Redelijk vroeg komen we in Denali State Park aan. Het visitor Center is enorm, geheel van hout gebouwd in blokhutstijl en wordt professioneel gerund. De bibliotheek is er wel voorzien en aan informatiefolders geen gebrek. Na de incheckformaliteiten vervuld te hebben mogen we plaatsjes zoeken op de camping van Riley Creek. We zitten daar iets verspreid over 4 sites, gelukkig niet al te ver van elkaar verwijderd. Een egaal stukje grond vinden is weer eens een probleem. Verschillende tenten worden bij gebrek aan een alternatief gewoon op de parkeerplaats neergezet. We zullen hier twee volle dagen blijven. We krijgen al meteen een voorproefje van het wild life dat ons te wachten staat: het kamp krioelt van de grondeekhoorns die, gewend aan ons tweevoeters, verre van schuw zijn.

Beren op de weg

Op de eerste dag staat iedereen om half tien (uitslapen dus!) klaar om te voet naar het Visitor Center te gaan. Van daaruit vertrekt de parkbus voor een 8 uur durende rit door dit uitgestrekte staatspark. Gelukkig gooit het weer geen roet in het eten, want de hele dag blijft de zon schijnen en hebben we een bijna onbeperkt uitzicht. Het weer is hier notoir onbetrouwbaar, dus we vallen echt met onze neus in de boter. Onderweg spotten we verschillende beren (sommige met cubs), elanden en kariboes in geïsoleerd liggende sneeuwvelden en nog wat vogels van een zeldzaam soort. Na een korte rustpauze bij het Eielson Center (60 mijl het park in), keren we terug. Onderweg stapt een gedeelte van de groep uit om op eigen houtje te voet het park verder te verkennen. Ze zullen pas laat weer in het kamp aankomen. Voor een gedetailleerder verslag, zie hierna de dagbeschrijving van Anke.

MOUNT McKINLEY

O.a. bekend als Denali ('de hoge') Hoogte Mount McKinley 6194 m / Eerste beklimming 1913

Deze enorme, met sneeuw bedekte berg domineert Alaska. Op zijn hellingen heeft hij vijf reuzengletsjers en met zijn tientallen 100 m dikke, eeuwige sneeuwvelden is hij een lust voor het oog. Meer dan de helft van de berg ligt begraven onder sneeuw en ijs. Bij een zuidelijke aanloop stijgt deze reus 5486 m in slechts 19 km, een groter verticaal verloop dan dat van de Mount Everest. Wat betreft hoogteverschil is McKinley misschien wel de mooiste klim ter wereld.

De berg maakt deel uit van de 966 km lange Alaska Range, waarvan het ontstaan 65 miljoen jaar geleden begon. De meeste andere bergen in dit gebied bestaan uit afzettingsgesteente, maar McKinley is een opgetilde massa graniet en schalie. De berg is geliefd bij klimmers. Technisch gesproken is de klim niet moeilijk, maar door de hoge breedtegraad is het weer er slechter dan op bijna alle andere bergen ter wereld. Wie een klim waagt, moet uiterst voorzichtig zijn. De temperatuur kan zakken tot –71 °C. De berg ligt in Denali National Park, een van de grootste wildernissen van Amerika.

Vrije dag in Denali

De tweede dag in dit mooie park is weer eens ter vrije besteding. De meeste maken een al of niet verre wandeling. Een klein groepje gaat de rivier de Nenana op om te raften. Een verslag daarvan gaat hierbij. Jos voelt zich weer een beetje opgeknapt na zijn gezondheidsproblemen en waagt het erop om een wandeling te maken. De keuze valt op de eenvoudige Horseshoe Lake Trail, geschikt voor kinderen en ouden-van-dagen (in de USA al lang 'senior citizins' genoemd). Onderweg wordt hij echter ineens zo ziek (wankelen op zijn benen, duizelig, steken in hoofd, ijskoude rechterarm) dat hij even zelfs een beroerte vreest. Gelukkig wijken de symptomen na een tijdje amechtig uitpuffen. Voetje voor voetje keert hij met broer Clim aan zijn zijde terug naar het kamp. Hij besluit de rest van de vakantie uit overwegingen van veiligheid aan geen enkele activiteit, hoe makkelijk ook, deel te nemen. Marijke stelt hem vrij van corveediensten en bezorgt hem elke avond krachtige bouillon, de geluksvogel. Ook Trevor draagt een steentje bij en weet ergens een stretcher op te diepen. Die avond betrekt de lucht, maar nota bene om elf uur 's avonds breekt het zonnetje weer stralend door. Er volgt een langdurige zonsondergang. De vele bomen onttrekken dat kleurige natuurtafereel helaas bijna volledig aan het zicht.

Toendravegetatie

We hoeven vandaag niet zo ver te reizen. We rijden het Denali Park uit, rijden een stukje terug en slaan de Denali Highway in. Het landschap komt ons bekend voor, maar de begroeiing wordt schaarser en langzamerhand bereiken we een toendra-zone. Als er meertjes verschijnen weten we dat we in de buurt van de Tangle Lakes zitten. Rond het middaguur komen we aan bij onze camping, die gelegen is direct aan een van de snelstromend riviertjes die zich tussen de glooiende heuvels doorwringen. De voorzieningen zijn er minimaal, alleen een gat-in-de-grond wc staat ons ter beschikking. Gelukkig ligt een eind verderop een lodge, waar we in geval van nood voor eten, drinken, relaxen en zelfverzorging terecht kunnen.

Minder muggen, maar steekvliegen

Een van de busjes gaat onmiddellijk weer op weg om allerlei mogelijke activiteiten te regelen. We blijven hier maar een nacht, dus alleen de middag blijft daarvoor open. Een Scandinaviër wil zijn 'squads' alleen maar voor de hele dag verhuren, wat voor ons te lang is. Wel is hij bereid om Stef een hengel met uitrusting te leen te geven. Bijna de helft van de groep kiest voor gerief en ontspanning in de lodge. Er wordt gedoucht (tegen betaling uiteraard) en gebaad in wat een sauna wordt genoemd, maar wat eigenlijk een badhok met tobbes warm water is. Andere activiteiten bij de Lakes zijn kanoën en wandelen. We zitten hier weer een stuk noordelijker, dus het is langer licht. Het landschap doet aan Schotland denken, het weer trouwens ook: zonnige perioden worden afgewisseld met onweersbuiten, motregen en stormachtige windvlagen. Er zijn hier weliswaar minder muggen, maar die zijn vervangen door een soort steekvliegen die gemeen zeer kunnen doen. De nacht die volgt is de allerkoudste van onze reis.

Eindeloze vergezichten

Vanwege de kou heeft 's morgens iedereen haast met afbreken, opruimen en inpakken. Nou ja, we hoeven ook geen tijd te verknoeien aan wassen scheren en dergelijke. We liggen opnieuw vooruit op ons schema als we onze reis terug naar het Canadese Yukon aanvangen. De hele dag tuffen we door een werkelijk imposant landschap dat eindeloze vergezichten biedt met geweldige wolkenmassieven tegen een azuurblauwe achtergrond. Bij elke bocht openen zich nieuwe horizonten. We stoppen onderweg bij Delta Junction, waar het officiële einde van de Alaska Highway is gelegen, met monument. In de buurt ligt een landbouwgebied, waar men gewassen uit de gematigde zones verbouwt; moeilijk te geloven maar waar. Onze mond- en drankvoorraad wordt aangevuld in Tok, dat we nog van de heenreis kennen.

Het postkantoortje van Chicken

In het plaatsje Chicken (niet meer dan een vlek, maar het staat wel prominent op de kaart) doen we ansichtkaarten op de bus bij het kleinste postkantoor ter wereld. Je kunt er ook speciale stempels en zegels krijgen. Vlakbij ligt nog een gezellige kroeg die volhangt met honkbalpetjes. Even verderop bekijken we een voormalige gouddelversplek met een verroeste baggermolen, hier 'dredge' geheten. Tussen de kiezelstenen die men zo opbaggerde lagen de goudsnippertjes en -korreltjes (echte nuggets waren zeldzaam) verborgen. Het landschap blijft ondertussen onveranderlijk mooi. Over de weergoden hebben we niet te klagen, die werken vandaag uitstekend mee. De chauffeurs hebben er ook zin in, hoewel Trevor nog steeds met zijn been trekt: hij heeft een blessure aan zijn grote teen opgelopen. Maar rijden kan hij nog als de beste.

Top of the World Highway

Enkele honderden kilometers volgen we de meest noordelijk gelegen weg van onze reis. Bij een prachtig, canyonachtig gebied ligt de Canadees-Amerikaanse grens. Er is een uitkijkpunt waar Greg zo nodig even uit de broek moet, daarbij trucjes uithalend met een volle fles water. De camera's snorren. De grens zelf heeft bijzonder weinig op de kous, een verzameling bouwketen en schuren zo te zien. Een geüniformeerde dame, die in een soort woonwagen huist, bekijkt globaal onze paspoorten en wuift ons door, waarna we ongehinderd Canada binnen mogen rijden.

INTERIOR ALASKA 2

DENALI - TANGLE LAKES - TOK

Op naar Mount McKinley

Alaskan Railway Traject

Camping aan Riley Creek

Vroeger Mount McKinley geheten

Tegenwoordig alom Denali Mountain