|
|
YUKON
|
|
|
YUKON
|
|
|
Hoewel we iets later dan gepland vanaf Schiphol vertrekken, komen we toch op tijd in Vancouver aan. Niet iedereen is tevreden over de service van de chartermaatschappij Canada 3000, met name de kwaliteit van het eten oogst veel kritiek. Tijdens de tussenstop in Calgary kunnen we genieten van de skyline van deze prairiestad die zich scherp tegen de achtergrond van de Rocky Mountains aftekent. Weinig formaliteiten bij de douane of het moet de hashhond zijn die ongegeneerd in ons kruis snuffelt. In de aankomsthal groepeert de Djoser-familie zich en stelt zich aan elkaar voor. De rokers staan al gauw buiten op een kluitje hun nicotineachterstand in te halen. De bus laat nog even op zich wachten, maar uiteindelijk belanden we toch nog redelijk op tijd in ons Hotel Regis in de binnenstad. Vorstelijke kamers en prima sanitair zijn ons deel, daar is iedereen het over eens.
|
|
|
|
Vancouver: prima hotelIn de vroege avond vindt een algemene kennismakingsbijeenkomst in het belendende café Legends plaats. Reisbegeleidster Marijke de Jong stelt zich voor en iedereen vertelt iets meer over zichzelf. Er wordt ruwweg vooruitgelopen op het programma, reisafspraken worden gemaakt en ook mogelijk te ondernemen activiteiten in Alaska die vooruit geboekt moeten worden komen alvast aan de orde. Daarna gaat de hele groep in het toeristisch ingestelde Gaslight-district eten. Het wordt Brother's, een restaurant waar de obers in pij en op sandalen rondlopen. Stemmige Gregoriaanse koren klinken zachtjes op de achtergrond. We krijgen hier ook een eerste indicatie van het (redelijke) prijspeil in Canada. |
|
|
Clim met zijn gehuurde citybike voor de imposante skyline van downtown Vancouver |
|
|
Deze hangbrug voert vanuit het ruige Stanley Park naar de Rocky Mountains van British Columbia. De toppen van bergen zijn in nevelen gehuld. |
De
volgende dag gaat iedereen zijnsweegs na een chaotisch verlopend, kaal ontbijt in het hotel te hebben genoten. Het wordt een welbestede dag in deze moderne stad met diverse activiteiten zoals fietsen, wandelen in het uitgestrekte Stanley Park met zijn totempalen, musea bezoeken, genieten van het uitzicht in de Look Out-Tower, film over Alaska in het IMAX-theater van de Canada Place bekijken, eten op Granville Eiland of in
Chinatown en naar de binnenkomende watervliegtuigen in de Harbour kijken. Jammer genoeg is deze maandag net een nationale feestdag en zijn bijna alle winkels,
café en openbare gebouwen gesloten. Opvallend aanwezig in Vancouver zijn de talrijke Aziaten (Chinezen, Japanners,
Philippino's) die er het beeld op straat bepalen. Wat dit betreft maakt de stad echt deel uit van de Pacific Rim, de landen aan de rand van de Stille Oceaan die het economisch voor de wind zal gaan in de eenentwintigste eeuw; althans, zo luiden de voorspellingen.
|
|
Op onze derde reisdag zeggen we om elf uur ons hotel vaarwel en rijden we naar het vliegveld, waar we om 13.00 uur een Canada 3000-vlucht naar Whitehorse nemen. We zitten ruim tweeëneenhalf uur in de lucht en vliegen voornamelijk langs de kust en over de Rockies. Whitehorse is de hoofdstad van de Canadese provincie Yukon; later zullen we hier terugkomen. Nu zien we alleen de luchthaven, waar we in de aankomsthal door Indiaanse dans en gezang worden verrast. De ceremonie is echter voor andere reizenden bedoeld. (Eigenlijk mag ik het woord Indiaans niet gebruiken, dat is heden ten dage in Noord-Amerika politiek niet-correct. Ik had de termen 'natives' of, nog beter, 'first people' moeten bezigen om misprijzende blikken te vermijden.) Op de parkeerplaats maken we kennis met Trevor en Greg, de twee Canadese jongemannen die gedurende onze reis zowel voor gids als chauffeur spelen. Een korte instructie volgt; we zullen dit soort briefings tijdens de hele reis nog vele keren moeten meemaken. De bagage wordt op het dak verstouwd en we rijden het immense territorium van Yukon binnen. Onderweg stoppen we twee keer om inkopen te doen.
|
|
|
Onze gidsen/chauffeurs: Trevor en Greg |
Groepsfoto bij de grens Canada - USA |
Onze eerste kampeerplaats ligt in Burwash Landing, een plaatsje (wat heet plaats, twintig huizen?) aan het 65 kilometer lange Kluane Lake (spreek uit: Kloeweenie Leek). Greg laat ons zien hoe we de tenten moeten opzetten en afbreken. Ook legt hij het roulatieschema van de corveedienst uit en geeft hij aanwijzingen bij de bereiding van het eten. Later op de avond volgen nog meer uiteenzettingen van hem, met name hoe we ons dienen te gedragen als we een beer tegen komen. Hij maakt er een show van, met ingebouwde grapjes en al. Voor het eerst maken we ook kennis met de alom aanwezige muggen, ze blijken hier van een bijzonder bloeddorstig en hardnekkig soort te zijn. We kunnen pas laat gaan slapen, maar dat valt niet zo op, omdat het tot diep in de nacht licht blijft.
De volgende ochtend is het hard aanpakken geblazen. We zijn nog niet zo gewend aan het ploegenspel en niet alles verloopt naar wens en volgens de regels. Afijn, de eerste activiteiten staan op het programma. We kunnen kiezen tussen een lange, middelzware wandeling en een korte, gemakkelijke. De meeste kiezen voor de middelzware. Om het startpunt te bereiken moeten we helemaal terugrijden naar Sheep Mountain, een rit van liefst anderhalf uur. De 'gemakkelijke' groep wordt onderweg afgezet en gaat de trail naar Soldiers Point volgen. Al na een half uur heeft dit groepje de wandeling voltooid. De rest van de dag lummelen ze maar wat rond, met name bij het visitor center dat in de moddervlakte van de rivier ligt. Om vier uur komen de echte bergwandelaars terug, ook eerder dan gepland. De tocht was minder zwaar dan verwacht (of gehoopt). Weinig wilde dieren (bijvoorbeeld de Dall-sheep) hebben ze gezien, hoewel de vergezichten wel fraai waren. Maar geen nood, de warme 'hot pots' wachten even verderop. Jammer genoeg zijn deze nog niet voldoende opgestookt. Een minderheid wil daar niet op wachten en gaat linea recta terug naar de camping. De baders komen pas na achten op de camping terug, zodat er heel laat wordt gegeten. Die nacht raast de eerste onweersbui over ons heen.
|
|
|
Kluane Mountain Range |
De meeste landgletsjers van de wereld |
Panne op de Alaska Highway
Natte tenten zijn de volgende morgen het gevolg, lastig als je net moet opbreken. Om zes uur is er reveille, waarna we in een roes de ons toegedeelde plichten vervullen. We vertrekken te laat, maar dat ligt ongetwijfeld aan de onwennigheid met het systeem of aan het slaapgebrek van sommigen. We volgen de beroemde Alaska Highway. Links van ons doemt het imponerende massief van de Kluane Range op. Jammer dat het weer niet goed genoeg is om echt ver te kunnen kijken. Het landschap is weids en de luchten groots. In de buurt van Beaver Creek, kort voor de grens met Alaska, volgt rond het middaguur een fotostop. Daar blijkt dat het busje van Trevor aan een mogelijk ongeluk is ontsnapt: de met bagage volgestouwde imperiaal is helemaal ontzet en staat op afbreken. Nu pas blijkt dat het een geïmproviseerd rek is van uiterst povere constructie. Met man en macht (dat wil zeggen, alle technische jongens) wordt er aan een provisorische oplossing gewerkt. Op die manier lopen we anderhalf uur tijdverlies op. Gelukkig doen ze aan de Amerikaanse grens van Alaska niet al te moeilijk (alleen maar een formuliertje invullen), zodat we daar weer iets aan tijd terugwinnen. Vroeg in de middag zijn we dan uiteindelijk in Alaska, het hoofddoel van onze reis. |
|
|
|
 |
 |
|
