De grootste staat, de langste kustlijn, de hoogste berg, de  meeste nationale parken: Alaska doet alles in de overtreffende  trap.  Al dat moois werd in 1867 voor 7,2 miljoen dollar gekocht  van de Russen. Hoewel men er in eerste instantie niet  enthousiast over was (een derde deel van de staat ligt boven de  Arctische  poolcirkel), is Alaska geleidelijk aan een smaakmakend deel  van Amerika geworden.  In 1896 werd er  goud ontdekt en begon de Klondike Goldrush  (Zie daarover onder meer de schrijver  Jack London, Klondike ligt nu in het Canadese Yukon).

De Tweede Wereldoorlog maakte Alaska's ligging strategisch  belangrijk en van daaruit ontwikkelde de staat zich verder. In 1959  werd Alaska samen met Hawaii toegelaten als 49ste staat van de VS. De ontdekking van grote olievelden, in 1968  bij Prudhoe Bay, bracht een revolutie teweeg in de staat: olie maakte  iedereen rijk, inclusief gewone burgers die in plaats van belasting te betalen geld terugkregen van de overheid.

 

Vooral de natuur maakt Alaska tot een unieke staat. Toch is die niet voor iedereen even gemakkelijk toegankelijk. Een aantal  van de nationale parken is alleen maar per vliegtuig te bereiken.  De meeste bezoekers nemen de route noordwaarts van Anchorage in de richting van Fairbanks, langs Denali National  Park. Daar valt ook Mount McKinley te zien, de hoogste berg van de Verenigde Staten. Vanuit Fairbanks gaat het dan weer omlaag naar de Bering- en Beaufort Zee.

De ontwikkeling van de olievelden bedreigde een aantal  natuurgebieden, maar in een van zijn meest verstrekkende wapenfeiten tekende Jimmy Carter in 1980 de wet die 159  miljoen acres als wildernis bestempelde en daarmee uit  handen hield van de projectontwikkelaars. De olieramp met de Exxon Valdez zorgde voor een nieuw bewustzijn onder de bewoners van de kwetsbaarheid van hun staat.  Veel inkomende bezoekers gebruiken de mogelijkheid om per cruise van Seattle of Vancouver naar Anchorage te varen. Die  route, de Inland Passage, voert laverend door de eilanden voor de kust van Canada en langs Glacier Bay National Park.

 

Wie  serieus de wildernis in wil in Alaska dient goed te weten waar hij  aan begint. Fouten kunnen hier kostbaar zijn, zeker als u naar  parken gaat waar u met een vliegtuig in en uit gevlogen moet worden. Wie wel goed getraind en goed voorbereid is, heeft in Alaska de tijd van zijn leven. Dat de winters in Alaska koud zijn, zal niemand verrassen. De zomers zijn ook niet geweldig warm, maar juli is de beste maand. De temperaturen kunnen dan met name in het binnenland tot boven de 30 graden stijgen. Dan stikt het er wel van de muggen. Augustus is wat dat betreft  iets beter, maar dan is er meer kans op regen.

Het Noorderlicht, Poollicht of ook wel: Aurora Borealis

---