bai, een grote minderheid van enkele miljoenen, wordt bewoond. In de middeleeuwen bestond er een machtig Bai koninkrijk, dat echter in de dertiende eeuw door de Mongoolse horden van de Kublai Khan (die op weg waren om in Burma de duizenden Boeddhistische tempels van Pagan te vernietigen) werd weggevaagd. Nooit heeft het rijkje zich daarvan kunnen herstellen. Dali is de voormalige hoofdstad en is dan ook nog volledig ommuurd en versterkt.

Hotel Number One

Om half acht 's avonds komen we in Nieuw-Dali, de stad Xiguan, aan. We hebben geen minuut tijdwinst geboekt en Clim eist dan ook op hoge toon zijn extra yuan van de grofgebekte chauffeur terug. Hij vangt bot. Natuurlijk. We huren een busje om in het oude stadje te komen. We worden in het beste hotel (Number One) ingekwartierd. (Het enige andere goede hotel heet veelzeggend Number Two...) We vinden een eigen eettentje, het Woodland Restaurant, waar we hoog gewaardeerde gasten worden. De groep habitueert het Tibet Café, een hippieachtig etablissement waar de backpackers samendrommen. Keuze is natuurlijk van Lian, die van iedereen een aanvulling van de door haar beheerde reispot vraagt. Tot onze verrassing blijkt het stadje zeer toeristisch te zijn, met honderden stalletjes, kraampjes en souvenirwinkeltjes. We slaan lauw bier in. Morgen slapen we uit.


Binnenplaats boerderij	Kalkovens	Marmer bewerken	Paardentaxi's

Dag 12 DALI

De befaamde Drie Pagodes

Jos zit toch al om acht uur in het milde ochtendzonnetje op de binnenplaats aantekeningen te maken. In de groep schijnen mensen buikloop te hebben. Met Jorrit en Sjoelie, die in Kunming naar het ziekenhuis zijn gegaan, is alles weer in orde. Een lading medicijnen heeft hen weer op de been geholpen. Tegen de middag lopen we naar de San Ta, de Drie Pagodes. Via dorpjes die geheel opgebouwd zijn uit keien, rotsen, leem en lei. We bezichtigen een marmerwerkplaats waar geslepen en gebeiteld wordt onder gevaarlijke omstandigheden (veel gruis en stof); een effectief ARBO - beleid wordt hier niet gevoerd. In de Reflection Pool (spiegelvijver) worden de drie pagodes (drie torens eigenlijk) gespiegeld. We schaffen na onderhandelingen (afdingen via getallen opschrijven op papiertjes) o.a. één muziekbal aan....Op verzoek verbeteren we de tekst in het Engels van een vrouw die hiermee reclame wil maken voor haar restaurant. Er liggen twee musea; een met oude foto's en lithografieën van de omgeving, het ander met oude spulletjes.

van Dali

Angstig wegrennende kinderen

Door landbouwgebied lopen we naar het meer toe, tussen kabbelende beekjes en smalle kanaaltjes, rijstvelden en maïsakkers. We hoppen van dorp naar dorp, ze liggen in dit vruchtbaar gebied dicht bij elkaar. De mensen zijn er vriendelijk en zeggen ons Limburgs dialect perfect na, ook nog met de juiste intonatie. Wij: "Enne, mooder, aan ut wasse?" Antwoord: "..aan ut wasse ?” “Mótte veer get kaupe?" Antwoord: "..get kaupe?". En maar glimlachen. ..

De kleine kindertjes zijn echter bang voor onze reuzengestalten en lange baarden. Angstig kruipen ze weg of verdwijnen rap om de hoek. Twee kleuters beginnen hartverscheurend te janken als ze ons zien aankomen en klemmen zich panisch aan moeders rokken vast. Een stel jonge meisjes achtervolgt ons stiekem, we spelen het spelletje mee. Af en toe stoppen we en drinken ergens thee; we kopen zelfs ergens een ijsje.

Clim maakt een praatje met een boer bij zijn akker

Info over Tijgersprongkloof

‘s Avonds maken we een praatje met een student in het restaurant; hij wil zijn Engels oefenen. De groep heeft een dia - avond over de Tijgersprongkloof, die wij ook willen bijwonen, we weten alleen niet waar de bijeenkomst plaats vindt. Later blijkt dat we een aankondiging van VNC in koeienletters in de lobby over het hoofd hebben gezien. We drinken bier in het La La Café, dat nogal achteraf ligt. We komen er terecht in een complete Chinese familie die haar avondmaaltijd nuttigt; er zit ook een groep uiterst gedisciplineerde jonge meisjes te eten, misschien van een internaat. We mogen gratis iets meepikken, gefrituurde aubergine. Best lekker.


Het moge duidelijk zijn: Clim spaart muntjes en wisselt dus overal groot naar klein.

Dag 13 DALI - ERHAIMEER - DALI

Kleurrijke markten en begrafenisstoet

We leveren ons wasgoed in. Vroeg in de morgen is er al een stroomstoring, die de hele dag blijft duren. 's Avonds krijgen we onze vuile was terug, de machines werken niet. Urenlang dwalen we door de stad; we bezoeken kleurrijke markten, lopen ons vast in doodlopende straatjes, stoten volkomen onverwacht op twee christelijke kerken. Clim wisselt muntjes bij groentehandelaars. Een kapokslager wil niet dat we van hem en zijn bedrijf een foto maken. Vreemd, meestal willen de mensen in dit land maar wat graag op de foto. We komen bij de visvijvers uit en gaan via een andere weg terug. We zien een begrafenisstoet met ween - en klaagvrouwen erbij, er worden massa's papieren namaakgeld verbrand en om de 200 meter wordt er een trits vuurwerk afgestoken om de boze geesten te weren. Tien dragers sjouwen met de kist. In een restaurant boven de sobere Zuidpoort (slecht beklant, ondanks een kunstenaarsexpositie) drinken we heldere kruidenthee.


Heerlijk levendige markten in Dali en omgeving

Charterboot over het Erhai - meer

Met een gehuurde paardenwagen laten we ons naar het meer brengen. Daar charteren we een motorsampan. Als een vorst zitten we op twee "gemakkelijke" stoelen op het kleine voordek. We steken het heldere bergmeer over en bezoeken aan de oever een mooie tempel die door een oud vrouwtje wordt beheerd. Op een eiland verderop bezoeken we een andere tempel met interessante schilderingen en drakenpilaren. Met een andere paardenwagen, veel gehobbel op de met ronde keien geplaveide straatjes, keren we naar Dali terug. We kopen enkele souvenirs en drinken bier in een Chinees hol, waar we opzien baren: hier komen beslist geen toeristen. Alweer regen, ba!