|
|
|
|
 |
 |
Huisvlijt in Celuk... |
... en in Ganiyar |
Door de laagvlakte, die bedekt is met zoutpannen en rijstvelden, bereiken we via Sanur het dorpje Batubulan om goud- en zilversmidsen te bezoeken. Robbert koopt er 3 hangers en een beeldje; Jos beperkt zich tot slechts één beeldje. Het is hier zaak om goed af te dingen. Ook in de volgende dorpjes die we aandoen moet er stevig worden getaward (onderhandeld): in Celuk (ikatstoffen, handweven, houtsnijkunst) en Ganiyar (wayang, schilderkunst, batik). We kopen beiden een hemd met Balinese motieven. Het vinden van de juiste maten duurt enige tijd. In Klungkung bekijken we het gerechtshof van de voormalige koninklijke residentie; er zijn mooie plafondschilderingen Bij het vertrek is de Fin ineens zoek, maar hij duikt even later met een hoofd rood van schaamte weer op.
 |
 |
In alle dorpen die we passeren staan prachtige huistempels. De bevolking is traditioneel gekleed, met name de vrouwen die grote lasten op hun hoofd dragen. Er loopt veel vee los rond. Opvallend zijn de vele tamme straathonden; men beschouwt die hier als reïncarnaties van mensen die in hun vroeger leven slecht hebben geleefd. In de heldere beekjes langs de weg, die gevoed worden door koel water uit de bergen, wordt kleding gewassen en neemt men zijn dagelijkse bad. Op het platteland en in de steden heeft het groeiende toerisme nog geen invloed uitgeoefend: de Balinese bevolking blijft haar (religieuze) gebruiken trouw en houdt ze letterlijk dagelijks in ere.
De grondideologie van de staat Indonesië is uiteengezet in 5 fundamentele
principes,
|
1. Geloof in één God
|
 |
 |
 |
 |
|
|
11. De moedertempel Besakih0m één uur stoppen we bij een prachtig gelegen restaurant in de bergen van waaruit we een grandioos uitzicht hebben op de groene sawa's. In de verte kunnen we de Indische Oceaan zien liggen glinsteren. We zitten aan tafel met de twee bereisde Indo weduwen. Het zijn erudiete vrouwen, zussen van elkaar en ze hebben vroeger in Jakarta gewoond. De oudste is al een stuk in de zeventig, maar nog zeer kwiek. We praten over de vroegere tijden in het koloniaal tijdperk, de zogenaamde "tempo doeloe". Op het menu staat Mie en Foe Yong Hai. Door een lichte motregen bereiken we Bali's belangrijkste tempel, de Moedertempel in Besakih die tegen de immer mistige hellingen van de heilige berg Gunung Agung ligt. Het is jammer genoeg geen mooi fotoweer. De tempel (eigenlijk het hele tempelcomplex, circa 40 bouwwerken) is zwart uitgeslagen door vulkanische as. In 1963 vielen bij een vulkaanuitbarsting meer dan 1.000 slachtoffers, allen pelgrims, te betreuren. Voor de tempel ligt een lange, oplopende weg. Robbert maakt een schattige foto van spelende kinderen in een boom. Hier heeft het toerisme wel degelijk vaste voet aan de grond gekregen getuige de vele souvenirkraampjes en natuurlijk de talloze westerse nieuwsgierigen. |
12. Een heilige vleermuizengrotTot slot bezoeken we nog de Vleermuizengrot in het plaatsje Kusamba aan de Oostkust. De heilige vleermuizen hangen met duizenden tegelijk samengepakt aan het plafond. Bij aankomst gooien kinderen slingers door de geopende raampjes van ons busje en ze roepen erbij: "For free! For free!". Het blijken handige ventertjes met ansichtkaarten te zijn, die je in welke taal dan ook te woord kunnen staan. Voorzichtig maken we enige foto's, want er is een offerceremonie aan de gang. Vrouwen in sarong lopen af en aan met kleurige offergaven op hun hoofd, veelal fruit en eten. De duizenden vleermuizen boezemen ons geen angst in. Op de binnenplaats van de tempel heeft een gamelan orkest zich onder een afdak genesteld. Jos koopt kaarten van een van de jonge meisjes. Tegen zes uur zijn we terug in Kuta. Onderweg zijn we door een prachtig landschap gereden. We zien boeren op de velden ploeteren en karbouwen langs de rand van de weg kuieren. |
|
 |
 |
 |
We boeken een nieuwe excursie voor de volgende dag en reserveren reeds nu een vlucht met Garuda naar Yokyakarta voor enkele dagen later. Op een achteraf terras drinken we bier en eten we tosti's. Een jonge Balinees vertelt ons over zijn studie en over zijn angst voor Aids. En zowaar, opnieuw valt het licht uit! Gelukkig liggen in het hotel kaarsen klaar, heel attent. We eten als diner biefstuk met patat frites. Aan tafel schrijven we kaarten met het Anker bier in onze nabijheid; het bier smaakt weer best. Op straat komen we Jos de S. met zijn gezelschap tegen. We duiken een bar binnen en halen herinneringen op. Jos en Diana zijn in Malang (bij een oude tante van Diana) voor de kerk getrouwd. Met vriend Thei en zijn vrouw reizen zij 32 dagen door Java, Bali en Singapore. We wisselen reiservaringen uit. In hun appartement (ze hebben inmiddels een beter hotel gevonden) bekijken we hun trouwfoto's en is het Bisschoppelijk College van Weert nog even onderwerp van gesprek. Via Jos heeft mijn broer Clim daar een baan weten te krijgen als leraar Economie. Om twaalf uur nemen we afscheid, drinken nog een afzakkertje in de buurt en gaan slapen.
CITAAT |
"De sawa's zijn op Java ook altijd mooi, de spiegelende terrassen. Maar op Bali zijn ze nog wijder uitgebogen als met de trappen van paleizen nog hoger gebouwd." |
Louis Couperus, schrijver |
 |
 |
Hoewel we om half negen al klaar staan om door het busje te worden opgepikt, duurt het nog een half uur voor het komt opdagen. We ergeren ons groen en geel aan het egoïstische gedrag van een drietal Brazilianen; een vreselijk irritant macho type en twee vrouwen van in de dertig, een bruine en een melkwitte. Ze blijven aan één stuk door in het Portugees kwebbelen (Engels spreken ze niet of nauwelijks), medereizigers lastig vallen en afspraken aan hun laars lappen. Tot overmaat van ramp zijn we ook nog opgescheept met een gids die nogal simpel van geest is en letterlijk alles van dat rampzalige trio pikt, omdat de bruine vrouw wel eens met haar billen draait en hem dan toelacht. Met de chauffeur is ook iets niet in de haak, om de haverklap toetert hij zonder aanwijsbare reden. We worden er bijna gek van. Bovendien is hij niet erg gelukkig in het ontwijken van de gapende gaten in het wegdek. Op verzoek van de gids moeten wij i.v.m. onze lichaamsomvang voorin gaan zitten. Een beslissing waarvan elke logica ons ten enenmale ontgaat. We hebben zo wel een goed uitzicht op de omgeving en op al die honden, kippen, ganzen en ander loslopend vee dat de weg oversteekt en een blijvend gevaar oplevert voor de weggebruikers.
15. Het heilige apenwoud van Sangeh0m 10.00 uur komen we aan bij het heilige Apenwoud van Sangeh. Brillen, horloges, beurzen, ringen etc., alles moet veilig in de tas worden gestopt, want de meer dan 1.000 (tamme) apen die in dat bos huizen zijn beruchte zakkenrollers. De Macho is het eerste slachtoffer: zijn beurs wordt tot ons groot vermaak gerold. Maar de vreugde is van korte duur, want Jos is een van de volgende die wordt aangevallen. Een grote mannetjesaap klimt in hem, gaat op zijn hoofd zitten en probeert zijn bril te bemachtigen. Tevergeefs, want Jos laat zijn onmisbare bril voor geen goud glippen. Robbert houdt het hoofd koel en maakt bijtijds een foto van het tafereel. Een te hulp schietende Balinese redt Jos uit zijn benarde situatie; eerst tevergeefs met een stok op het beest ranselend, later succesvol als zij met een banaan de handtastelijke gauwdief weet weg te lokken. Jos mist even later zijn zakdoek, een jonge aap staat er bij de bosrand triomfantelijk mee te zwaaien, hij heeft die onder de schermutselingen uit Jos zijn broekzak weten te ontfutselen. Misschien was die aanval van het oude beest wel een afleidingsmanoeuvre, wie zal het zeggen? Indonesiërs in ons gezelschap beweren stellig dat de hele apenkolonie door de daar rondlopende vrouwen gedresseerd zijn op het stelen van glinsterende voorwerpen en beurzen. (De Brazilianen komen te laat voor vertrek.) |
|
 |
 |
 |
0ns volgende doel zijn de koninklijke tempels in Mengwi. Het complex bestaat
uit 3 elkaar opvolgende terrassen. Ook hier zijn nog niet zo lang geleden gebedsceremonies
geweest; er liggen nog steeds veel offergaven. In een paviljoen zitten tientallen
Balinezen rond een ring te wachten op het aantreden van de kemphanen; hoewel
officieel verboden worden hanengevechten op dit eiland toch nog oogluikend toegestaan.
Het is mooi fotoweer.
(De Brazilianen komen te laat voor vertrek.)
 |
 |
We rijden verder naar het gebergte. Onderweg genieten we van fraaie vergezichten
en blote borstjes van langs de weg badende vrouwen. Ook komen we langs een afgebrande,
houten stellage waarop een crematie van een hindoe heeft plaatsgevonden. Bij
het kraterbergmeer van Catur in de buurt van Bedugul verblijven we een uur.
Langs de oever liggen allerlei tempels temidden van zeer bloemrijke, geurende
tuinen. Er hangt dankzij de mistflarden een onwezenlijke sfeer en het is er
aangenaam koel.
(De Brazilianen komen te laat voor vertrek.)
 |
 |
Op de terugweg doen
we een toeristenrestaurant aan. Daar kunnen we voor fl 9 onbeperkt opscheppen
van een rijsttafel / lopend buffet, dus dat wordt een vreetpartij van de eerste
orde, vooral van Robbert zijn kant. Na drie kwartier stappen we op.
(De Brazilianen
komen te laat voor vertrek.)
18. Tanah Lot, heiligdom op rots in zeeNa een lange rit komen we in de laagvlakte aan en rijden we door tot aan de
kust. Langs de weg zien we hoe hier volwassen varkens worden vervoerd: in langwerpige
manden onder de stang van een fiets. Honderd meter uit de kust ligt de tempel
Tanah Lot op een door de zware golfslag geteisterde rots. Voor we die bezoeken
drinken we fris aan een stalletje en maken we een foto van een verlegen jongetje;
als tegenprestatie kopen we een schelpensnoer van hem. Zielsgelukkig snelt hij
naar zijn ouders, of was hij misschien bang dat wij ons bedachten en de koop
ongedaan zouden maken? De tempel is in restauratie en mag niet worden bezocht.
Door de voortdurende inwerking van de rollers en brekers van de Indische Oceaan
zijn er holen en grotten in de kust ontstaan. Van 2 kleine meisjes kopen we
ansichtkaarten. Het is weer warm vandaag en de kleren plakken van alle kanten
aan ons lichaam vast. |
|
 |
 |
 |
Om half vijf komen we weer in Kuta aan. Het is er erg rustig op straat, iedereen ligt op het strand te bakken. We worden allemaal voor onze hotels afgezet. De Brazilianen zijn de enigen die geen fooi geven. We halen de vliegtickets Denpasar - Yokyakarta af en boeken opnieuw een tour voor de volgende ochtend; ook wisselen we traveller's cheques in. In Norm's bar wachten ettelijke gekoelde pinten op consumptie. Jos gaat alleen op zoek naar een Engelstalige krant en het postkantoor, maar hij moet na een forse tippel onverrichterzake terugkeren.
 |
 |
|
ONZE ANDERE REISVERSLAGEN ALASKA / ANDALUSIË / ARGENTINIË / AUSTRALIË / AVONTUREN / BALI / BALKANREIS / BELGIË / BELIZE / BULGARIJE / CANADA / CALIFORNIË / CHILI / CHINA / CUBA / CURAÇAO / CYPRUS / DENEMARKEN / DUITSLAND / ECUADOR / EGYPTE / ENGELAND / ESTLAND / FILIPPIJNEN / FINLAND / FOTOSITE / FRANKRIJK / GRIEKENLAND / GUATEMALA / HONGARIJE / INDIA -NOORD / INDIA -ZUID / INDIA -RAJASTHAN / IRAN / ISRAËL / ITALIË / JAVA / JORDANIË / KRETA / KROATIË / LETLAND / LITOUWEN / MADEIRA / MALEISIË / MALLORCA / MALTA / MAROKKO / MEXICO YUCATAN / MEXICO / NEPAL / NEW YORK / NOORWEGEN / OEKRAÏNE / OEZBEKISTAN / OOSTENRIJK / PARAGUAY / PERU / POLEN / PORTUGAL / REISFOTO'S / ROEMENIË / RUSLAND / SCANDINAVIË / SICILIË / SINGAPORE / SLOVENIË / SLOWAKIJE / SPANJE / SRI LANKA / SUMATRA / SYRIË / THAILAND / TSJECHIË / TUNESIË / TURKIJE / UNESCO - SITE / URUGUAY / USA / ZUID-AFRIKA / ZWEDEN
|
